Natuurdagboek

Van vier naar zeven kippen

Van vier naar zeven kippen

De 3 nieuwe kippen Foto Varja Dijksterhuis
De 3 nieuwe kippen. Foto Varja Dijksterhuis

Elke ochtend voeren we de kippen, en elke avond sluiten we hun hok, als de kippen op stok gaan. Overdag scharrelen ze buiten rond. Ach, die kippen…

We hadden er vier: twee wit met grijs gemarmerde en twee roodbruine. Er kwamen drie kippen bij, op oudejaarsochtend, even na de egel zich meldde. Terwijl ik me over die stekelige logé ontfermde, wandelde geliefde met de hond. Ik wilde net koffie inschenken toen de telefoon ging: geliefde. Of ik met een grote doos die dicht kon naar haar wilde fietsen.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Mailwormen voor de egel

Mailwormen voor de egel

Egel in winterslaap Foto Koos Dijksterhuis
Egel in winterslaap. Foto Koos Dijksterhuis

Nietsvermoedend schreef ik over de gezonde maar wakkere egel, die ik na overleg met een egelopvang tijdens de vuurwerkdagen in huis zou houden. Ik zei en schreef dat ik water, egelbrokjes en meelwormen zou geven. De meelwormen ontlokten welgemeende en woedende kritieken op internet.

De eerste was een e-mail. ‘Onderzoek heeft uitgewezen dat het hoge fosforgehalte in meelwormen ervoor zorgt dat de calcium-fosfor-verhouding uit balans raakt’, las ik. ‘Google maar.’

Lees Meer Lees Meer

DELEN
De egel in de doos waar ze uitklom

De egel in de doos waar ze uitklom

Egel. Foto Koos Dijksterhuis
Egel. Foto Koos Dijksterhuis

Op oudejaarsochtend liet geliefde de hond uit, terwijl ik kat en kippen voerde, koffie zette en ontbijt maakte. Na tien minuten waren ze er alweer, met een egel in de hand.

Vlak voor Kerst had ik een egel zien zwalken over straat. Het was een grote egel, een mannetje. Hij had twee bloederige plekken aan zijn snuit – misschien een beet van een hond. Onze hond vond het fascinerend, maar blafte niet. Ik nam de gewonde egel mee naar huis, hij was warm en zo weldoorvoed dat ie het misschien zou kunnen overleven.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Ganzenbloemen geel in de winter

Ganzenbloemen geel in de winter

Gele ganzenbloem. Foto Koos Dijksterhuis
Gele ganzenbloem. Foto Koos Dijksterhuis

Echte kamille, kruipklokje, klein streepzaad, korenbloem, duizendblad en gele ganzenbloem; bij ons in de tuin bloeien ze nog steeds. Of bloeien ze al? Ik kreeg weken gelleden al een foto van een bloeiend speenkruid, het moet niet gekker worden, van natuurtalent Klaas Jager. Elke winter zie ik wel een koekoeksbloem bloeien, een paardenbloem, boterbloem, dovenetel… Maar zoveel als nu, nee. Het ligt natuurlijk aan de temperatuur. De nachtvorst heeft weliswaar het grootste deel van de Oost-Indische kers koud gemaakt, maar lang niet alles. Een bloeiende Oost-Indische kerst heb ik nooit eerder meegemaakt.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
IJsvogel

IJsvogel

IJsvogel met stekelbaarsje Foto Jeanette Essink
IJsvogel met stekelbaarsje. Foto Jeanette Essink

Als ik in de buurt wandel, zie ik meestal wel een ijsvogel, soms twee. Alleen in het weekend niet, en ook niet als ik bezoek bij me heb. IJsvogels zijn schuw en snel. Ik zie ze meestal laag over het water wegscheren, vaak nadat hun schelle roep weerklonk. Soms zie ik ze ook zitten, bijvoorbeeld op een over een sloot hangende tak. Vaak zijn er meer takken en vallen ze niet op. Soms zie ik er een de bosjes invliegen en dan is het nog verdraaid lastig om hem in de kijker te vinden, hun uitbundige kleuren ten spijt.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Hond en kat, hier en nu

Hond en kat, hier en nu

Izzy en Nova. Foto Koos Dijksterhuis

Morgenavond is het jaar voorbij en begint er een nieuw. Oudjaar herinnert me net als mijn verjaardag altijd aan mijn tijdelijkheid. De andere 363 dagen leef ik alsof ik het eeuwige leven heb. Nu lijkt het eeuwige leven mij de hel, daar niet van, maar toch kan ik op 31 december melancholische gedachten koesteren. Tot die er rigoureus uitgeknald worden door het verzetje van de medemens: vuurwerk, de hel op aarde.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Ronde aarde

Ronde aarde

 Schepen achter de horizon Foto Koos Dijksterhuis
Schepen achter de horizon. Foto Koos Dijksterhuis

Vanaf het strand zag ik in de verte twee schepen verdwijnen achter de horizon. Een tijdje staken alleen de masten met zeilen en de brug nog boven de horizon uit. Toen ik een duin beklom, kon ik verder zien, verschoof ik mijn horizon en kreeg ik wat meer van het schip in beeld.

Er zijn mensen die geloven dat de aarde plat is. Ze wringen zich in allerlei bochten om de onmogelijkheden van hun geloof goed en de kromheden recht te praten. De kromme horizon bijvoorbeeld is zo gemaakt, of is gezichtsbedrog, of is krom als de rand van een schijf, niet van een bol. De zon is een lamp die langs een enorme stolp glijdt, zoals in the Truman Show. Voor het verdwijnen van schepen achter de horizon zullen ze ook wel een truc verzonnen hebben.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Mensen

Mensen

Afval. Foto Koos Dijksterhuis
Afval. Foto Koos Dijksterhuis

In de serie Lost, die ik achttien jaar na de TV-uitzending zag op Netflix, belanden tientallen passagiers na het neerstorten van hun vliegtuig op een afgelegen tropisch eiland. Dat daar bananen en mango’s blijken te groeien, is een meevaller. Wilde zwijnen zijn dat ook.

Binnen de kortste keren zijn die zwijnen doodgemaakt of weggevlucht. De drinkwaterflesjes uit het vliegtuigwrak zijn dan allang op. De mensen zuipen water zoals je dat mensen overal ziet doen. Het besef dat voorraden eindig zijn ontbreekt. Ze branden dag en nacht een heleboel vuren, en niet zozeer om opgemerkt te worden; er wordt geen reden voor gegeven. De hoeveelheid brandhout lijkt eindeloos.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
De Engelse roek

De Engelse roek

Roek Foto Koos Dijksterhuis
Roek. Foto Koos Dijksterhuis

Er kleeft een risico aan de Engelse woorden die hun Nederlandse equivalenten verdringen. Toen ik een scholier laatst hoorde zeggen dat school awesome was, waar hij awful bedoelde, vond ik dat awkward voor hem. Als Nederlanders een Engels woord al kennen, weten ze lang niet alle synoniemen ervan. Dat geldt ook voor mij, zodat ik voor de zekerheid Nederlands blijf schrijven.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Exotische venusschelpen

Exotische venusschelpen

Amerikaanse venusschelp Foto Koos Dijksterhuis
Amerikaanse venusschelp. Foto Koos Dijksterhuis

Of je nou in zoet of zout water rondkijkt, overal is het opmerkelijk hoeveel exotische plant- en diersoorten je ziet. Amerikaanse venusschelpen en Filipijnse tapijtschelpen in zout, quaggamossels en brakwaterstrandschelpen in zoet water zijn vier van de tientallen nieuwe schelpdiersoorten, die ons land hebben gekoloniseerd. Als ze het opvallend goed doen, blijken ze vaak inheemse soorten weg te concurreren. Sommige natuurliefhebbers ageren onvermoeibaar tegen exotische nieuwkomers die dankzij de mens ons land en ons water overnemen. Het lastige daarvan is dat ongewenste exoten pas opvallen als er zoveel van zijn dat bestrijding te laat is. Vele soorten zijn ook niet problematisch – ze vinden hun plek zonder andere soorten te verdringen.

Lees Meer Lees Meer

DELEN