Koos Dijksterhuis

Omdat mijn terras geleidelijk aan onder een pakket mos verdwijnt, ga ik dat mos te lijf. Dat is geen moeilijke klus. Met een plat stuk ijzer schraap ik het in plakkaten los. Daarbij sneuvelen de prachtige sporekapsels van het mos, en graspolletjes, en allerlei planten die in het mos zijn ontkiemd. Daar zit paardebloem bij, esdoorn, jacobskruiskruid en klimop. Ook schraap ik jonge brunel, geel nagelkruid en kleine veldkers weg. Vooral die laatste begroten me, want die staan net zo lekker te bloeien. Ik probeer eromheen te schrapen, maar dat gaat weleens mis, en als daarna de bezem… enfin. …

Lees Meer Lees Meer

Diverse citroenvlinders kruisten mijn pad. Het waren mannetjes, ongetwijfeld op zoek naar vrouwtjes. De vlinders hebben overwinterd en zijn er dus vroeg bij. Over een maand zijn ze allemaal dood.

Maar dan hebben, als het goed is, de mannetjes een vrouwtje gevonden en versierd, na een hele tijd achter haar aan te hebben gefladderd. Citroenvlinders kunnen daarbij zonder veel moeite met een behoorlijke vaart honderden meters afleggen. Ook zoekende, eenzame mannetjes hebben een grote actieradius. …

Lees Meer Lees Meer

Het waait en plenst maar ik heb een afspraak en pak de fiets. Na vijf tegenwindse minuten druipt het mijn schoenen in en vervloek ik de roerende staart van maart. Maar plotseling stoppen de regenvlagen en hagelstriemen, wijken de duistere wolken en gluurt er een zonnetje tussendoor. …

Lees Meer Lees Meer

Record na record sneuvelt in deze zo natte en winderige nawinter. In mijn tuin vlogen al aardhommels, honingbijen, citroenvlinders, steekmuggen, vliegen en sluipwespen langs. Nou is het ook al maart, bijna lente dus. Op 4 maart zag ik bosanemonen in bloei, één van de mooiste lentebodes, vind ik; ik kijk altijd naar ze uit in het voorjaar. Nou kijk ik ook elk jaar uit naar sneeuwklokjes en krokussen (al uit- resp. bijna uitgebloeid), winterakoniet en klein hoefblad (idem), speenkruid, vingerhelmbloem en bosgeelster. Maar bosanemoon staat met parnassia en dryas in mijn top-3 van kleine witte bloemen. …

Lees Meer Lees Meer

In museum de Fundatie te Zwolle leidt een kunstzinnige vriend mij rond. Als we de fototentoonstelling over slapeloosheid hebben gezien, troont vriend mij mee naar boven, waar werk van de Duitse schilderes Mirjam Völker te zien is. “Dat spreekt jou vast aan,” zegt hij, mijn voorkeur voor natuur kennende. …

Lees Meer Lees Meer

“Hopelijk kunnen we over de zomerdijk,” zegt Bert Vos, “het water staat hoog.” Bert heeft me namens het IVN uitgenodigd een lezing te geven in Neerijnen, maar eerst leidt hij me rond over de rechteroever van de Waal. …

Lees Meer Lees Meer

Het is een zonnige morgen in maart en dat betekent baltstijd voor zwarte spechten. Ik wandel door landgoed Den Treek, tussen Amersfoort en Leusden, waar ik ooit mijn eerste zwarte spechten zag.

Spechten spreken me sinds mijn kindertijd aan. Dat ze verticaal tegen bomen kruipen, zo contrastrijk gekleurd zijn, en toch pas opvallen als je hun herkenbare getjik, gelach, geroffel of gehamer hoort, waarna je de vogel soms in golvende vlucht ziet overvliegen… …

Lees Meer Lees Meer

In 2016 werd een paartje wespendieven ontdekt in het Katlijker Skar, Friesland. Ze legden twee eieren, waarvan er een uitkwam. Roofvogelonderzoeker René Riem Vis hing een camera in de boom ernaast. De camera legde vast dat er een ander, bleker mannetje op bezoek kwam. Het jong was al veertig dagen oud en stond op het punt van uitvliegen. Het keerde zijn rug naar de indringer en negeerde hem. …

Lees Meer Lees Meer

Onder vogels mag de lente dan begonnen zijn, dat betreft vooral vogels die in Nederland overwinteren of die niet tot ver in Afrika trekken. Wie in Spanje overwintert, heeft wel door dat de winter het laat afweten, het schijnt er alweer boven de dertig graden te zijn geweest. De lepelaars daar zijn al vertrokken. Op Schiermonnikoog zag ik er op 25 februari een tegen de wind optornen. …

Lees Meer Lees Meer