Een nachtvlinder fladderde pijlsnel weg door de tuin, opgeschrikt uit de klimop waarin ik rommelde. Ik schrik dezer dagen wel vaker nachtvlinders op, meestal huismoeders. Deze leek me grote dan een huismoeder en hij of zij had in de gauwigheid een bonte indruk gemaakt. Een paar dagen later zat er een grote nachtvlinder in huis. We lieten hem of haar zitten en zetten het diertje ’s avonds buiten.

Zo grauw als de vlinder in huis was, zo kleurig rood met zwart bleken zijn achtervleugels te zijn toen hij of zij buiten wegvloog. En net als de vorige maakte deze een bonte indruk. Aan de onderkant hebben de vleugels zwart-witte strepen, vandaar. De naam: rood weeskind. …

Lees Meer Lees Meer

Het is tot mijn verbazing al meer dan 25 jaar geleden dat ik voor het eerst een schildpad in Nederland zag, afgezien van aquariumschildpadjes en de landschildpad die in mijn kindertijd door de tuin van een buurtgenoot cirkelde. Die zat als een geit vast aan een meterslang koord door een in zijn schild geboord gaatje. Ik vond dat zielig maar de mensen verzekerden mij dat de schildpad er niets van voelde. En het was voor zijn bestwil, anders zou ie óf binnen moeten blijven óf ontsnappen en onder een auto komen. En dat wilden we toch niet? Nee dat wilden we niet. Toch vroeg en vraag ik me af hoe mensen de verlangens van dieren doorgronden, waarbij die verlangens verrassend vaak overeenkomen met de belangen van het baasje. …

Lees Meer Lees Meer

In mei was er bij ons in de tuin niet te zitten vanwege de muggen, hier in de buurt neefjes genoemd. Als Grunnegers het over muggen hebben, bedoelen ze vliegen. Na twee, drie maanden droogte is er geen mug meer te bekennen.

We konden tijdens de hittegolf tot diep in de nacht buiten zitten zonder zoem- en prikterreur, we kunnen nog steeds de tuindeur ’s avonds wagenwijd open laten staan, we kunnen onder het open raam slapen. Geen mug te horen, hoewel onze tuin aan water grenst. Dat water gaat schuil onder een pak eendenkroos. …

Lees Meer Lees Meer

Op een hei in Drenthe ligt een ferme koeienvlaai. Er zitten geen mestkevers of strontvliegen of andere insecten bij. Op en in vlaaien van loslopende boskoeien zitten normaal gesproken aardig wat insecten, veel meer dan op de flatsen van melkkoeien die van turbogras en krachtvoer leven. Die laatste bevatten insecticiden, ontwormingsmiddelen en antibiotica.

Dat in de vlaai in het bos geen insecten te zien zijn, kan toeval zijn. Misschien houden ze zich vanwege de droogte ook diep in de drol op – je bent liefhebber of je bent het niet. …

Lees Meer Lees Meer

De nazomer is de tijd van de rupsen. Rupsen zijn er altijd wel, maar in de nazomer meer. Veel dag- en nachtvlinders vliegen in de zomer, leggen dan ook eitjes en gaan vervolgens dood. Ze overwinteren als rups maar voor het zover is vreten ze zich vol. …

Lees Meer Lees Meer

Soms vraagt een lezer me hoe men een diersoort kan bestrijden, tot knabbelende reeën in de tuin aan toe. Ik zou graag knabbelende reeën in de tuin zien, maar er zijn ook dieren waar ik liever gevrijwaard van blijf (teken, steekmuggen, bedwantsen). Niettemin zal ik zelden een dierenbestrijdingsadvies geven. Ik ben voor het beperken van het aantal mensen, door de kinderbijslag af te schaffen. Zelf bestrijd ik bijna nooit dieren, al zijn er uitzonderingen. Fruitvliegjes bijvoorbeeld.

Om overbevolking te voorkomen bewaren wij ons fruit in de koelkast, maar toch weten steeds meer fruitvliegjes in te kwartieren. Ze nemen genoegen met paprika, tomaat, brood. Schillen gaan meteen naar de gft-bak buiten. In die vullesbak planten ze zich met bijbelse gretigheid voort. Ze gaan alleen niet heen. We zetten een bakje azijnwijn met druppel sop neer; er verdrinken een paar vliegjes. …

Lees Meer Lees Meer

Langs onze kust hangen allerlei waadvogels rond, die in het hoge noorden gebroed hebben. Tijdens hun trek vreten ze zich vol, alvorens hun vliegreis te hervatten. Andere arriveren om bij ons te overwinteren. De Waddenzee is in trek, maar ook andere wateren. Over zee zijn die trekvogels vliegend te zien, en soms strijken ze vermoeid neer bij een plas of op een strand dat niet wemelt van mensen en honden. De pier van IJmuiden is een handige rustplek. …

Lees Meer Lees Meer

Wat betreft soorten sterns gaat er niets boven Groningen. In die provincie zijn alle negen Nederlandse sterns te zien.

Natuurlijk zijn er visdiefjes, ’s lands algemeenste sternensoort die op binnenwateren zowel als op zee naar visjes duikt. Momenteel zijn er volgroeide maar nog niet uit de kinderkleren gegroeide jonge visdiefjes. …

Lees Meer Lees Meer

Bij ons huis hangen houtpantserjuffers rond. Zeker als de middagzon de tuin opwarmt, zien we er meerdere. Ze hangen aan de waslijn, ze zitten op een hekje, op uitstekende takjes of bloemen, zoals de juffer op de foto.

Houtpantserjuffers zijn algemeen, ook in steden, in de buurt van stilstaande of traag stromende wateren, waarvan de oevers met bomen of struiken begroeid zijn. Onze tuin grenst aan heel langzaam stromend, net niet stilstaand water en daar staan de nodige bomen en struiken. Een goede tuin voor houtpantserjuffers. …

Lees Meer Lees Meer

Tijdens de warme dagen haalde ik een parasol uit de schuur. Meestal zorgen bomen voor genoeg schaduw in onze tuin, maar toen de thermometer in die schaduw 36 aanwees, leek het me wenselijk om alle zeilen para de sol bij te zetten.

Toen ik het ding openschoof, zag ik een spin die een sprintje trok over de onderkant van het doek. Daarna bleef ze roerloos zitten, met ingeklapte pootjes. In het tegenlicht van de door de parasol getemperde zon was het beestje een zwart silhouet. …

Lees Meer Lees Meer