Wanneer ik als kind keelpijn had, kreeg ik een twee-procentsoplossing waterstofperoxide, niet om mijn haar te bleken, maar om te gorgelen. Gorgelen geschiedde door met het hoofd in de nek en open mond in een bodempje vloeistof ‘rrrr’ of ‘gggg’, te zeggen. Gorgeldrank heette het spul, hoewel opdrinken niet mocht, ik moest het uitspugen alsof het geproefde wijn was. Ik hoor nooit meer iemand gorgelen, al zal het nog wel gebeuren. De luchtpijp fungeert dan als gorgelpijp. …

Lees Meer Lees Meer

We wandelen over het strand van Katwijk naar Noordwijk en terug. Beide wijken zijn gescheiden door vijf kilometer strand, de monding van de Oude Rijn en een portie wederzijds wantrouwen. Bij Katwijk en bij Noordwijk wandelen mensen op het strand, sommigen met hond. …

Lees Meer Lees Meer

Roerdompen zijn verlegen reigers. Boven grote rietvelden zie je ze soms een eindje vliegen. Tijdens vorst en sneeuw, zoals de weken tussen eind november en begin januari, zijn ze soms op onverwachte plekken te zien. In buitenwijken, op akkers, bij wakken. Roerdompen zijn niet gebouwd op strenge winters. Er zijn ongetwijfeld roerdompen uit Duitsland en Polen bij ons op bezoek. Sommige Nederlandse roerdompen zijn op hun beurt misschien naar Frankrijk of Engeland gevlogen. Of veel verder. …

Lees Meer Lees Meer

Vos schiet jager, lees ik op de site van Vroege Vogels. Bij de Poolse grens sloeg een jager een vos met de kolf van zijn geweer. De vos vocht als een bezetene en wist de trekker van ’s mans geweer over te halen. De jager strompelde met een schotwond aan zijn been naar het ziekenhuis. Moet u nu grinniken? Of bent u begaan met die arme natuurliefhebber? Ik moet voorzichtig zijn, want zelfs een terloopse melding dat ik een jager zag lopen, levert strijk en zet verhitte reacties op. Van lezers die jagers gemeen vinden en van jagers die zichzelf weldoeners vinden. …

Lees Meer Lees Meer

Stond ik de heg te snoeien, hoorde ik naast me een zacht, hoog gekwetter. Op een halve meter afstand zat een staartmees zich te poetsen. Een tweede staartmees snorde naderbij en voegde zich bij de eerste. Een staartmees is nooit alleen. Daar had je nummer drie al. Ze voerden een geanimeerd gesprekje, hipten een takje naar boven of onder, een twijgje naar rechts of links, en negeerden mij. Al kon ik ze niet verstaan, misschien hadden ze het wel over mij, maar bang waren ze beslist niet. …

Lees Meer Lees Meer

Soortvorming kan beginnen door de wapenwedloop tussen vrouwen en mannen, waardoor gescheiden populaties er nog hetzelfde uitzien maar fysiek of chemisch niet meer in- of bijelkaar passen. Een enkeling probeert die trend te keren. …

Lees Meer Lees Meer

Lezers schreven me over reeën in hun tuin. De reeën kwamen vlakbij. Het vroor, er lag sneeuw, de reeën knabbelden van de klimop. Als het een tijdje vriest en er ligt bevroren sneeuw, dan kunnen reeën niet zo eenvoudig hun kost bij elkaar scharrelen. Ze wagen zich in tuinen waar misschien iets te halen valt. …

Lees Meer Lees Meer

Er komen heel wat lentewaarnemingen binnen. Koolmezen twitteren in het hele land uit volle borst. Op 10 januari hoorde Ans Hagenbeek een merel zingen. Een zingende merel – het lijkt wel lente. Corrie Mein heeft ook merelnieuws:  ‘onze huismerel jaagt nog steeds alle vogels in zijn blikveld weg, behalve het vrouwtje waar hij in december nog niets van moest hebben’. Nu het weer kouder wordt, zullen die onstuimige merelmannen wel even inbinden. …

Lees Meer Lees Meer

In de natuur komen nogal wat christelijke en bijbelse namen voor. De christelijke zijn katholiek: rode bisschop, kardinaalsmuts, frater, paapje, nonnetje, sint-Jansvlinder. Vernoemd naar een bijbels personage is de Jezushagedis die over water kan lopen. Twee keer vernoemd is Jakob, als het Jakobskruiskruid en de Jakobsvlinder naar deze aartsvader vernoemd zijn. Judas verwierf eeuwige roem met de Judaspenning en het Judasoor. Judaspenningen zijn gretige planten. Ze bloeien paars of wit in de lente en vormen vervolgens zilverlingen met zaadjes. …

Lees Meer Lees Meer

Pas op, dit stukje gaat over seks. Seks tussen vrouw en man, tegelijkertijd nog wel. Biologen vragen zich sinds de seksuele revolutie af waar buitenissig geschapen penissen aan te danken zijn. Niet alleen bij mensen, bij dieren van allerlei slag. Zij dachten dat de penis een voor vrouwen onweerstaanbaar orgaan was. Vooral mannelijke biologen hangen deze theorie aan. Wat die theorie trouwens nog niet weerlegt. Als vrouwen minnaars kiezen vanwege hun lid, ontstaat er een evolutionaire wedloop. De man met de grootste, knobbeligste of stekeligste, krijgt de meeste vrouwen. En dus de meeste nakomelingen, die de onweerstaanbare eigenschappen van hun vader erven. Waardoor de penis steeds groter, knobbeliger of stekeliger wordt. Vorm en formaat van de penis zijn decoratief maar verder nutteloos, net als de pauwenstaart en de hanenkam. De vorm van de vagina doet er al helemaal niet toe. …

Lees Meer Lees Meer