Koos Dijksterhuis

Hoewel ik niets tegen beeldende kunst heb, en kunst in de natuur heel mooi kan zijn, ben ik daar niet per se blij mee. We willen al zoveel activiteiten in de natuur, die juist beter af is zonder mensenmassa’s. En de natuur brengt zelf al genoeg kunstwerken voort, waarvan de paddenstoelen wel het fraaiste voorbeeld zijn.

Ik noemde laatst de stinkzwam, de zwavelzwam en de russula’s die ik eind juni zag. Half juli kwamen daar de gele aardappelbovisten bij en vervolgens de eerste boleten. Niet eens eekhoorntjesbrood, maar familie daarvan, die ook in het gras onder eiken of beuken staat. Drie exemplaren zag ik en wat waren ze mooi. Een rozerode hoed, een mollige, rozerode steel, en daartussen een bollewangenhapsnoet van gele poriën. Als je daar in knijpt, worden ze blauw. …

Lees Meer Lees Meer

Vroeg in de avond viel mijn oog op een gigantische vlinder, op een plank vlak boven het gras. Hij, of beter: zij (bleek later) had een zwart met wit masker. Het insect bewoog niet. Ik schatte de lengte op zes centimeter.

Ik haastte me naar binnen om de camera te pakken. Zat ze er nog? Ja ze zat er nog. Binnen vergeleek ik de foto’s met plaatjes en het was een ligusterpijlstaart. Met gespreide vleugels toont die soort een roze met zwart lijf, maar deze hield de vleugels strak gevouwen. …

Lees Meer Lees Meer

Tot de grootste insectenbehagers onder de wilde bloemen horen berenklauw, jacobskruiskruid, akkerdistel en haagwinde, de bende van vier. Het zijn impopulaire planten waarbij impopulair een understatement is. Het zijn planten die het altijd en overal heel goed doen. Ze kunnen een boel stikstof verdragen, droogte en nattigheid, menselijk geschoffel en gerommel. …

Lees Meer Lees Meer

Laatst schreef ik over onze zeven kippen en vooral de eieren die ze leggen. We hebben geen haan maar dat weerhoudt hen er niet van bijna dagelijks een ei te leggen. Sommige van de zeven samurai zitten er graag op te broeden. We halen ze weg en geven ze soms een gekookt ei terug. Daar zijn ze gek op. Ook een gebroken rauw ei wordt gretig naar binnen gewerkt, dan drinken ze het struif. Zouden ze beseffen dat ze een soort kannibalisme beoefenen? Kannibalisme light. …

Lees Meer Lees Meer

Op een druk belopen zandpad langs een bosje vind ik in de modder van een opgedroogde plas één pootafdruk die afwijkt van de vele honden- en enkele reeënsporen. Hij is klein, ruim drie centimeter breed, en heeft een rechte rij kleine gaatjes, alsof er met een rij voortandjes in de grond gebeten is.

Ik neem een foto en haal er thuis de dierensporenveldgids van Annemarie van Diepenbeek en het Prentenboek van René Nauta en Aaldrik Pot bij. Vanwege mijn associatie met tandjes moet ik aan hermelijn en wezel denken. Beide heb ik op ongeveer een kilometer afstand van deze pootafdruk wel eens gezien. Maar nee, martersporen zien er anders uit, en hebben geen recht rijtje voortanden eh.. -tenen. …

Lees Meer Lees Meer

Fred Bos, plantenkenner in het algemeen en roggeleliekenner in het bijzonder, is overleden. Zes jaar geleden zou hij ook al overlijden. Hij lag in het ziekenhuis met een vorm van leukemie en het ging slecht. Anderhalf jaar eerder had hij me zijn geliefde akkergebiedje bij Govelin in Duitsland laten zien. Daar, op de rogge-akkers, stonden vele roggelelies te bloeien. …

Lees Meer Lees Meer

De natuur houdt zich niet aan onze voorschriften! In juli bloeiden er nog pinksterbloemen. Omgekeerd had ik reeds voor de zomer officieel begon al de nodige trekvogels gezien voor wie de herfst begonnen was. De eerste kokmeeuwen hullen zich in winterkleed. Ook zag ik, toen een zachte zomerregen de bosbodem deed zompen, paddenstoelen hun hoed opzetten. Een enorme zwavelzwam ontsproot aan een dode boomstronk, paarse russula’s stonden in het gras. En onbeschaamd, zoals zijn wetenschappelijke naam luidt, stond, of nee lag er onder de beuken in een bosrand een net uit het ei gebarsten en alweer geknakte Phallus impudicus, Latijn voor… haal uw oude talen maar even op, grote stinkzwam. …

Lees Meer Lees Meer

In de tuin rommelend kwam ik op een paar lommerrijke plekken waar ik niet vaak kom en prompt fladderden er drie, vier vlinders weg met een licht snorrend geluid. Ze doken in de vegetatie. Het waren duidelijk nachtvlinders die ik had verstoord, en die zo snel mogelijk donkere dekking zochten.

Ik zag er een zitten met opgevouwen vleugels. Best groot, maar slank en bruin als een takje, volstrekt niet opvallend. In vlucht daarentegen spatten de oranjegele achtervleugels eraf. Ik schrik er altijd van als ik een huismoeder opjaag, en ik denk dat dat de bedoeling ook is. Een merel moet ook vast even van de schrik bekomen als er zo’n vlinder voor z’n poten opsnort. Die daardoor de tijd krijgt te ontsnappen. …

Lees Meer Lees Meer

Op de foto probeer ik te zien welke schelpen het zijn. De 8 is gemaakt van lichtbruine strandschelpen, de 6 van blauwzwarte strandschelpen en steentjes, de 4 van vijf mossels en ik denk een oester, de 7 van drie mossels en een oester.

De foto werd beroemd, nadat de vroegere FBI-baas James Comey hem in mei op een sociaal medium had gezet. Dat leidde tot een schandaal. Comey wrong zich in bochten om zich eruit te praten. In de horeca 86 is code voor iemand eruit zetten. Trump is de 47^e president. Dus zou Comey met die schelpen wel bedoelen dat Trump afgezet moest worden. Dat mag hij niet zeggen want in Amerika is vrijheid van meningsuiting beperkt tot de mening van Trump. …

Lees Meer Lees Meer

Atalanta’s en kleine vossen zijn er wel, maar dagpauwogen waren een tijdje afwezig. De overwinteraars zijn dood en de nieuwe generatie was nog rups. Inmiddels vliegen ze weer rond en dat blijven ze doen tot de herfst.

Dagpauwogen zetten eitjes af op (liefst jonge) brandnetels. Daarop kan het druk worden met hun rupsen. Die zijn zwart met witte stipjes en zien er stekelig uit. Ze spinnen tussen de bladeren een gezamenlijk nest. Ze doen waar rupsen geen genoeg van krijgen: eten. Als de brandnetel op is, beginnen ze aan de volgende. …

Lees Meer Lees Meer