Eerst bloeiden in mijn tuin veel bosandoorns, nu meer moerasandoorns. Prompt dient zich de andoornbij aan.
Beide soorten andoorns lijken op elkaar, maar bosandoorns zijn roze en staan meer in de schaduw, moerasandoorns zijn lila en staan meer in het licht. De vochtigheid van hun groeiplaats is gelijk, in mijn tuin tenminste. …
Het is libellentijd. Bij wateren maar ook in bossen vliegen ze langs, de mannen speurend naar prooien en vrouwen, de vrouwen speurend naar prooien en mannen ontwijkend. Ik zie rode heidelibellen, bruine en blauwe glazenmakers, oeverlibellen, platbuiken, keizerlibellen en paardenbijters. …
In de negen jaar dat ik woon waar ik woon heb ik nog nooit zoveel rode kersen aan mijn kersenboom gehad. De tuin ligt er vol mee, aangevreten door slakken. Als ik een vers gevallene vind, eet ik hem op. Het zijn zure kersen, en al houd ik wel van zuurtjes, ik vind het niet erg dat de kruin te hoog en breed is om ze te plukken.
Ze mogen zuur zijn, de boom is toch een zoete kers, vaak aangeplant in hagen en bosranden en hier kennelijk ook in, of pal naast mijn tuin. Ik weet niet of een vroegere bewoner of de gemeente hem geplant heeft. Misschien wel geen van beiden, misschien is ie gegroeid uit een pit die een merel of spreeuw uitpoepte, voorzien van een toefje merel- of spreeuwenmest. …
Nadat ik meldde dat ik tweehonderd naaktslakken weghaalde, vroegen meerdere lezers wat ik met die slakken doe. Bij dezen mijn coming-out als ontslakker.
Mijn tuin is wild, en in een buurt met stenige tuintjes trekt ie veel leven aan. Uit het aangrenzende miniparkje schuiven kolonnes wegslakken mijn tuin in. Als ik bloemen zaai of plant, komen ze niet op, of worden ze met de grond gelijkgemaakt. …
Van Dick Veenendaal kreeg ik een bericht, getiteld aRR/PNfN. Ik dacht even: is dit een virus, maar nee, de cryptische titel verwees naar een lepelaar die Dick op 12 juli had gezien. De vogel droeg een combinatie van zes ringen aRR/PNfN.
In de nazomer vliegen op Schiermonnikoog de jonge lepelaars uit. Lepelaars broedden er sinds een jaar of veertig op de Oosterkwelder, en de laatste jaren langs de Westerplas. Ook de lepelaars uit de kwelder maken van de Westerplas gebruik als veilige plek om bij vloed te rusten. Met eb stappen ze door slenken op het wad, om platvisjes, garnalen en ander grut op te lepelen. …
Vrijdag vloog er een jonge hop in het net van het ringstation in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Het is een van de jongen uit een naburig hol, waarin het tweede Nederlandse broedgeval van deze eeuw plaatsvond. In een holle abeel broedde een hop vijf eieren uit, terwijl haar man voedsel bracht. Dat bestond uit bosmeikevers, en soms iets anders, zoals een zandhagedis. Dit vertelt ecoloog Vincent van der Spek van Waternet.
Het zeldzame broedgeval van de kleurrijke vogels werd geheimgehouden, om verstoring door vogelaars en fotografen te voorkomen. Enkele ingewijden hielden het hol van grote afstand in de gaten. …
Al vanaf eind maart vliegen de grote dansvliegen rond, soms in een zwerm door elkaar heen dansend, vaak ook op een bloem zittend om van de nectar te smullen. Vroeg in het seizoen is groot hoefblad populair als voedselbron. Soms ook jaagt een grote dansvlieg bliksemsnel achter een andere vlieg aan, die hij vangt met zijn pootjes. Die zijn van weerhaakjes voorzien. …
Langs een paadje door landgoed Koningshof woekeren braamstruiken. Bramen woekeren op veel plaatsen, de gewone braamsoorten doen het uitstekend op de tegenwoordig alomtegenwoordige stikstof. Daar kleven allerlei bezwaren aan, maar braamstruiken hebben uiteraard ook hun charmes, nog afgezien van de sappige bramen die menig kind de natuur in hebben gelokt. …
Op het Vogeleiland in het Amsterdamse Bos is een korte natuurwandeling uitgezet langs bordjes. Daarop staan de insecten die Jur Heijnen heeft gefotografeerd op of vlakbij de plek van het bordje. Vliegen vooral. Hij geeft er een paar regels tekst en uitleg bij. …
Koolwitjes zijn twee van de talrijkste vlinders van ons land, hoewel hun rupsen op koolzaadvelden en in moestuinen met verve en vergif bestreden worden. Klein en groot koolwitje zijn beide algemeen en van maart tot oktober te zien, met een kortstondige dip in juni.
Ze fladderen tamelijk vastberaden langs een bosrand of door de tuin, om ineens neer te ploffen. Het vrouwtje neemt, als ze eitjes wil afzetten, plaats op het blad van een koolachtige plant. Ze trommelt ongeduldig met haar pootjes en beslist of ze eitjes legt of verder vliegt. …