Ik was iets kwijt, ik zocht, het was mijn woede
Waar had ik al mijn boosheid toch verstopt?
Had ik het dan voor noppes opgekropt?
Was het gejat, ik raakte op mijn hoede
Maar nee, ik had gewoon niet goed gekeken
En toen ik weer met een lantaarntje zocht
Vond ik mijn woede in een diepe krocht
Tussen verborgen talenten en gebreken
Niet langer is het mij nog zwaar te moede
Witheet haal ik mijn gram in koelen bloede!
In een bos bij een ondiep meer liep een paadje dood. Langs het pad vonden we met moeite een paar vlakke meters voor de tent. Het pad was geflankeerd door een kleurige bloemenzee van cichorei, harig knopkruid, peen, klokje, wolfspoot, gele ganzenbloem, leverkruid, echte guldenroede en fijnproevers als duizendguldenkruid. Het pad zoemde en gonsde van de insecten. Er waren dazen en er waren steekmuggen maar vooral zoemden er hommels en bijen en fladderden er vlinders en jaagden er libellen. Als jachtvliegtuigjes bromden dikke zweefvliegen voorbij met een zwart-wit lijf. Witte reuzen worden ze genoemd. Pendelzweefvliegen, blinde bijen, bijvliegen en allerlei andere zwevers en zoemers waren er bij de vleet. …
Ik durf het bijna niet te zeggen, maar als je wild kampeert, kan het gebeuren dat je een kakelverse drol onder ogen krijgt. Binnen seconden komen er vliegen op de stront af, geen ander spreekwoord is zo natuurgetrouw. Blauwe vleesvliegen met roodbruine ogen, kopergroene vliegen en oranjebruine strontvliegen.
Mestkevers doen er langer over. Ze strompelen met stramme pootjes over de bosgrond. Het zijn mooie kevers, met hun bolle, blauwglanzende keverrug. Mijn vriendin weet zeker dat de Volkswagen-kever de mestkever als ontwerpvoorbeeld had. Hoe zij dat weet, weet ik niet. Maar ze zou gelijk kunnen hebben. …
Op de autoradio hoorde ik zeggen: ‘waarvan akte’. Ik heb altijd eens ‘waarvan akte’ willen schrijven, al weet ik niet precies wat het betekent. Ik weet het wel ongeveer. Ik dacht tenminste dat het zoiets betekent als: het staat genoteerd. In bepaalde gevallen is het blijkbaar zinvol te noteren dat iets genoteerd staat. Toen ik thuis uit de auto stapte, zag ik een salamander op de vuilnisbak liggen. De salamander was dood. Hij lag op zijn rug, ikdrraide hem om. Hij lag op de groene bak, voor gft-afval, hij vond misschien dat hij als afbreekbaar organisme daarin moest. Het was een kleine salamander, een centimeter of zes lang. Ik dacht: hoe komt een salamander op de vuilnisbak? Heeft een kraai hem laten vallen? …
Na een onweersbui druipt het bos. De wolken trekken zich terug, er komt kobaltblauw tevoorschijn, de lucht is helder en schoon, de zon straalt erdoor en alles glinstert. Enorme naaktslakken kruipen over de paden, bruine en zwarte, met gestrekte lijven van twaalf centimeter. Insecten hebben geschuild en houden zich nog even gedeisd; in het bos regent het nog een hele tijd na. Maar de hommel lurkt reeds aan de bloem. Het is een natte hommel en hij zit er kleums bij. Dat geeft mij de kans op een foto. In warm weer zijn insecten meestal zo beweeglijk, dat je sneller dan je schaduw moet fotograferen, om ze er fatsoenlijk op te krijgen. Nu hoeft dat niet. De hommel is zwart met geel. Zou het een weidehommel zijn? Hommels zijn behoorlijk variabel van kleur. Wie in het boekje geel is, kan in het echt ook oranje zijn, beige of gebroken wit. …
Onze grootste daas is de grote runderdaas. Van deze enorme steekvliegen heb ik er de laatste weken nogal wat om me heen gehad. Gelukkig zijn runderdazen niet zo gebrand op mensenbloed, ze zijn meer gebrand op vee. Maar toch. Zo’n joekel zal je steken, dat wordt een bult van tien centimeter die als een eierkoek op je lijf plakt. Een dazenbeet blijft vaak nog even bloeden, de daas spuit er een oplosmiddeltje in, dat het bloed vloeibaar houdt. …
Veel oranjegele vlinders fladderen over velden, langs bosranden en boven bermen. Gele en oranje luzernevlinders zie ik meer dan ik me van eerdere zomers herinner. Maar ik struinde dan ook een tijdje door de Vogezen en luzernevlinders zijn zuiderlingen. Voor Nederlandse begrippen dan.
Gele en vooral oranje luzernevlinders zwerven iedere zomer ons land binnen en worden tot op de Waddeneilanden gezien. In het zuiden des lands duiken ze natuurlijk het meest op, zowel de oranje als de schaarsere gele. Die is geel met zwarte vleugelranden. De oranje luzernevlinder is dat ook, maar dan iets oranjegeler dan het eigele van de gele luzernevlinder. De gele kunnen soms een beetje groenig zijn. De oranje luzernevlinder heeft bovendien bredere zwarte vleugelranden dan de gele. Tussen de luzernevlinders die ik in Frankrijk zag, zouden zuidelijke luzernevlinders gefladderd kunnen hebben, weer een andere soort. …
In het boek Eilanden (Atlas/Contact, €24,95) van Albert Beintema vertelt de reizende bioloog over de natuur op negentig eilanden die hij heeft bezocht. Beintema schrijft beeldend en als liefhebber van eilanden en natuur krijg ik zin naar die eilanden te gaan. Voor zover ik ze al niet bezocht heb, want ik ben ook gek op eilanden.
Clear Island staat erin, ook wel Cape Clear genoemd, in Zuidwest-Ierland voor de kust van Cork. Beintema heeft reeds in de jaren ’60 allerlei Ierse eilandjes verkend. Iemand die Ierse eilandjes verkent, mag bij mij altijd aanschuiven, ik ben verzot op Ierse eilandjes, en Clear is mijn Ierse favoriet. Beintema blijkt als promovendus bovendien een jaar te hebben gebivakkeerd op Schiermonnikoog, de nummer 1 in mijn eilandentop-10. …
We lopen met vrienden door de duinen en ik wijs een wijngaardslak aan. Echt? Ja echt. Wijngaardslakken spreken aan, vanwege hun eetbaarheid. Des escargots. Je mag ze alleen niet meenemen, ze zijn beschermd. Ze mogen wel gekweekt worden en verhandeld, maar wilde wijngaardslakken zouden uitsterven als men ze lukraak meenam. Nederlanders doen dat niet gauw, die zijn bang voor alles wat niet in cellofaan uit een winkelschap komt. Ik ken mensen die in het wild geplukte oesterzwammen versmaden, maar van gekochte oesterzwammen smullen. Als ik met op het wad geplukte oesters aankom, trekken veel mensen hun wenkbrauwen op. Een stamppot van in de berm geplukt zevenblad? Ieuw, er zal toch geen hond over geplast hebben?
Wijngaardslakgewijs kunnen mensen ook maar beter niet zomaar wat gaan kokkerellen. Wilde wijngaardslakken kunnen toevallig hun slijmerige buikje vol gifplant gegeten hebben. Wie een maaltje van zulke escargots eet, kon weleens buikpijn krijgen. …
Het klein avondrood is één van de mooiste vlinders die er zijn. Het is zeker één van de mooiste nachtvlinders. Je vraagt je af wie er ’s nachts geniet van kleuren, maar insecten hebben een heel andere kijk op hun omgeving. Wat wij zien als rozerood, zien zij misschien wel als oogverblindende stralen. Hoe dan ook, klein avondrood lurkt tijdens zijn nachtelijke vluchten graag aan de rozerode bloemen van kamperfoelie. De vlinder op de foto doet dat zittend, maar klein avondrood zuigt vaak vliegend de nectar uit bloemen. …