Hoewel er naar schatting nog zeker vijftigduizend bij ons overwinteren, neemt het aantal tafeleenden sinds een jaar of dertig af. Waardoor dat komt? Jacht is een waarschijnlijke boosdoener, want het gros der tafeleenden broedt in Oost-Europa en Azië, en overwintert in Zuid-Europa. En in Oost- en Zuid-Europa zijn jagers talrijk. …
De sneeuw is gesmolten als ik zaterdag uit het raam naar mijn tuin loer. Wel verdorie, een kat lebbert aan het drinkbakje. Zo wordt het niks met mijn tuinvogeltelling. Ik jaag de kat weg en stel mijn telling vijf minuten uit. …
Nu er een wolf in Nederland woont, zijn veehouders en jagers in rep en roer. De LTO wil weten bij hoeveel wolven we tot afschot overgaan. Veehouders vrezen voor hun schapen, en jagers zijn bang dat de wolf hen verdringt als natuurlijke vijand.
Wij, 17 miljoen inwoners van Nederland, houden zo’n 100 miljoen kippen, 27 miljoen varkens, 4 miljoen runderen, 3 miljoen katten, 2 miljoen honden, 1,3 miljoen schapen en een half miljoen geiten. De meeste houden we maar kort in leven, voor we ze doodmaken. …
Nu de winter het na een paar koude nachten laat afweten, kunnen ’s avonds de voorjaarsspanners op de buitenlamp, de koplampen of het raam afkomen. De grote en vooral de kleine voorjaarsspanner waren al actief, ze losten de wintervlinders naadloos af. Hun vroege komst werd onderbroken door de vorst, maar als de nachttemperatuur tot een graad of vijf stijgt, worden ze weer actief. En dat blijven ze nog wel een week of zes. …
De kauwtjes kapen de vetbol weg en ik laat ze hun gang gaan. Ze brengen met hun vijven dagelijks een bliksembezoek. Om beurten hangen ze even aan de bol, met veel gefladder en gebalanceer. Ze hakken wat en verzamelen de op de grond gevallen brokken. Ik hoef in huis maar met de camera in de aanslag een paar stappen naar het raam te zetten, of ze vliegen weg, ook als ik onder dekking van meubels langs de wand naar het raam sluip. Maar als ik blijf staan en zwaaiend met mijn armen te kennen geef dat ze moeten ophoepelen, negeren ze me. Ze weten precies het verschil en willen blijkbaar niet op de foto. …
Voordat het sneeuwde gonsde de sneeuwvoorspelling door het land. De opwinding hield het midden tussen kinderlijke spanning alsof we bijna jarig waren, en angst voor de consequenties. Sneeuw lijkt ieder jaar meer ophef te veroorzaken. Er wordt geen noodtoestand uitgeroepen, al rukt er wel een leger van sneeuwschuivers en strooiwagens uit. …
Bij wildernis denk je algauw aan Afrika, en bij wildernis in Afrika denk je algauw aan leeuwen, olifanten en giraffen. Die zien we ook in wat onze gids het grootste aaneengesloten natuurreservaat ter wereld noemt: Selous en Mikumi in Tanzania. Maar is dat wild wel zo wild? …
Na de eerste nachtvorstnacht doen we een rondje Lauwersmeer. Aan de oostkant is een nieuw uitkijktorentje verrezen en daar klimmen we op. Vanuit een onbewolkte hemel glinstert de zon over de velden en plassen waar een laagje rijp en een vliesje ijs op ligt. Prachtig is het, en een frisse neus is gauw gehaald. …
Er verscheen afgelopen week midden op de dag een fraaie regenboog, toen heftige buien werden afgewisseld met felle zon, en de stralend blauwe hemel werd verduisterd door donkergrijze wolken.
Voor een regenboog is de combinatie van zon en regen nodig. Hoe lager de lichtbron, des te hoger de kleurenboog. Regenbogen vallen ’s zomers overdag minder op, omdat de zon dan hoog staat en de boog vlak boven de horizon ligt. ’s Winters staan regenbogen ook midden op de dag hoog. …
Nu vogelvriend en ik in Appingedam zijn, kunnen we net zo goed even in Delfzijl zoeken naar de Humes bladkoning die daar gezien is. Een ‘gewone’ bladkoning is al een zeldzame vogel uit het verre oosten, waarvan er iedere herfst in Nederland wel enkele opduiken. Het worden er geleidelijk meer, kennelijk is het goed broeden in Siberië. Een Humes bladkoning is nog zeldzamer. …