Natuurdagboek
Kiespijn op de radio, fragment “Dichter op 2017”
Droeg zijn gedicht Kiespijn voor op Radio1, in de serie van “Dichter op 2017”. Luister het hele fragment met de Balladette hier terug.
Kiespijn
Zo’n referendum als een resumé
Van ‘ja’ of ‘nee’ kan ik niet coûte que coûte
Beoordelen dus qualitate qua
Weet ik gewoon niet wat ik kiezen moet
Als ik niet stem doe ik er niet aan mee
Daarvoor wordt men gelukkig niet beboet
Ik twijfel of ik naar de stembus ga
Ik weet gewoon niet wat ik kiezen moet
Als Thierry driewerf ja roept, zeg ik nee
Terwijl: wat Buma afkeurt, is vast goed
Dus waar ik zelf in deze kwestie sta?
Ik weet gewoon niet wat ik kiezen moet
Gelukkig heeft mijn vrouw een goed idee
Als jij nu nee stemt, zegt ze, stem ik ja
Ik weet nu eindelijk wat ik kiezen moet!
Kiespijn op de radio, fragment “Dichter op 2017”
Droeg zijn gedicht Kiespijn voor op Radio1, in de serie van “Dichter op 2017”. Luister het hele fragment met de Balladette hier terug.
Kiespijn
Zo’n referendum als een resumé
Van ‘ja’ of ‘nee’ kan ik niet coûte que coûte
Beoordelen dus qualitate qua
Weet ik gewoon niet wat ik kiezen moet
Als ik niet stem doe ik er niet aan mee
Daarvoor wordt men gelukkig niet beboet
Ik twijfel of ik naar de stembus ga
Ik weet gewoon niet wat ik kiezen moet
Als Thierry driewerf ja roept, zeg ik nee
Terwijl: wat Buma afkeurt, is vast goed
Dus waar ik zelf in deze kwestie sta?
Ik weet gewoon niet wat ik kiezen moet
Gelukkig heeft mijn vrouw een goed idee
Als jij nu nee stemt, zegt ze, stem ik ja
Ik weet nu eindelijk wat ik kiezen moet!
De mens als bacterie
Op school kweekten ‘we’ (de biologiedocent) in een petrischaaltje agar-agar een bloeiende gemeenschap van bacteriën. Welke soort bacteriën het was, weet ik niet. De kolonie lag als een wittige vlek op of in de voedingsbodem.
Bacteriën zijn eencelligen die zich voortplanten door zich in tweeën te splitsen. Daarbij verdubbelt een bacterie zich dus. Dat doet een bacterie om de zoveel tijd, ik meen dat de docent 20 minuten zei. Herhaalde verdubbeling van een populatie leidt snel tot gigantische hoeveelheden, gedenk de legende van het schaakbord met de 64 vakjes waarop 1, 2, 4, 8 enzovoorts rijstkorrels gestapeld werden. Halverwege het bord raakte de wereldrijstvoorraad op. …
Warmtewants
Een van de terugkerende thema’s in de lezerspost die ik ontvang is een insect waarvan mensen de naam willen weten. Het betreft een wants die ’s winters op verwarmde plaatsen afkomt, woonhuizen bijvoorbeeld, en die de weg naar binnen gemakkelijk vindt omdat hij infraroodstraling kan zien. Hij ziet de warmte.
Het betreft de bladpootrandwants, vaak per ongeluk bladpootwants of bladrandwants genoemd, die in wetenschapslatijn als Leptoglossus occidentalis door het leven gaat. Occidentalis betekent westers en de wants komt inderdaad uit het wilde westen. Het is een immigrant uit Amerika, die zo’n tien jaar geleden Europa heeft gekoloniseerd. …
De boom, de os en de ezel
De kerstboom is in huis. Vorig jaar hadden we dezelfde, al was ie toen iets kleiner. In de tussentijd stond ie een jaar in de tuin. Zijn takken zijn wonderschoon uitgegroeid met lichtgroene uitlopers, als blonde extensies in een donkere haardos.
Sommige takjes hebben geen lichtgroene, maar bruine punten. Waarschijnlijk pleegde de kerstperiode binnenshuis een aanslag op zijn conditie, en heeft de boom het ternauwernood overleefd. Deze tweede kersttijd kon weleens zijn laatste worden. Ik voel medelijden met het boompje, al heeft hij zelf geen benul van wat er gebeurt. Althans, dat neem ik gemakshalve aan. Des mensen welbehagen, des bomen onbehagen. …
Mees met lange snavel
De kruisbek die hier laatst met zijn scheve snavel stond afgebeeld deed Jeanneke van der Linden denken aan de koolmees die afgelopen lente in haar tuin op de zaden afkwam. Ze stuurde me een vage foto; er leken twee twijgjes aan ’s mees snavel te kleven, maar dat zou nog merkwaardiger zijn geweest dan een doorgegroeide snavel.
Van der Linden reageerde ad rem op de suggestie van takjes. ‘Ruim vier weken lang op dezelfde plaats vastgeklemd? Boven en onder symmetrisch? Dat is dan wel heel hardnekkig. En dan toch nog flink kunnen eten? Ik geloof er niets van.’ Zij speurde op internet en vond vergelijkbare snavels. …
Het vroege blad van de aronskelk
De aronskelken komen op in mijn tuintje. Hun gevlekte bladeren verschijnen tussen het gevallen herfstblad. Ze zijn er vroeg bij. Ze moeten wel vroeg zijn, want in de lente zullen ze al bloeien als de bomen nog geen blad dragen. Dan staan ze op de bos- en tuinbodem in het zonnetje. Later, als de kruinen de bodem verduisteren, vormen ze aren vol oranje bessen. Maar voor het zover is, moeten hun bloemen bestoven worden. Daarvoor hebben ze een truc bedacht. …
Zwart op wit
Het land zag er schitterend uit onder een smetteloze deken van sneeuw. Als kind gaven voetsporen in een verse laag sneeuw me altijd een gevoel van spijt. Buren met sneeuwscheppen deden aan heiligschennis. Het door merg en been gaande geschraap van ijzer op steen…
Eén, twee dagen lag er sneeuw. Op alle twijgen lag een laagje, de parkeerterreinen, weilanden en akkers waren wit, intens wit, zacht wit. Prachtig. Zelfs het meest gehavende en geteisterde landschap wordt sereen en smetteloos onder een pak sneeuw. …
Een onbekommerde kuifmees
In Middenduin bij Overveen trekt een niet-alledaags vogelgeluid mijn aandacht. Het klinkt ratelend en soms zelfs rinkelend. Het komt uit een grove den. Ik kijk door de takken naar boven, tot ik de vogel zie bewegen. Dat duurt niet lang, kuifmezen zijn zeer beweeglijk; wel duurt het even voor ik hem mooi in het beeld van mijn verrekijker krijg. Hij hipt en snort door de takken, zich niet van mij bewust lijkend. Hij trekt zich tenminste niets van me aan, slaat niet op de vlucht en verstopt zich niet. …