• Actueel

  5 november 2026

  Op de helft

  Hij is als engel Gods nog niet verslagen
  Nog minstens twee jaar blijft hij president
  Al krijgt hij nog zo lelijk op zijn kop
  In wezen is hij best een toffe vent

  Hij houdt zich niet voorbeeldig aan verdragen
  Daar raakt de wereld nu wel aan gewend
  Het gaat steeds harder waaien rond de top
  In wezen is hij best een toffe vent

  Er valt voorlopig vast nog veel te klagen
  En of hij ooit zijn nederlaag erkent?
  Voor hem is het een lucratieve job
  In wezen is hij best een toffe vent

  Zal hij zich ooit voorbeeldiger gedragen?
  En houdt hij er straks desgevraagd mee op?
  In wezen is hij best een toffe vent

• Roodvoetsluipwesp

  6 november 2026

  

  Op het raam wandelt een sluipwesp. Het sluipende van sluipwespen zit hem, pardon haar in de wijze waarop ze haar prooi besluipt. Sluipwespen deponeren hun eitje meestal in de larve of de pop van een insect. De sluipwesp op het raam: Pimpla rufipes, legt haar eitjes in een rups. Ze doet dat met het de legboor aan haar achterwerk.

  Voor deze sluipwespen fungeren rupsen van dag- en nachtvlinders als draagmoeders. Zo staan eikenprocessierupsen op het menu. Het menu van de sluipwesplarve, wel te verstaan. Die eet een rups van binnenuit op. (meer…)

Archief natuurdagboeken

• Ontspoord

  17 september 2026

   

  Ontspoorde aanslagers
  Hufters met tijd teveel
  Niet elke (trots op de) boer
  Is zo’n hork

  Nemen die driftige
  Spoorsaboterende
  Landbouwers wel genoeg
  Hooi op hun vork?

Archief plezierverzen

• Noordkrompen, Zee-engelen en koffieboontjes – een schelpenboek

  19 maart 2022

  Nu verkrijgbaar, mijn boek over schelpen bij Atlas Contact.

  ‘Schelpen! Van rond tot puntig, van minuscuul tot voetbalformaat, van breekbaar tot stevig, van lomp en lijvig tot slank en gestroomlijnd, van glad tot grillig, van wit tot welke kleur ook – dat zulke schitterende sculpturen gemaakt kunnen worden door een snotterig weekdier dat voor negentig procent uit water bestaat verbaast mij nog altijd bij iedere schelp.’

  Er zijn zo’n honderdduizend soorten schelpdieren, in de meest buitenissige vormen en kleuren, en de noordkromp is de heilige graal onder de schelpen. Alleen op Schiermonnikoog kom je deze zeldzame schelp wel eens tegen, vooral na een stevige herfststorm. Een noordkromp vinden is daarom het doel van menig strandwandelaar. En dus ook van Koos Dijksterhuis, die zijn hele leven al gefascineerd is door schelpen. Schelpdieren zijn er te land, te water en ter zee. Maar de meeste leven in zee. Ze zijn er van kolossaal tot minuscuul, tweekleppig of slakvormig, maar wat ze in elk geval gemeen hebben, is een avontuurlijk seks-leven. Veel schelpdieren zijn tegelijk man en vrouw, ze kunnen elkaar tegelijkertijd bevruchten. Sommige kunnen, als ze eenzaam zijn, zelfs zichzelf bevruchten. Oesters doen hun erotische imago eer aan door in een massale orgie tegelijkertijd klaar te komen. Als ze dat doen kleurt de Noordzee melkachtig troebel en deinzen badgasten terug. Koos Dijksterhuis schrijft meeslepend over de schelpdierwereld waarin je het zo gek niet kunt verzinnen, of het komt voor.

Bibliografie lijst / Archief “boekberichten”