Koos Dijksterhuis

Op trek naar het noorden zijn ze gemakkelijk te vinden en te zien, ondanks hun schutkleur. Vaak slaat een watersnip krassend op de vlucht als je in de buurt komt. Soms blijken er dan langs rietkragen en andere ondiepe oevers bij nadere inspectie tientallen watersnippen te dutten. Bruingestreepte waadvogels met een lange snavel.

Voordat de landbouw een industrie werd, waren watersnippen talrijke broedvogels in Nederland. Ze broedden op hooilanden op veengrond, met modderpoelen in de buurt om eens lekker met die snavel in te roeren. Zulke hooilanden zijn er nu alleen nog in natuurreservaten. …

Lees Meer Lees Meer

Ten noorden van Assen lopen geliefde en ik het Balloërveld op, een heide bij Ballo. Meteen hoor ik een geluid dat in mijn hoofd een alarmbelletje doet afgaan. Wat is dat ook alweer? Het doet me denken aan een geluid uit mijn Pakistaanse tijd.

Ik werkte in Pakistan onder andere in een onderzoek naar grondwater. Mijn Pakistaanse collega’s en ik boorden meters lange, poreuze buizen de grond in. Door zo’n buis maten we de grondwaterstand. We lieten een omgekeerd eierdopje van staal zakken aan een meetlint. Op het moment dat het eierdopje het water raakte, hoorden wij ‘plop’ en wisten wij hoe diep het water zat. Een dergelijk plop-geluid hoor ik nu weer. …

Lees Meer Lees Meer

Wandelend door Drenthe zie ik twee keer een zangvogel die ik ieder jaar in maart voor het eerst zie. De vogel heeft wel iets van een roodborst, is ongeveer even groot en heeft net zulke kraaloogjes. Maar de rode borst ontbreekt en de vogel zingt niet. Een roodborst (m/v) zou vroeg of laat wel even zingen. De vogel hipt uit een struik naar een hek en als ik nader, fladdert hij voor ons uit naar een volgende zitplek. Vogels bewaren graag afstand tot mensen. …

Lees Meer Lees Meer

Iedere morgen kijk ik naar een defilé van vogels in mijn tuin. Twee merels hippen over het gras en inspecteren de nieuwste klokhuizen. Een roodborst scharrelt door de restanten herfstblad. Een verdieping hoger nemen de heer en mevrouw koolmees een snavel zaad of een hapje vetbol. Eén van hen strijkt neer op het gras en plukt aan het mos. Dat doen de kauwen ook, die al onder het dak nestelen. In groepsverband komen die de met gaas tegen hen afgeschermde zaadbank plunderen. Dat gaas zal hen niet weren! …

Lees Meer Lees Meer

De kleine feestelijkheden rijgen zich aaneen. Eerst de sneeuwklokjes, dan de winterakonieten, krokussen, narcissen, hoefbladen, speenkruiden en bosanemonen. De lente brengt een  bloemetje mee!

Woensdag liep ik de stralende zon mijn tuin in en zag ik dat de bosanemonen bloeiden. Ik weet dat ze er staan, maar elk jaar is het een blijde verrassing. Ik nam ooit een polletje mee uit een Duits bos, waar niet alleen de volledige bosbodem ermee bedekt was, maar ook de bermen van de landwegen rond het bos. Je kon daar niet picknicken zonder op bosanemonen te gaan zitten, dus kon ik net zo goed een polletje uitgraven. Zo hielp ik met de verspreiding. Een beetje. …

Lees Meer Lees Meer

Hazelaars, elzen, wilgen, populieren en iepen – allemaal bloeien ze. Hier Groningen tenminste. Bij u in het zuiden zijn ze misschien al uitgebloeid. Bomen bloeien soms onzichtbaar hoog, zoals populieren en iepen, die ook nog eens kleine bloemen vormen. Dan bloeien sleedoorns zichtbaarder.

Sleedoorns zijn bomen met knoeperhard hout waaruit lange, scherpe doorns steken. Wordt sleedoorn af en toe gesnoeid, of gevlochten, dan ontstaat een compacte, ondoordringbare brij van takken en doorns. Een ideale boom om als afrastering te gebruiken. Het vee knabbelt eraan, wat de haag nog compacter maakt. Knabbelen is snoeien. …

Lees Meer Lees Meer

De VVD wil aan natuur verdienen en het CDA heeft de natuur afgeschaft. In Trouw lees ik dat deze partijen als belangrijkste beleidsplan hebben: ruimte voor de boeren! Zouden ze een hoekje hebben ontdekt dat nog niet is doodgespoten?

Als ik door Nederland fiets, wandel of rijd, word ik verdrietig van de doodsheid van het platteland. Tachtig procent van ons land bestaat uit platgewalste turbograsvlakten of bespoten veevoervelden. De bodem is vergeven van diarree van miljoenen vetgemeste dieren, de akkers van chemische plantenverdelgers. De oogstrestjes worden ondergeploegd. …

Lees Meer Lees Meer

Een dagje Schiermonnikoog is altijd fijn, maar het fijnst met mooi weer. Op de zonnigste lentedag tot dusver bezoek ik het eiland. Al in Lauwersoog zie ik een zeehond. Tureluurs en steenlopers scharrelen langs de havenkant. Over de Waddenzee scheren eidereenden in rijen. Bruine vrouwen en zwartwitte woerden. Wulpen vliegen jodelend over en scholeksters jakkeren in V-formaties naar het eiland om er een broedpoging te wagen. …

Lees Meer Lees Meer

De wilgen bloeien en de honingbijen vliegen uit. Het gaat niet zo goed met de honingbijen. Hun getob komt regelmatig in het nieuws, als imkers en milieubeschermers alarm slaan over bijvoorbeeld insectenvergif. Gifmenger Bayer ontkent vervolgens steevast dat insectengif giftig is voor insecten.

Als honingbijen in de problemen zitten, zitten er meer insecten in de problemen. Er zijn veel meer bijensoorten. Wilde bijen leven niet in van die grote volken maar stichten in hun eentje een gezin in bijvoorbeeld een holletje in de grond, of in een muur. Veel soorten zijn op hun retour. Dat geldt ook voor vlinders en andere insectenfamilies. …

Lees Meer Lees Meer

Tussen de drieteenstrandlopers dribbelt er één met niet alleen drie tenen, maar ook drie ringen aan elke poot. Op het strand bij Bloemendaal holt ie met dertig andere drietenen langs de waterlijn. Hij steekt zijn kop in het zand, en komt met een worm weer boven. Zijn poten zijn steeds onder water, of bewegen razendsnel, als de vogel holt.

Voedselzoekend voor de branding zijn drietenen altijd aan het hollen. Ze hollen op hun twee keer drie tenen, nee zelfs op hun teennagels, als balletdansers. …

Lees Meer Lees Meer