Koos Dijksterhuis

De laatste futen hebben nog maar net hun grijs met witte winterkleed verwisseld voor hun uitbundige zomerkostuum met kuif en vlaggende wangen, of de eerste kuikens zijn er al.

Futen broeden tot in de herfst, en zijn er in de lente vroeg bij. In deze lente nog vroeger. Peter van Dalen zag ze als eerste baltsen en broeden. Begin vorige week ontdekte hij al een behoorlijk grote jonge fuut. Nog even en het kuiken past niet meer op moeders rug! Zoals bekend varen futenkuikens graag mee op de rug van hun ouders, veilig, makkelijk en behaaglijk tussen de veren. Futen lijken daarin op mensen, die hun kleintjes ook vaak op de rug dragen. …

Lees Meer Lees Meer

Donderdag vroeg ik me in het Natuurdagboek af wie het eerste oranjetipje zou zien. Prompt mailde Igor Cornelissen dat hij een oranjetipje zag in Zwolle. Vrijdag volgden uit Rekken Henk Sieben Rekken en Bertha Krajenbrink uit De Heurne. Zij zijn geluksvogels! …

Lees Meer Lees Meer

De fitissen arriveren. Eerst overspoelden tjiftjaffen ons land van zuid naar noord, nu doen de sprekend op hen lijkende fitissen dat. Sneller dan een bekend virus bereiken zij de uithoeken van ons land. Althans waar ze het goed genoeg vinden om te blijven.

Het grootste deel van Nederland kent voor deze soorten een totale lock-down, maar noem eens een vogelsoort waar dat niet voor geldt? In bossen, parken en boomrijke tuinen zijn ze beide nog talrijk. Tjiftjaffen hebben een voorkeur voor wat droger en ouder, fitissen voor jonger en vochtiger bos. …

Lees Meer Lees Meer

De meldingen van bloeiende pinksterbloemen stromen binnen. Peter van Dalen stuurde me de eerste, met foto’s van pinksterbloemen in volle bloei. Joke Quaak was nummer twee, op de voet gevolgd door Gé Blom-Doorlag. Verdere meldingen zijn niet nodig, dank u! Wel hoor ik graag de waarneming van het eerste oranjetipje. …

Lees Meer Lees Meer

De schrale wind uit Siberië weet het lentegevoel van een felle zon in een helderblauwe, vliegtuigstreepvrije hemel niet te verdrijven. Ook volgens de kalender is de lente begonnen. De dag is nu langer dan de nacht en de natuur barst van levenslust.

Henk Strietman uit Bilthoven zag al boerenzwaluwen vliegen, na hun duizenden kilometers lange vlucht uit tropisch Afrika. Daar brachten ze de winter door. Intussen zijn de snelle, slanke vogels met hun twee lange staartpunten de hele Sahara alweer overgestoken. Ze zullen wel hongerig zijn. Ik kan me nauwelijks indenken dat er al genoeg insecten in Nederland zijn om hun maagjes te vullen. Hopelijk hebben ze nog wat vet op de botten. …

Lees Meer Lees Meer

Stinzenplanten zijn verwilderde bloemen die ooit voor de sier in de tuinen van chique, stenen huizen en in landgoederen werden geplant. Meestal bloeien vroeg in de lente. Voordat de statige beuken en eiken in het blad komen, bloeien de stinzenplanten op de bosbodem, in het zonlicht nog door de kale kruinen heendringent.

Behalve de bekende bolgewassen als sneeuwklokjes, krokussen, narcissen zijn dat winterakonieten, diverse anemonen, dwerghyacinthen, holwortels, helmbloemen, dasloken, lenteklokjes, bostulpen, bosgeelsterren en nog tientallen andere. …

Lees Meer Lees Meer

De aardhommels, honingbijen en citroenvlinders zijn intussen dagelijkse kost. Ook gehakkelde aurelia’s en dagpauwogen zijn van de partij. Metselbijen zoeken holletjes. En Els van Soest zag vorige week maandag een kolibrievlinder bij de narcissen in haar tuin te Rotterdam. …

Lees Meer Lees Meer

Nederland siddert voor de gemeenschappelijke vijand met de koninklijke naam. Onze maatregelen kunnen de opmars van de ziekte niet stoppen, maar wel vertragen. Dan hoeft niet iedereen tegelijk naar het ziekenhuis, en smeren we de epidemie over langere tijd uit. De verwachting is dat mensen die van de kwaal genezen, of er geen last van krijgen, immuniteit verwerven en niet meteen weer voor de bijl gaan. …

Lees Meer Lees Meer

In Nederland komen minstens vier soorten slangen voor in het wild. U kunt vast wel de adder en de ringslang bedenken. Daarnaast is er nog een inheemse soort: de gladde slang. Behalve deze is er al 25 jaar een populatie van Aziatische wurgslangen die, als er geen Aziatisch virus dreigt, de media haalt, als er weer eens zo’n beest in een huis wordt aangetroffen. Die slangen zijn familie van de boa constrictor en kunnen tweeënhalve meter lang worden. Ze heten Russische rattenslang. …

Lees Meer Lees Meer

Omdat mijn terras geleidelijk aan onder een pakket mos verdwijnt, ga ik dat mos te lijf. Dat is geen moeilijke klus. Met een plat stuk ijzer schraap ik het in plakkaten los. Daarbij sneuvelen de prachtige sporekapsels van het mos, en graspolletjes, en allerlei planten die in het mos zijn ontkiemd. Daar zit paardebloem bij, esdoorn, jacobskruiskruid en klimop. Ook schraap ik jonge brunel, geel nagelkruid en kleine veldkers weg. Vooral die laatste begroten me, want die staan net zo lekker te bloeien. Ik probeer eromheen te schrapen, maar dat gaat weleens mis, en als daarna de bezem… enfin. …

Lees Meer Lees Meer