Koos Dijksterhuis

Het voordeel van mijn huurlingenbestaan is dat ik op een zonnige middag de pen aan Maarten kan geven. De vogeltrek is op zijn hoogtepunt en ik tijg met een vriend die zijn thuiswerk even opschort naar een meertje.

We zien daar een rosse grutto, een zilverplevier, wat kieviten en een witgatje, maar verder zitten er alleen goudplevieren. Prachtige vogels, maar ver en vaag. In de buurt hangen twee bijzondere strandlopers rond, horen we: gestreepte, uit Siberië. Die heb ik eerder gezien, in gezelschap van dezelfde vriend: op Groenland, waar Canadese gestreepte strandlopers soms verzeild raken. …

Lees Meer Lees Meer

Als puber wadliep ik met mijn vader naar Ameland. Een eindje ten oosten van Holwerd, in de buurt van Visbuurt, staken wij van wal. We ploeterden noordwaarts richting het Oerd, de oostpunt van Ameland, en sloegen vlakbij de eilander kwelder linksaf, om wat minder oostelijk het eiland te betreden. …

Lees Meer Lees Meer

Wat zijn ze toch prachtig, vliegenzwammen. Vuurrood met spierwitte stippen en steel. Fraai contrasterend tegen de mosgrond onder een sparrenbos of tegen het korte gras onder berkenbomen, dennen of beuken. Ze willen bij bomen staan om mee samen te werken, maar met welke bomen maakt hen niet zoveel uit.

Felle kleuren zijn in de natuur soms lokkertjes, zoals bloemen die insecten of vogels die soortgenoten verleiden. Bij mensen komt dat ook voor. Blauwe oogschaduw, rode lippen, gele trui. Vaak ook imponeren kleuren, schrikken ze af en jagen ze weg. Oorlogskleuren, rode uniformen, wespenstrepen, giftige paddenstoelen. …

Lees Meer Lees Meer

Terwijl ik dit sta te typen krijg ik gezelschap van een klein, rond insect. Het kruipt langzaam tegen de wand op, met rondtastende voelsprietjes. Het is een kleine wants, maar wel een volwassen exemplaar. Er bestaan vast mensen die huiverend zouden terugdeinzen en die een in ruimtepak gestoken bestrijder zouden inschakelen, met de roemruchte bedwants in gedachten. Maar er zijn zoveel wantsen, voor mensen volstrekt ongevaarlijk, en veel soorten zijn veel algemener dan de bedwants, al zie je ze zelden in huis. …

Lees Meer Lees Meer

De droogte doet bomen vergelen en bladeren afvallen. Ik merk dat ook appels vroeger vallen dan anders, sommige althans. Mijn appels, doorgaans pas eind oktober klaar voor de pluk, zijn nu al verleidelijk groot en gelig. Dankzij de vele zonneschijn rijpten ze vast sneller.

Er zijn al heel wat appels gevallen. Maar hoe rijp die soms ook lijken, de meeste zijn klein en blijken een gaatje te hebben. Uit een opengesneden appel grijnst een rottend klokhuis me aan. De pitten zijn gegeten door een rupsje van een fruitmot. Daardoor stopt de groei en begint de appel eerder te rijpen. En valt ie vroeger. …

Lees Meer Lees Meer

Als het in deze tijd van het jaar zonnig nazomerweer is, laten fitissen en tjiftjaffen nog wel eens hun lied horen, alsof het lente is. Dat de daglengte rond de herfstevening gelijk is aan die rond de evening in maart, geeft ze misschien een lentegevoel… …

Lees Meer Lees Meer

Toen ik een keukenla opentrok, fladderde er een nachtvlinder uit. Hij of zij botste tegen me op en plofte neer op het aanrecht, waar hij (m/v) roerloos bleef zitten. Of hij nou in of vlakbij de la had gezeten, hij was waarschijnlijk plotseling gewekt uit een diepe slaap. Hij reageerde niet op mijn nadering met het fototoestel. Zat hij weer in te dommelen? …

Lees Meer Lees Meer

Het mag dan zomers warm zijn geweest, de herfst staat voor de deur en veel vogels trekken weg. Sommige arriveren uit het Noorden om bij ons te overwinteren en andere trekken door van Noord naar Zuid.

Ik hoef maar uit het raam naar boven te kijken of ik zie huis- en boerenzwaluwen en spreeuwen overkomen. De zwaluwen vliegen zwenkend om insecten te vangen, de spreeuwen hebben een vaste koers. Maar of ze nou koers houden of zwalken, allemaal vliegen ze naar het zuidwesten. …

Lees Meer Lees Meer

Een vriendin van me die ik een bezoek bracht zei dat de hop in haar tuin bloeide en dat ik daar wel een stukje over zou schrijven. Toen ik foto’s van de hop nam, sloot zij weddenschappen af met haar kinderen. ‘Wedden dat ie erover gaat schrijven?’

Ik laat haar winnen. Ik zou haar kinderen wel willen laten winnen, maar dat kan niet. Ze zouden immers nooit weten of ik niet alsnog over die hop begin? Je kunt niet bewijzen dat iets nooit gebeurt of dat iets niet bestaat. Daarom is het ietsisme ook zo populair. …

Lees Meer Lees Meer

Ik loop door het gras en jaag een kleine vlinder op, die op het raam gaat zitten. Gauw pak ik de camera, om van binnenuit een close-up te kieken. Daarop is te zien dat het vlindertje even verwonderd naar de camera loert als ik naar haar. Het is een vrouwtje van het kroosvlindertje. Een kroosvlindermannetje zou grotendeels wit zijn. Beide seksen hebben een rij donkere vlekjes langs de rand van de achtervleugel. …

Lees Meer Lees Meer