Natuurdagboek

Roofvlieg met dolksnuit en harige poten

Roofvlieg met dolksnuit en harige poten

Bosrandroofvlieg foto Koos Dijksterhuis
Bosrandroofvlieg. Foto Koos Dijksterhuis

Even laat ik de hor voor de tuindeur open en daar scheert een vlieg naar binnen. Vliegen willen altijd naar binnen en als ze binnen zijn, willen ze naar buiten en verdringen ze zich voor dichte ramen, terwijl ze het open raam zorgvuldig lijken te mijden. Soms blijven ze ook, vooral als je een witte, ronde lamp hebt. …

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Vliegenvangende wesp

Vliegenvangende wesp

Blokhoofdwesp. Foto Koos Dijksterhuis

Mijn tuin is klein, maar vrij van mest en vergif, en er is altijd leven in de brouwerij. Er scharrelen kevers, er rusten waterjuffers, er jagen libellen, er dwarrelen vlinders. Er zoemen bijen, hommels en zweefvliegen rond de bloemen, er patrouilleren bijen of wespen bij de mieren- en bijenholletjes. …

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Bordeauxrode aardbei

Bordeauxrode aardbei

Wateraardbei Foto Koos Dijksterhuis
Wateraardbei. Foto Koos Dijksterhuis

Bordeauxrood zijn ze. Wateraardbeien fleuren venen en drassige hooilanden op met hun van bijna zwarte, via aubergine tot licht purperrode tinten. Hun bloemen zien er in de knop uit als mini-knikkerzakjes met een brede basis, maar als de puntige kelkbladen zich opengevouwen hebben, krijgen de bloemen de vorm van sterretjes, gekartelde sterretjes zelfs. Vorm en kleur maken de wateraardbei gemakkelijk herkenbaar. Als de bloem open is, komt het bloemhart tevoorschijn – een kluster vrouwelijke vruchtbeginsels, omkranst door meeldraden. …

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Sterns op de Balg

Sterns op de Balg

foto dwergstern
Dwergstern. Foto Koos Dijksterhuis

De zon schijnt, en ik fiets over het strand van Schiermonnikoog tegen de wind in naar het oosten. Bij paal 16 komt de vloed te dichtbij, en wordt het zand te vaak zacht om nog te fietsen. Goede timing, want ik wilde vanaf paal 16 toch al verder lopen, over de Balg, die enorme strandvlakte van bij hoog water vijf kilometer lengte. De Balg groeit, doordat er in de luwte van het eiland zand neerdwarrelt. Er zijn duinen ontstaan, er rennen hazen, er jagen bruine kiekendieven. …

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Er broeden weer tapuiten op Schier!

Er broeden weer tapuiten op Schier!

Jonge tapuit. Foto Koos Dijksterhuis

Op Schiermonnikoog vliegt langs het schelpenpad een tapuit voor me uit. Een tapuit is een zangvogel met een oranje hals, grijze rug met zwarte vleugelstrepen, een boevenmaskertje en een witte stuit. Die witte stuit maakt wegvliegende tapuiten heel herkenbaar.

Een tapuit in de zomer! In mei en september zie je in Nederland veel tapuiten, op doorreis. Maar als broedvogel is de ooit algemene vogel zeldzaam geworden. …

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Afdak voor mieren

Afdak voor mieren

Wulk op mierennest. Foto Koos Dijksterhuis

Henk Otten uit Oostvoorne stuurt me een brief over onder meer de mieren in de tuin, die na een stevige regenbui grotere zandhoopjes rond de ingangen van hun holen bouwden. “Mogelijk hebben de mieren terpjes gemaakt om de regen buiten de deur te houden?” vraagt hij.

Mogelijk is dat wel, maar dan hadden ze de terpjes beter vóór de regen kunnen bouwen, ter preventie. Dan nog vraag ik me af of de openingen in een iets hoger heuveltje minder regendruppels opvangen dan de openingen in een wat lager heuveltje. …

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Enorme sluipwesp parasiteert op reuzenhoutwesp

Enorme sluipwesp parasiteert op reuzenhoutwesp

Sluipwesp Megarhyssa rixator. Foto Juul de Witte

De sluipwesp Megarhyssa rixator is een enorm insect. Het vrouwtje kan 7,5 centimeter lang worden, nog afgezien van de lange, uit haar achterwerk stekende legboor. Daarmee parasiteert ze op de reuzenhoutwesp. Dat is ook een forse wesp, die ik onlangs op Schiermonnikoog zag. Ik schreef er in Trouw over, en daarop reageerde wespenliefhebber Lex Peeters. Hij meldde dat de gigantische rixator-sluipwesp onlangs voor het eerst in Nederland is ontdekt. …

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Dood vogeltje

Dood vogeltje

Dode jonge fitis. Foto Koos Dijksterhuis

Op een stille weg met alleen wat bestemmingsverkeer vind ik in de goot een vogeltje. Het lijkt intact, maar het ligt voorover op zijn borst en beweegt niet. Ik stap af, raap het voorzichtig op en voel dat het koud is. Nou ja, koud, hij heeft de omgevingstemperatuur: een graad of dertig, maar geen veertig, zoals vogels aanhouden als lichaamstemperatuur. Hij voelt al een beetje stijf, al kan ik zijn vleugels spreiden. Zijn oogjes lijken nog te kijken, zo vers is ie dan ook wel weer. Een speldenknopje bloed parelt aan zijn snavel. …

Lees Meer Lees Meer

DELEN