Koos Dijksterhuis

Twee jaar geleden kreeg mijn geliefde vier jonge kippen voor haar verjaardag. Groot was de vreugde toen deze bende van vier haar eerste ei legde. Afgelopen oudejaarsdag vonden we drie in de natuur gedumpte kippen. Die mochten inkwartieren. Nog meer eieren.

De zeven samurai hebben een nachthok van vijf en een uitloop van honderd vierkante meter. Ze kunnen de hele dag scharrelen, zand- en zonnebaden. We geven ze biologische korrels en gedroogde larven van rouwvliegen. Ze maken een tevreden indruk. Ze zitten soms op schoot en als je ze dan kroelt, vallen hun oogjes dicht en zakken ze op hun zij. …

Lees Meer Lees Meer

Laatst schreef ik hier iets over zangvogelkoppels van twee op elkaar lijkende soorten, waarvan er een ten noorden van de Sahara blijft en zich eerder in Nederland meldt dan de ander, die ten zuiden van de Sahara overwintert. Als voorbeelden noemde ik tjiftjaf en fitis, zwartkop en tuinfluiter, braamsluiper en grasmus. Ik had beter witte en gele kwikstaart kunnen zeggen, of zwarte en gekraagde roodstaart. …

Lees Meer Lees Meer

Wie morgen of komend weekend een zonnig half uur bijen en zweefvliegen telt in de tuin of op het balkon, mag meedoen met de nationale bijentelling. Op www.nationalebijentelling.nl/hulp-nodig/ is een bijengidsje te vinden. Ik telde wat eerder, om hier verslag te kunnen doen. …

Lees Meer Lees Meer

Onze woonkamer wordt snel warm, als de zon schijnt. Vanwege de uitstekende isolatie blijft het vervolgens warm. Daalt de temperatuur onder de 18, dan springt de vloerverwarming bij.

Wij dachten dat die vloerverwarming bij strenge vorst ontoereikend zou kunnen zijn, en al komt strenge vorst bijna niet meer voor, je kunt nooit weten. Het werd onlangs toch een keer min 6 ’s nachts. Wij wilden voor de zekerheid een houtkachel. Wel zo gezellig bovendien. Het werd een klein kacheltje, met dubbele verbranding, dus zo min mogelijk uitstoot. We kunnen waarschijnlijk nooit zoveel stoken om het broeikaseffect van een uurtje vliegen met een F-35 te evenaren. …

Lees Meer Lees Meer

Ik ben daarin de enige niet, en al helemaal niet de eerste, maar nooit eerder zag ik in maart al een blauwborst. Nu wel, afgelopen vrijdag 28 maart zag ik tussen de rietgorzen een duidelijk andere vogel die een nog duidelijker niet-rietgorslied zong.

Rietgorzen overwinteren in Nederland en de hele winter door kwam ik ze soms tegen op plekken waar zaden te vinden waren. Inmiddels zijn ze al een tijd op vrijersvoeten en dragen de mannen hun fraaie zwarte kap. Ze zingen een kort, herkenbaar rock ’n roll-deuntje. …

Lees Meer Lees Meer

De laatste jaren heb ik meerdere cijfercodes van geringde knobbelzwanen doorgegeven aan de zwanenwerkgroep. Sinds onze verhuizing naar Paterswolde kom ik daar regelmatig zwaan PT91 tegen.

Het is een mannetje en zijn ringcode zit zowel om een poot als om zijn nek. Zo’n halsring is niet mooi, en kan op de asociale media rekenen op afkeuring en beschuldigingen van dierenmishandeling. Ik laat wilde dieren ook het liefst met rust. Toch levert zo’n malle halsband tenminste terugmeldingen op. …

Lees Meer Lees Meer

De achttiende vogel die in deze reeks van zich laat horen is de geelgors. Op zonnige dagen zingen geelgorzen vanuit bosranden. Ze werden jarenlang zeldzamer, tot vogelvriendelijke boeren een jaar of vijftien geleden begonnen met winterveldjes. Daar lieten ze het graan staan voor de winter. Dat begon in Groningen, en prompt breidden geelgorzen hun leefgebied uit van de Drentse zandgronden naar de Grunneger klei. …

Lees Meer Lees Meer

De egel is opgestaan uit haar winterse lethargie. Bijna drie maanden logeerde ze onder een kast in mijn werkkamer. Ze zwalkte op oudejaarsmiddag door het grasland van de buren. Haar bescheiden formaat deed vermoeden dat het een vrouwtje betrof. Ze was niet gewond, maar als het vuurwerk haar verstoord had, wilden we haar het diabolische geknal besparen. En zo niet, dan was ze vast door eetlust uit haar winterstek gedreven. …

Lees Meer Lees Meer

Dagelijks hoor ik het sonore één- of tweetonige gekoer van holenduiven, deel 17 uit mijn vogelgeluidenreeks. Het herinnert me aan mijn kindertijd, toen het nog holeduiven waren, zonder tussen-n. Als tiener struinde ik door de bossen, waar ik holenduiven, houtduiven, Turkse tortels en tortelduiven hoorde en zag. Duiven waren het talrijkst bij de bosrand. Er waren meer bosranden dan nu, omdat ze nog niet ruilverkaveld waren. Er lagen akkertjes in het bos, en bosjes in het boerengebied. In die bosjes kwamen geen mensen, behalve de eigenaar en ik, want ik betrad ongebaande paden. Die bosjes waren kraamkamers voor reeën, die doodgeschoten werden. …

Lees Meer Lees Meer

Vele zangvogelsoorten zingen nu uit volle borst – op boomrijke plekken klinkt reeds het meerstemmige achtergrondconcert dat de lente aankondigt. Soms is het een voorgrondconcert.

Maandag hoorde ik mijn eerste fitis dit jaar. De fitis kwam laatst al aan de orde in mijn serie over vogelzang, samen met de tjiftjaf, diens alter-ego. Dit is deel zestien van de zangreeks. Er zijn meer zangvogels met een alter-ego. Ze lijken op elkaar, maar maken een ander geluid. De ene soort overwintert benoorden, de andere bezuiden de Sahara. In de lente bereikt de laatste Nederland later. …

Lees Meer Lees Meer