Een dozijn natuurliefhebbers meldt zich bij een akkerbouwer in de Haarlemmermeer. Tussen de akkers, waar niets dan één gewas leeft, heeft de boer vier meter brede bloemenstroken gezaaid. De bedoeling is dat tussen die bloemen bijen opgroeien die die het gewas bestuiven, en insecten die bladluizen en andere gewas-eters soldaat maken. Lukt dat? Het Duurzaamheidscentrum Haarlemmermeer en CLM Adviesbureau organiseren een telling.
Op haar balkonnetje in Haarlem probeert mijn geliefde potten met groen in leven te houden, als oase in de stenige omgeving. Behalve een roos en een vlinderstruik die op de grens van leven en dood balanceren, staat er aangewaaide veldkers en robertskruid. Bovendien komen er allerlei frisgroene scheutjes op uit een zakje zaad van wilde bloemen. …
Sommige planten komen nooit af van hun status als ‘exoot’. Een exoot is een buitenlandse plantensoort die door mensen naar Nederland is gehaald, per ongeluk of expres. De gele maskerbloem is een exoot. Hij is afkomstig uit Noord-Amerika en naar Nederland gebracht als sierbloem. De gele maskerbloem is dan ook prachtig en bloeit wekenlang met leeuwenbekachtige bloemen: geel met rode stipjes. …
‘Snow White is bijna thuis’, lees ik op de site van Ecomare. Vorige week zwom de bijna witte zeehond tussen Vlieland en Texel. In oktober was hij bij Texel gevonden, een jonge zeehond van nog geen zeventien kilo. Hij werd bij Ecomare opgevangen, knapte gauw op van zijn longworminfectie en is op 15 januari vrijgelaten, aangedikt tot ruim veertig kilo. Sindsdien wordt hij op de flipper gevolgd, dankzij een zender die zeehondenonderzoekers van Wageningen Marine Research op zijn rug plakte. De zender gaat mee tot het dier verhaart, dan valt ie af. Dat kan elk moment gebeuren. Het laatste signaal van Snow White werd 17 juni opgepikt. Bijna thuis. …
Vlinderman Joop Verburg weet met geurvallen wespvlinders te vangen. Dat wil ik weleens meemaken en Joop neemt me een dag op sleeptouw, gewapend met de vrouwelijke lokgeurtjes van meerdere soorten wespvlinders, een thermosfles koffie en een pak koekjes. …
Sinds ik één jaar oud was bezoek ik Schiermonnikoog, en sindsdien is er van alles in het landschap veranderd. De polder veranderde het sterkst. Waar destijds orchideeën bloeiden en kemphanen baltsten, groeit nu maïs en raaigras, ’s winters begraasd door ganzen.
De veeteelt op het eiland is zeer intensief. Er staan enorme stallen, er worden vrachten veevoer aangevoerd, en de drijfmest gaat de grasmat in. …
Gisteren beschreef ik een middag aan zee; vandaag vervolg ik mijn verslag. Op het strand kijk ik naar de vogels, de schelpen en de zoogdieren (homo sapiens, de denkende tweepoter). Ik voel de zon branden, de zee is fris en nog niet geolied, zoals later in de zomer.
Twee twintigers, zij gebruind in gele bikini, hij spierwit in rode zwembroek, nestelen zich tussen ons en de zee. Ze laten een wit vel A4 wegwaaien en kijken het lachend na. Zij springt op en lijkt erachteraan te rennen, maar klopt alleen een handdoek uit. Het papier belandt in de waterlijn. De twee verstrengelen zich en zoenen elkaar. …
We fietsen uit Haarlem naar het strand, langs vijf kilometer file. In de verte dreigen woeste wolken met onweer, maar nu is het heet. In de luwte van de duinen is een windvlaag heerlijk. Op het strand zoeken mensen altijd een zo ruim mogelijke plek, dus die anderhalve meter is het probleem niet. …
Er kroop een torenvalkje uit het ei in Adorp, bij Groningen. Het is misschien wel het jongste torenvalkje van Nederland, het laatste dat dit jaar uit zijn ei kroop. Het kuiken wordt gevoerd door zijn ouders. Het woont meters boven de grond in een nestkast, in gezelschap van vier eieren. Die werden een maand geleden gelegd. …
Op het strand van Schiermonnikoog vond ik meer witte boormossels dan anders, en minder Amerikaanse boormossels. Meestal is het andersom. Dat hoeft niet te betekenen dat de witte het goed en de Amerikaanse het slecht doen. Wellicht spoelen er meer witte aan, nadat hun leefgebied tijdens een storm of door vissersschepen is omgewoeld. …