Op de nesten van wespendieven en andere roofvogels ziet roofvogelonderzoeker René Riem Vis ieder broedseizoen wel een keer een boommarter verschijnen. Soms gebeurt dat voor, soms na en soms tijdens het broeden, zoals op de foto. Met een camera met bewegingsmelder worden de nestelactiviteiten van de vogels in kaart gebracht en komen zulke pogingen tot eierroof aan het licht. …
Zoals meeuwen vaak zeemeeuwen genoemd worden, worden gieren vaak aasgieren genoemd. Het zijn de onofficiële verzamelnamen voor de meeuwenfamilie en de gierenfamilie – een vogelaar hoor je die termen nooit gebruiken, althans niet voor meeuwen en gieren als groep. In tegenstelling tot de zeemeeuw is de aasgier wel een giersoort. …
Van de warmwaterlelie was maar één groeiplaats bekend, in een warme bron in Tanzania. De plek was ontdekt in 1987; er groeiden vijftig exemplaren. Het was een kleine lelie en de soort liep met één groeiplaats enorm risico uit te sterven. Toen Carlos Magdalena hoorde dat de botanische tuin van Bonn een warmwaterlelie had, vroeg hij er zaden van. Die kreeg hij, de lelie vormde er namelijk genoeg. De zaden ontkiemden ook wel, maar de kiemplantjes gingen altijd dood, dus Bonn had de plant opgegeven. Magdalena begon meteen de plant te redden – een kolfje naar zijn hand, groenere vingers dan de zijne vind je nergens. Aan David Attenborough dankt hij zijn bijnaam de plantenmessias. …
Nog nooit heb ik een bever gezien. Vogelaars zouden van een schaamsoort spreken, maar een bever is geen vogel. In de vroege ochtend wijst Alex van Putten van Natuurpark Lelystad me een plek aan de overkant van een plas water. Daar moet een beverburcht zijn.
Het is licht geworden, voor zover het op deze regenachtige novembermorgen licht wordt. We zijn alert op v-vormige rimpelingen in het water maar telkens blijken het de zwemsporen te zijn van eenden. …
Een bever in het wild heb ik nog nooit gezien. Ik heb langs de Maas en de IJssel in bevergebied gewandeld, ik heb avonden roerloos tussen de aangevreten wilgen gewacht bij de Drentse A op een plek waar soms een bever werd gezien. Ik heb in de schemer rondgeslopen door beverbossen in Flevoland en geroeid in de Biesbosch. Ik heb in bevergebieden gekampeerd in Polen en nachten doorwaakt in Zweden. Ik zag en hoorde van alles, van veelvraten tot steekmuggen, maar bevers ho maar. …
Op het strand tussen Bloemendaal en IJmuiden vond ik rozen. Het waren bloemen in de bloei van hun leven, aan een korte stengel. Ze slingerden rond en ik vermoedde een relationeel drama. Het was de tweede keer dat ik verse rozen op het strand vond. Intussen weet ik hun herkomst. …
Een van de tienduizend vogelsoorten op aarde heet de rode bisschop. Het is een wonderlijk, knalrood vogeltje, dat kolibrie-achtig kan vliegen: snorrend op de plaats rust, en dan ineens een eindje wegschietend.
Kardinalen zijn ook vogels, evenals fraters, nonnetjes en paapjes – de vogelwereld heeft katholieke neigingen. Over monniksparkieten en monniksgieren heb ik het dan nog niet eens. Protestantse vogels zijn er volgens mij niet, of het zou de kraai moeten zijn. …
Er zat ’s avonds een kleine, bruingrijze nachtvlinder op het raam. Er fladderden bruingrijze nachtvlindertjes in het licht van de koplampen, toen ik in het donker over een bosweg reed. Die bruingrijze nachtvlinders zijn kleine wintervlinders.
Er moet nachtvorst over de poppen heen zijn gegaan, dan kruipen de wintervlinders te voorschijn. Ze vliegen door de duisternis, maar willen naar het licht. Ze kunnen zich voor een raam verdringen. Dat zijn allemaal mannetjes. Wintervlindervrouwtjes kunnen niet vliegen, ze hebben geen vleugels. …
Het gaat niet goed met de Pater-Davidsherten in Natuurpark Lelystad. Er zijn er nog maar zes. Vorig jaar waren er nog 23. Op één na bezweken ze waarschijnlijk allemaal aan een ziekte. Bovendien lijden ze aan vitamine e-tekort. Misschien dat ook inteelt een rol speelt.
Pater-Davidsherten werden in 1865 in China ontdekt door de Franse pater David, die ook de reuzenpanda ontdekte. Het ontdekken van diersoorten betekent dat westerlingen er eindelijk achterkomen, de Chinezen kenden de dieren al lang. Sterker nog: die hadden de herten al bijna uitgeroeid. Er was nog één roedel over bij Peking, in het jachtterrein van het hof. Die dieren werden in 1900 tijdens de Boksersopstand door hongerige mensen opgegeten. Toen leefden alleen de zestien herten nog, die naar Europese dierentuinen verscheept waren. Daar stammen alle huidige Pater-Davidsherten vanaf, ook de zes in het Natuurpark. …
In het Natuurpark Lelystad worden dieren gehouden die in Europa en Azië in het wild voorkomen of –kwamen. Er zijn elanden, wisenten, herten, moeflons, zwijnen en bevers te zien, als je geluk hebt, want de dieren hebben de ruimte en genoeg begroeiing om zich te verstoppen.
Wolven en andere roofdieren zijn er niet, op één na: de otter. Of eigenlijk op twee na, want er zijn ook Aziatische kleinklauwotters. Het Natuurpark is een afwisselend en natuurlijk aangelegd terrein, waar je gratis inmag, maar wel voor een parkeerplaats betaalt. De eigenaar is Stichting het Flevolandschap en vanuit het park worden bedreigde dieren soms in het wild uitgezet. …