Koos Dijksterhuis

Weinig insecten worden zoveel gefotografeerd en opgestuurd naar determinatiesites en naar ondergetekende als de stadsreus. Mensen vragen meestal wat voor wesp of bij het is, en doen vaak een bezorgde suggestie: hoornaar? Aziatische hoornaar?

Mensen zijn gek op griezelbeestjes, zolang ze maar niet echt gevaarlijk zijn. Welnu, de stadsreus, ook wel genoemd hoornaarzweefvlieg, is volstrekt ongevaarlijk en kan zonder enige kans op beten of steken op een mens plaatsnemen. Niet dat een stadsreus dat gauw zal doen, hij of zij heeft er geen enkele baat bij, integendeel, dikke kans dat ie voor wesp of hoornaar wordt uitgemaakt en een dodelijke oplawaai krijgt. …

Lees Meer Lees Meer

Afgelopen lente kreeg ik diverse foto’s van rupsen opgestuurd, met de vraag of men te maken had met een eikenprocessierups. Nee, dat had men niet, het betrof de eveneens op eiken gestelde rups van de plakker, die ook veel haar heeft, maar geen irriterend haar. Plakkers laten hun haren uit vuurrode en felblauwe bultjes groeien, heel mooi. Eikenprocessierupsen missen die kleuren en zitten met veel meer rupsen op een kluit of ze vormen een optocht. Ik vrees dat alle harige rupsen de sjaak zijn, vanwege de doodsangst voor eikenprocessierupsen. …

Lees Meer Lees Meer

In Haarlem hoor ik vaak midden in de nacht meeuwen. Zilvermeeuwen en kleine mantelmeeuwen hebben jongen die bijna vliegvlug zijn. Ze fladderen en stappen bedelend door de straten. Als zich een kat meldt is de consternatie enorm. De oudervogels voeren duikvluchten uit en hun variatie aan vocabulaire is verrassend.

In de duinen en op het strand zie ik de jonge meeuwen ook bedelend rondfladderen en -stappen. Tenminste, daar waar ze gebroed hebben, zoals op Neeltje Jans, waar twee volwassen kleine mantelmeeuwen de foto hebben gehaald, elk met een bedelend jong dat bijna kan vliegen. …

Lees Meer Lees Meer

Fruitvliegjes planten zich snel voort, zeker in tropische warmte. Die warmte biedt de vliegjes als extra voordeel dat fruit snel rijp en rot wordt. Ze zijn gek op overrijp fruit en als dat begint te gisten, worden ze er nog vrolijker gestemd van. Ze gaan niet dood van een beetje alcohol, wat nochtans een desinfecterend middel is. …

Lees Meer Lees Meer

In de schaduw lig ik op het gras omhoog te kijken. De boomtoppen van de houtsingel deinen boven me. Een jong gezin koolmezen vliegt heen en weer, op en neer, in en uit. Gescharrel, gefladder, gekwetter.

Drie kleine vogels komen overzetten, in rechte lijn uit een verte. Kleine vogels in silhouet tegen de lichte hemel – ze zijn zo groot als vinken, ze kwetteren wat chaotischer en op hun vleugels ontwaar ik een lichte streep. Het zijn putters; hun vleugelstrepen zouden, in beter licht, eigeel blijken. …

Lees Meer Lees Meer

Korsetvliegen hebben een wel heel strak afgesnoerde wespentaille. Toch zijn het geen wespen, het zijn vliegen, zoals de naam al zegt. Het zijn zweefvliegen en zoals alle zweefvliegen kunnen ze niet steken of bijten. Ze hebben een rond en bol achterlijf, zonder angel. Misschien nog wel meer dan andere zweefvliegen stellen korsetvliegen een bloemetje op prijs, om van nectar en stuifmeel te snoepen. …

Lees Meer Lees Meer

Slakkenkenner Bert Jansen uit Lelystad sjort een stuk schors uit het gras en we buigen ons over het mogelijke slakkengebroed dat zich daar schuilhoudt. We zijn in het Oostvaardersveld, een wildernis van wilgen met een ruige ondergroei van brandnetels, door de spoorweg gescheiden van de Oostvaardersplassen. Hier wordt de boel niet vertrapt en kaalgevreten door grote grazers, hier heersen de kleine grazers: reeën, hazen, woelmuizen, rupsen, slakken. …

Lees Meer Lees Meer

Met een vriend maakte ik een wandeling door het Natuurmonumentje Kardinge bij Groningen en in de groenstrook tussen een fietspad en een brede sloot zagen we een bestelwagen staan. De chauffeur, gekleed in een waadpak, stond iets te vertellen aan twee dames die met rode oortjes luisterden. Wij luisterden mee…

De man was rattenvanger, maar hij ving helemaal geen ratten, hij ving muskusratten. Als muskusratten ratten zijn, zijn bevers en cavia’s het ook. De man vertelde dit de dames, en ook dat hij maar weinig muskusratten meer ving, simpelweg omdat er in de wijde omtrek niet veel meer waren. Vandaag had hij er nog maar een gevangen, en wel in de drijvende val in de sloot waarbij we stonden. …

Lees Meer Lees Meer

Het was broeierig warm en prompt wemelde mijn terras van de gevleugelde mieren. Ze deden me denken aan een peuter die wil lopen, wankelt, valt en weer opstaat. Wij mensen verliezen dat doorzettingsvermogen naarmate we groter worden, maar bij mieren is het andersom. Geen gevleugelde mier zal zijn of haar poging tot vliegen opgeven ‘omdat ik het toch niet kan; hij of zij houdt vol, stumperend en struikelend. En die mieren zijn groter dan ooit. …

Lees Meer Lees Meer

In mijn tuin lukt het sommige planten tot bloei te komen, ondanks de slakken. Behalve groen zijn de overheersende kleuren roze, lila en paars. Verder is er een beetje geel en wit. Het oranje havikskruid doet het kalm aan, dit jaar.

Roze ooievaarsbek en robertskruid, lila duifkruid en hortensia, paarse brunel, vlinderstruik en knoopkruid zetten de toon, eh tint. Die hortensia is een erfenis van de vorige bewoners en vormt met de vlinderstruik erachter en een ook al paarse (maar nog niet bloeiende) hibiscus een door een tuinarchitect bedachte zichtlijn. Het ziet er mooi uit, maar hoewel die vlinderstruik een prima vlinderplant is, heeft de hortensia insecten weinig te bieden. De enorme bloemen variëren van roze tot paars, maar als daar al eens een hommel of zweefvlieg aan snuffelt, deinst ie gauw terug. Zo’n plant bloeit voor de sier en is ecologisch van weinig nut – je kunt bijna net zo goed plastic bloemen neerzetten, die bloeien het hele jaar. …

Lees Meer Lees Meer