Koos Dijksterhuis

In mijn auto woont een spinnetje achter het zonneklepje. Ze laat zich altijd aan een draad zakken, als ik ga rijden, en klimt daarna weer omhoog. Het leidt af, die spin in mijn ooghoek, maar ik wen eraan. Het is of ze me even inspecteert en, als ze ziet dat ik het ben, zich gerustgesteld terugtrekt. Ze woont in een rommelig webje.

Laatst zoemde er een steekmug door de auto, ook behoorlijk afleidend. De mug kleefde aan het webje en de spin snelde toe… Maar de mug wrong zich net op tijd los en zoemde verder. …

Lees Meer Lees Meer

Dat Noach geen kangoeroes op zijn ark had, omdat het bestaan van Australië nog niet bekend was, was tweehonderd jaar geleden een vreselijk dilemma voor gelovigen. Hoe konden kangoeroes bestaan als ze niet gered waren? Nu brengt dat geen gelovige meer van zijn stuk. Dat moeten we gewoon niet zo letterlijk nemen. Door onmogelijkheden in het geloof te negeren, niet letterlijk te nemen of naar wens aan te passen, blijkt een schepper zelfs best te combineren te zijn met evolutie. Niets is zo plooibaar als de waarheid.

Tegenwoordig twijfelt bijna niemand er nog aan dat er binnen een plant- of diersoort variatie bestaat, dat veel eigenschappen erfelijk zijn en dat je, door selectie op bepaalde eigenschappen, soorten kunt ‘veredelen’. …

Lees Meer Lees Meer

Op de hei zag ik een grote, groene rups. Het leek de rups van een nachtpauwoog, maar hij miste de lichte zijlijnen die als de witte naad van zo’n discobroek uit de jaren ’70 de rupsenflank horen te sieren. Voor de zekerheid zette ik hem op een determinatiesite. Daar werd de naam bevestigd: nachtpauwoog. …

Lees Meer Lees Meer

Een vriend kwam op bezoek en naam een stapel brandhout mee. Er vloog een nachtvlinder uit het hout, de bosjes in. ‘Huismoeder’, zei ik, ten onrechte, zou weldra blijken. Ik dacht aan een huismoeder, omdat huismoeders nachtvlinders zijn die zich snel laten opjagen uit hun rustplaats. Ze fladderen dan snel naar iets wat beschutting biedt. Ik zag afgelopen weken meerdere huismoeders, waarvan twee in huis. …

Lees Meer Lees Meer

Om 7 uur stappen we het Fochteloërveen in. Het regent niet, de zon gluurt door een kier in de wolken en kleurt het land oker. Veldleeuweriken zingen, roodborsttapuiten zijn actief, in de verte trompetteren kraanvogels. We struinen dwars door de pijpestrootjes; hoge graspollen met onzichtbare kuilen en greppels ertussen waar je plotseling inzakt. Een soort wadlopen maar dan droog. Hoewel – onze broeken raken doorweekt van het bedauwde gras. …

Lees Meer Lees Meer

Mijn tuin lijdt niet snel onder droogte. Er is vrij veel schaduw, er grenst een stadsvijver aan en ik maai het gras niet. Onder regen lijdt mijn tuin meer, althans indirect. Toen na een paar droge dagen de eerste regen viel, liep ik de tuin in en plukte ik van het acht meter lange tuinpad rond de tweehonderd naaktslakken. …

Lees Meer Lees Meer

Klaas HItman stuurde foto’s van waterjuffers in een paringswiel, de verstrengeling waarin ze paren. Het mannetje heeft twee grijpertjes aan zijn achterste (tiende) segment, waarmee hij vrouwtjes in hun nek grijpt. Als het vrouwtje hem wil, of van het gezeur af wil, buigt ze haar onderlijf vooruit, om het sperma uit een reservoir onder ’s mans borst te tappen. Ze haakt zich vast met haar vulvadoorn, die uit háár achterste segment steekt. …

Lees Meer Lees Meer

Langs een weg was een draaihals ontdekt. Sterker nog: een paartje met een hol. Het aantal broedende draaihalzen is jarenlang gedaald tot slechts tientallen paartjes, al gaat het nu iets beter. Dat is te danken aan natte winters in de Sahel, waar ze overwinteren. Het broedpaar langs de weg werd door vogelfotografen ontdekt en kreeg veel bezoek. …

Lees Meer Lees Meer

Als Joop Verburg me de vlindertuin van Zuidwolde laat zien, lijkt hij meer op bijen uit te zijn dan op vlinders. Maar dat komt omdat de vlinderman zich recentelijk in bijen heeft verdiept. Hij vertelt dat hij op bosandoorn een bij had gevonden, waarvan hij dacht dat het een sachembij was. Na bestudering van de foto’s bleek het echter een andoornbij te zijn. Even was hij teleurgesteld, toen las hij dat de andoornbij een van de sachembijen is. …

Lees Meer Lees Meer

Het duinmeer zit om tien uur al tjokvol gezinnen. We fietsen naar ander water en passeren de file naar het strand. In bijna elke auto zit een stel of een gezin en altijd zit de man achter het stuur.

Bij het water strijken we neer onder een kastanje. Twee soorten zoogdieren zijn er te zien: Homo sapiens en Canis domesticus. Een hond plonst het water in om een balletje te apporteren, een andere – groot, zwart, harig en vast verhit – wil ook, maar durft niet verder dan met de voorpoten te water. Zijn pluimstaart wappert boven de oever. …

Lees Meer Lees Meer