Glimwormen en vuurvliegen zijn dezelfde insecten. Het zijn geen vliegen, het zijn geen wormen, het zijn kevers. De mannetjes kunnen vliegen en als ze dan lichtgeven, noemen we ze vuurvliegjes. Van de soort die vroeger in Nederland algemeen voorkwam geven de mannetjes geen licht als ze vliegen, dacht ik. Dat is de grote of gewone glimworm. …
Aan het einde van de middag nemen ze vlakbij me plaats op een takje, op een trui aan de waslijn, op het cavia-hekje, op een uitgebloeide bloem of op mijn knie. Hun lijf glanst kopergroen in de avondzon. Daarom komen ze natuurlijk pas aan het einde van de middag op het terras, omdat de zon daar dan schijnt. Zelf zit ik er ook het liefst aan het einde van de middag. Misschien nemen houtpantserjuffers ook wel de hele dag plaats op die rustplekken, met uitzondering van mijn knie, maar zie ik ze alleen aan het einde van de middag, als ik erbij ben. …
De adderwortel is een oogstrelende lentebloem, die bloeigewijs een bescheiden doorstart maakt.
Ooit werkte ik bij De Kleine Aarde in Boxtel, een doe-het-zelf-milieuclub die op drie hectare grond liet zien hoe je zonder vergif en kunstmest kon tuinbouwen en tuinieren. De Kleine Aarde is de laatste jaren een paar keer ter ziele gegaan en nieuw leven ingeblazen. Het zou jammer zijn als de drie hectaren werden geofferd aan een bedrijventerrein of aan een maïsveld voor de Brabantse varkens. …
Aan de oever van het Schildmeer ligt tussen de wildernis van springbalsemienen, wilgen en wilgenroosjes een zompig hooilandje. In april kleurt het geel van de dotterbloemen. Nu is het groen, maar hier en daar knipoogt een gele bloem. Een dotterbloem. Bloeien dotterbloemen in oktober?
Blijkbaar wel. Er zijn wel meer lentebloemen die in de herfst nog even hun best doen, alsof ze tegen de ledigheid van hun winterslaap opzien. Paardebloemen zijn de bekendste lentebloemen die in de herfst een doorstart maken. …
Rond de klimop gonst het nog van zweefvliegen, wespen, bijen. De tjiftjaf zingt alsof het april is. En waar nog bloemen bloeien strijken vlinders neer. Dagpauwogen, zandoogjes en kleine vossen dwarrelen rond alsof ze van geen najaar willen weten. Dat willen ze ook niet, ze willen niet veel, ze weten niet eens dat ze laat zijn. …
We verlaten langs een modderpoel het bospad. De bomen staan op duinen. In één van die duinen vond Maria een vossenhol. “Waar is het nou, het moet hier ergens zijn!” Ja hoor, daar vindt ze het. Een prachtig hol, een hol zoals het hoort, zoals ik het me uit kinderboeken herinner. En het stinkt niet eens. “Soms wel hoor”, zegt Maria. Het is een belopen hol. Ik zette laatst twijgen tegen de ingang, die zijn nu weg. Kijk, verse pootafdrukken. Verderop zit nog een burcht. Het is één familie. Ze zitten soms eens daar, dan weer hier. In de sneeuw kun je dat mooi zien aan de sporen.” …
Bij duivengekoer kan ik zo lekker wegdoezelen. Bij voorkeur dromerig in de zon, maar ook ‘s morgens in bed. Sommige mensen ergeren zich aan duivengekoer. Het houdt hen wakker, of doet hen denken aan poep op de was, geklapwiek op het balcon of ander ongemak. Stadsduiven worden vaak vliegende ratten genoemd. Vogelaars vinden duiven niet zo bijzonder, omdat ze gewoon zijn.
Ik doelde met dat duivengekoer trouwens niet op stadsduiven, maar op houtduiven en Turkse tortels. Wie bij deze vogels aan zon en zomer denkt, heeft geluk, want ze broeden en koeren bijna het hele jaar door. Zodat je in december kunt ontwaken, terwijl er gekoer van buiten doordringt. Vroege lentebode! …
In een proefschrift uit 1933 over spreeuwen beschrijft de auteur H.N. Kluijver zijn onderzoeksterrein tussen Wageningen en Ede. Het bestaat grotendeels uit grasland en wat akkerland. Verder zijn er meidoornhagen, houtwallen en eikenkreupelhout. “Dit verdwijnt allengs en wordt vervangen door grasland”, schrijft Kluijver. Maar wat voor grasland! …
In het Groninger Museum is tot maart de collectie van Jan Albert Sichterman te zien. Sichterman was VOC-directeur van Bengalen in de eerste helft achttiende eeuw. Hij vergaarde een fortuin en kocht Chinees en Japans keramiek, meubels en honderden schilderijen. Aan de Ossenmarkt te Groningen liet hij een herenhuis bouwen. Hij reed rond in een koets met zes paarden en zes bedienden.
Conservator Egge Knol vertelt dat deze ongekroonde Koning van Groningen niet zozeer beroemd werd vanwege zijn buitenissige leefstijl, maar vooral vanwege zijn huisdier. …