• Actueel

  13 november 2026

  Angstvrees

  Vrijdag de dertiende!
  Allemaal opgepast
  Straks stikt u nog
  In een stukje biscuit

  Of lijdt u niet aan die
  Doodongelukkige
  Paraskevidekatria-
  fobie?

• Een zwerm inktzwammetjes

  13 november 2026

  

  Ze zijn klein maar vallen toch op door hun grote aantal. Als het na een periode van droogte ineens nat wordt, barsten zwerminktzwammen met tientallen of zelfs honderden tegelijk los uit rottende boomstronken. Kleine heuvels van bolletjes.

  Hoewel het inktzwammen zijn, en ze tijdens het ouder ook donkerder worden, produceren ze geen inkt zoals andere inktzwammen. Dat ze tijdens het ouder worden van kleur veranderen, klinkt of ze geleidelijk aan vergrijzen. Maar dat gaat rap. Zwerminktzwammen leven maar een etmaal als hoed. Die verschrompelt en maakt eventueel plaats voor een nieuwe.

  Een jonge, fruitige zwerminktzwam die zijn leven nog voor zich heeft ziet eruit als een knikkertje van een, hooguit twee centimeter in doorsnee. En dat knikkertje ligt in een zwerm knikkertjes. Ze zijn lichtgrijs of beige, vanuit de top gegroefd en fijnbehaard. (meer…)

Archief natuurdagboeken

• Op de helft

  5 november 2026

   

  Hij is als engel Gods nog niet verslagen
  Nog minstens twee jaar blijft hij president
  Al krijgt hij nog zo lelijk op zijn kop
  In wezen is hij best een toffe vent

  Hij houdt zich niet voorbeeldig aan verdragen
  Daar raakt de wereld nu wel aan gewend
  Het gaat steeds harder waaien rond de top
  In wezen is hij best een toffe vent

  Er valt voorlopig vast nog veel te klagen
  En of hij ooit zijn nederlaag erkent?
  Voor hem is het een lucratieve job
  In wezen is hij best een toffe vent

  Zal hij zich ooit voorbeeldiger gedragen?
  En houdt hij er straks desgevraagd mee op?
  In wezen is hij best een toffe vent

Archief plezierverzen

• Noordkrompen, Zee-engelen en koffieboontjes – een schelpenboek

  19 maart 2022

  Nu verkrijgbaar, mijn boek over schelpen bij Atlas Contact.

  ‘Schelpen! Van rond tot puntig, van minuscuul tot voetbalformaat, van breekbaar tot stevig, van lomp en lijvig tot slank en gestroomlijnd, van glad tot grillig, van wit tot welke kleur ook – dat zulke schitterende sculpturen gemaakt kunnen worden door een snotterig weekdier dat voor negentig procent uit water bestaat verbaast mij nog altijd bij iedere schelp.’

  Er zijn zo’n honderdduizend soorten schelpdieren, in de meest buitenissige vormen en kleuren, en de noordkromp is de heilige graal onder de schelpen. Alleen op Schiermonnikoog kom je deze zeldzame schelp wel eens tegen, vooral na een stevige herfststorm. Een noordkromp vinden is daarom het doel van menig strandwandelaar. En dus ook van Koos Dijksterhuis, die zijn hele leven al gefascineerd is door schelpen. Schelpdieren zijn er te land, te water en ter zee. Maar de meeste leven in zee. Ze zijn er van kolossaal tot minuscuul, tweekleppig of slakvormig, maar wat ze in elk geval gemeen hebben, is een avontuurlijk seks-leven. Veel schelpdieren zijn tegelijk man en vrouw, ze kunnen elkaar tegelijkertijd bevruchten. Sommige kunnen, als ze eenzaam zijn, zelfs zichzelf bevruchten. Oesters doen hun erotische imago eer aan door in een massale orgie tegelijkertijd klaar te komen. Als ze dat doen kleurt de Noordzee melkachtig troebel en deinzen badgasten terug. Koos Dijksterhuis schrijft meeslepend over de schelpdierwereld waarin je het zo gek niet kunt verzinnen, of het komt voor.

Bibliografie lijst / Archief “boekberichten”