In het Middenveld van Drenthe ligt een bos dat in de buurt komt van een oerbos. Er heeft sinds mensenheugenis bos gestaan. Het is van Natuurmonumenten. Het meet 125 bunder en wordt niet beheerd. We struinen onder bejaarde eiken door,  gegroefd en kaal. Er staan ook berken, maar die zijn dood. Er groeien kolossale berkenzwammen op, ze zien er vers uit, ondanks de vorst. Tussen de bomen is het nevelig, klam en ijskoud. Buiten de bomen is het nog ijziger, vanwege de snijdende oostenwind. …

Lees Meer Lees Meer

Parkeenden zijn wilde eenden, hoe tam ze ook zijn, maar parkzwanen zijn knobbelzwanen, geen wilde zwanen. Die bestaan wel, ze zijn nog groter en zwaarder dan knobbelzwanen, al scheelt het niet veel. Het is een prestatie dat ze hun enorme lijf de lucht in krijgen. De woerden hebben geen knobbel op hun snavel. Wilde zwanen hebben juist een opvallend rechte snavel, geel met zwarte punt. Kleine zwanen hebben ook een rechte, geel-met-zwarte snavel, maar met meer zwart. Bovendien zijn kleine zwanen kleiner dan wilde zwanen. Kleine zwanen zijn even wild als wilde zwanen. Wilde, kleine en knobbelzwanen, drie soorten zwanen, alledrie wit. …

Lees Meer Lees Meer

Terwijl ik op het strand een sliert rotganzen uitzwaai, die over zee uit het zicht verdwijnt, dringt zich via mijn ooghoek een schelpje in het zand op. Alle schelpen zijn leuk, maar sommige hebben een streepje voor. De venusschelp is klein en asymmetrisch, doorgaans geen esthetische aanbeveling. Toch vind ik het schelpje prachtig. Misschien omdat het stevig is of qua vorm een beetje aan een mini-noordkromp doet denken. …

Lees Meer Lees Meer

Weinig vogels zijn zo bekend als roodborstjes. Ze vallen op met hun rode borst, die ze mollig kunnen opzetten. Ze zitten op een hek, een paaltje, een uitstekende tak. Daarvandaan loeren ze op insecten of kruimels, graankorrels, fruit. Roodborstjes zingen het hele jaar, soms midden in de nacht. Niet alleen het mannetje zingt, het vrouwtje zingt ook, vooral in de herfst. Zo laten ze zich gelden in hun territorium. In december kun je roodbostjes zingend aantreffen op een besneeuwde tak. Mooi plaatje voor een kerstkaart. …

Lees Meer Lees Meer

De Sint-Romboutstoren in Mechelen, Vlaanderen, ziet eruit als een halve toren. De toren had ongetwijfeld hoger gebouwd zullen worden, waar van alles tussenkwam. Nu eens was de bouwmeester jarenlang afwezig, dan weer sloeg de bliksem erin. Geldgebrek zal de toren ook wel parten gespeeld hebben. De bouw begon in 1452 en zeventig jaar later gaf men het op. …

Lees Meer Lees Meer

Ze zijn een plaag, ze terroriseren de stad, ze komen uit het buitenland, ze horen hier niet thuis! Op de radio wond ene Fleur zich op. Ik dacht: het zal Fleur Agema wel zijn, van de PVV, over Marokkanen. Maar het was een andere Fleur, Fleur Jurgens, over halsbandparkieten. De brij aan schreeuwreclames, fileberichten en herhalingen van steeds hetzelfde nieuwsbulletin doet me de radio meestal gauw weer uitzetten. Maar een discussie over halsbandparkieten wilde ik wel even horen. …

Lees Meer Lees Meer

Er zit meer lente in de dop dan je van januari zou verwachten. Toverhazelaars, winterjasmijnen en andere heesters bloeien, hazelaars en elzen puilen uit van de katjes, wilgenkatjes ontvouwen zich en allerlei bomen staan in knop. Bollen haasten zich met hun stengels de grond uit, het gras is groener en groeit weer, vogelmuur woekert. …

Lees Meer Lees Meer

Ze staan met hun allen in het ondiepe water, sommige op één, de meeste op twee poten. De zee golft af en aan en klotst tegen de buik van die ene meeuw met donkere rug. Die meeuw is kleiner dan de andere meeuwen met donkere rug. Het is een kleine mantelmeeuw te midden van grote mantelmeeuwen. Kleine mantelmeeuwen broeden met tienduizenden in Nederland. In de jaren twintig vestigden zich de eerste paren in Zeeland en op de Waddeneilanden. Hun aantal kroop omhoog tot zo’n zeshonderd paar eind jaren zestig. Daarna begon de expansie. …

Lees Meer Lees Meer