Vanwege dag en datum bied ik wat tegenwicht met deze plant. Zoals iedereen weet brengt een klavertje-4 geluk. Ik heb eens met vrouw en peuter een hele dag in de file gestaan in de Ardennen. Al die auto’s waren naar de zonsverduistering geweest. Na een paar uur sloegen we een zijweggetje in, door het bos. Daar scharrelden we wat op een klaverveldje, waar we waarachtig een klavertje-4 vonden. Helaas bleek de file niet te zijn opgelost, ik heb nog nooit zo’n lange file meegemaakt, we kwamen die dag niet verder dan Maastricht. …

Lees Meer Lees Meer

Is het alweer zover? Vier keer per jaar verrassen de kastanjebomen me. Eind maart ben ik verrast als de kleverige kastanjeknoppen hun lentegroene bladeren ontvouwen. Eind april word ik blij als de kastanjes hun kaarsen laten bloeien. In mei volgt de schok, als de eerste minikastanjes uit de boom vallen. Nu al? …

Lees Meer Lees Meer

Na bijna drie weken kwam ik thuis. Ik had mijn huis opgeruimd en schoon achtergelaten. Als ik niet in tijdnood zit, laat ik mijn huis graag schoon achter. Op z’n minst moeten de prullenbakken leeg, is de afwas gedaan, de keuken afgenomen en de wc-pot schoon. Daaraan ligt het dus niet… …

Lees Meer Lees Meer

Ondanks de droge zomer staken allerlei herfstpaddenstoelen al begin augustus de kop op. Sinds een paar buien schieten ze uit de grond. Op een wandeling door de Kooiduinen op Schiermonnikoog zien we veel paddestoelen die met berken samenwerken. …

Lees Meer Lees Meer

Tijdens het ramen lappen vlucht een enorme spin een kier in. In de avondschemer komt ze weer tevoorschijn. Ze lijkt met haar ronde lijf wel wat op een forse kruisspin, maar de tekening op haar rug is geen kruis en ze is niet oranjebruin maar grijszwart.

Het is september en de spinnentijd is begonnen. In mijn huis krijg ik genoeg van de webben die trilspinnen overal maken en achterlaten: onder meubels, tegen de plafonds, aan de wanden. Daartegenover staat dat ik onder die webben ingekapselde vliegen en pissebedden vind, die door de bewoonsters zijn leeg geslobberd. …

Lees Meer Lees Meer

Deze zomer zie ik meer gamma-uilen dan andere zomers. Gamma-uilen zijn nachtvlinders die ook de dageraad niet schuwen. Ze zijn tam en tot in de stad te vinden op bloemen. Ik zie ze veel op watermunt. Ze poseren niet netjes voor een foto, maar zijn beweeglijk en laten hun vleugels meestal razendsnel vibreren. …

Lees Meer Lees Meer

Op Schiermonnikoog wil ik naar de oostpunt. Ideaal zou zonnig weer zijn, met een briesje uit het oosten en eb in de namiddag, om met rugwind langs de waterlijn terug te fietsen. Maar er waait een hardnekkige westenwind. Ik fiets tien kilometer over het strand langs de opkomende vloed, om bij paal 15 niet verder te kunnen fietsen.

Ik loop een kilometer, laat de fiets bij paal 16 achter, en begroet een jonge zeehond die met zijn vinnetje zwaait. Ooit markeerde paal 16 de oostpunt, maar intussen is er vijf kilometer strand aangeslibd: de Balg, waar zand, zon, wind en zee vrij spel hebben, waar duintjes ontstaan en waar schelpen ondergestoven worden. Ook het vele afval uit zee verdwijnt onder het zand. Toch zie ik er nog van alles uitsteken, vooral visnetten. …

Lees Meer Lees Meer

Op Schiermonnikoog zijn veel bijzondere bloemen te vinden. Op één plek staat een enorme plant met forse, gele bloemen die op paardenbloemen lijken. Hij staat op de fietsenstalplek bij de duinovergang naar het Badstrand. Het is een Griekse alant.

Hoe zou daar een Griekse alant verzeild raken? Misschien heeft iemand er zaad laten waaien. Hij staat er al een paar jaar en heeft het reeds geschopt tot de verspreidingsatlas van Floron. …

Lees Meer Lees Meer

De Schiermonnikoger botanist Wim Penning brengt de eilander flora in kaart en houdt de zeldzame soorten bij. Dat is een heel karwei op Schier, waar zeldzame planten talrijker lijken te zijn dan algemene. Maar soms ontdekt hij een ook voor Schier uitzonderlijke zeldzaamheid.

Bij paal 1 wist hij een zeemosterd te staan. Even verstond ik “zeemonster”. Ook de spellingscontroleur op mijn computer denkt dat ik zeemonster bedoel. Zo’n spellingschecker verandert woorden als je niet oplet. Zeemosterd blijkt ook niet de officiële naam, dat is zeeradijs. Zeeradijs met gele bloemen die lijken op mosterd, raapzaad, koolzaad en herik. Hij is dan ook sterk verwant aan knopherik. …

Lees Meer Lees Meer

Op Schiermonnikoog kijk ik of Wim en Stella thuis zijn. Jazeker, Stella staat buiten met een schaal waarover ze een doek heeft gedrapeerd. Wim komt aanzetten met een ladder…

Ik blijk als geroepen te komen want Wim (naar eigen zeggen 84, maar volgens mij hooguit 74) dreigt die ladder te bestijgen. Stella (veel jonger) ziet mij dat liever doen. Ze gluurt even onder de doek. Daar koestert ze een jonge zanglijster. “Die is uit het nest gevallen! Ik hoorde een bons en hij lag op de grond.” …

Lees Meer Lees Meer