Als het zich tussen de stoeptegels doorwurmt, rukken we het achteloos uit als onkruid. Maar als we ons branden aan brandnetel, is weegbree een uitkomst. Het sap dat uit het blad komt, als je het kapotwrijft tegen de gebrande plek, verdooft de branderigheid. Het werkt echt, weegbree bevat ontsmettende en pijnstillende stoffen. Het helpt ook tegen kwallenbeten. Het wordt ook tegen herpes en eczeem ingezet, maar of het daar echt tegen helpt, weet ik niet. …
Hoewel ik niet zo van natuurattracties houd , zou ik het boomkroonpad wel eens willen zien. In boomkruinen gebeurt van alles, wat je van de grond af niet ziet. Vogels en insecten. Goudhaantjes bijvoorbeeld schieten het liefst door de kruinen van naaldbomen. En rond de kruinen van eiken fladderen eikenpages. Pagevlinders zijn vaak groot en kleurig. De eikenpage is niet groot, wel mooi blauw glanzend, maar als je er één ziet, zit ie met opgeklapte vleugels. Dan zie je de vleugels van onderen en die zijn grijs. Weliswaar met dunne lijnen en oranje vlekjes, maar toch grijs. Ik heb trouwens niets tegen grijs. Grappig zijn de piepkleine puntjes die als staartjes uit de achtervleugels steken. …
Stemmen vind ik altijd een beetje tegenvallen, zo snel als het voorbij is. Even iets aanvinken, klaar. Het is een magere attractie vergeleken bij het voorspel.
Natuurbescherming is geen thema waarmee je kiezers wint. Kamerlid Helma Lodders (VVD) zei dat natuur slecht is voor de economie. Er worden, hoorde ze, soms zelfs vergunningen geweigerd voor economische werkzaamheden in beschermde natuur.
Ze kan blij zijn dat demissionair rentmeester Bleker (CDA) tijdens de vakantie nog even dertien beschermde natuurgebieden heeft opengesteld voor economische activiteiten. …
Toen ik de achterklep van de auto opende, scharrelde een forse nachtvlinder op het kozijn. Hij probeerde zich te verstoppen in de schaduw onder een randje. De vlinder had een gouden gloed over zijn vleugels. De manier waarop hij wegscharrelde had iets van, van..
Een muis! Op vlindernet weten ze ervan: ‘Het uiterlijk en gedrag van deze uil worden wel met dat van een muis geassocieerd: zowel de vale grijsachtig bruine kleur als de manier waarop de door licht verstoorde vlinder snel wegrent om dekking te zoeken’. …
Op ruim een uur ten oosten van Groningen ligt een snipper oerbos, het Hasbruch. Met Duitse precisie wijzen houten bordjes in de richting van het jachthuis, de Frederikseik en de Amalia-eik. Dat zijn hoogbejaarde eiken met dikke buiken en knoestige stammen, deels dood, deels nog blakend van het leven. Er staat zelfs een hekje omheen, dat voorbijgangers er misschien van weerhoudt hun initialen in de rimpelige bast te kerven. …
Jeanette Essink beheert haar tuin als natuurgebied. Ze heeft een knots van een tuin, met vijvers, borders, singels en een heus hooiland. Er groeien en bloeien tientallen planten, er broeden vogels en zoemen insecten. Die fotografeert ze en die foto’s staan regelmatig bij de natuurdagboeken.
Jeanette vond een merkwaardig beestje in die tuin: een zwart insect van ruim twee centimeter, dat ze ving voor een foto en daarna weer vrijliet. Het was een kortschildkever. Daarvan zijn er veel soorten. De meeste zijn zwart. Ze hebben korte dekschildjes. Daardoor lijken ze op oorwurmen. Grote soorten kunnen drie centimeter lang zijn en hebben kaken die sterk genoeg zijn om u in uw vinger te bijten. Dan heeft u ze wel op stang gejaagd en zullen ze met hun opgerichte achterlijf een woeste indruk maken. …
We staan op een camping met weids uitzicht tussen bomen door. In die bomen twitteren vogels. Onweer dreigt, maar drijft over na een paar felle rukwinden. Takken knappen, haringen schieten los, een parasol kiest het luchtruim. Dan is het weer rustig. Voor de tenten ploppen kurken. Zoon snelt toe: er zijn jonge vogeltjes uit de boom gevallen. Ze leven nog. Ik weet vast raad. …
Een regelmatig gestelde lezersvraag betreft paarse of blauwe pissebedden. Die beesten kunnen inderdaad pimpelpaars of hemelsblauw zijn. Een gezond kleurtje is dat niet. De pissebedden zijn ziek. Het gefotografeerde exemplaar stierf tijdens het nemen van de foto. Alsof dat de nekslag was. Ik voelde me wel een beetje een voyeur, al is het onwaarschijnlijk dat de stervende pissebed mijn geloer als ongepast beschouwde. …
Soms overkomt het je op een zachte avond in Nederland nog, maar het is zeldzaam geworden. In Duitsland of Frankrijk heb je meer kans. Tegen de avondhemel snort een mini-helicopter voorbij. Als ie tegen je aan botst, kan het zeer doen. De helicopter stort neer. Het is een grote kever. Vliegend hert, boktor, mestkever of loopkever. Vliegende herten en mestkevers zijn, eenmaal neergestort, traag. Ze lopen moeizaam, in slowmotion haast. Boktorren zijn al een stuk beweeglijker, maar grote loopkevers slaan alles. Loopkevers hadden beter renkevers kunnen heten. Of killerkevers, want dat rennen gebruiken ze om prooien te verrassen. Eén van die snelle jongens is de gekorrelde veldloopkever. Veldloopkever doet denken aan marathonloper. Een veldloopkever komt aangesnort, botst tegen me op, stort neer, en rent zo snel rond, dat de sluiter van mijn camera hem niet kan bijbenen. De foto’s zijn onscherp. Gelukkig mailde een lezer me een haarscherpe. …
Honderd, honderdvijftig jaar geleden waren reeën zeldzaam in Nederland. Alleen in de beboste landgoederen van Limburg en Gelderland kwamen ze voor. Sindsdien is het bosareaal enorm uitgebreid, en in het versnipperde cultuurland met kleine percelen tussen houtwallen en hagen, konden reeën zich verspreiden. Dat deden ze niet alleen vanuit de Veluwe en Limburg, maar vooral uit Duitsland. …