Op een druk belopen zandpad langs een bosje vind ik in de modder van een opgedroogde plas één pootafdruk die afwijkt van de vele honden- en enkele reeënsporen. Hij is klein, ruim drie centimeter breed, en heeft een rechte rij kleine gaatjes, alsof er met een rij voortandjes in de grond gebeten is.

Ik neem een foto en haal er thuis de dierensporenveldgids van Annemarie van Diepenbeek en het Prentenboek van René Nauta en Aaldrik Pot bij. Vanwege mijn associatie met tandjes moet ik aan hermelijn en wezel denken. Beide heb ik op ongeveer een kilometer afstand van deze pootafdruk wel eens gezien. Maar nee, martersporen zien er anders uit, en hebben geen recht rijtje voortanden eh.. -tenen.

Nu besef ik ineens dat vijf tenen op een rij wel raar is. Zoogdieren hebben niet meer dan vijf tenen aan elke voet. En zie: er zijn ook nog twee zijtenen te ontwaren. Zeven tenen dus. Ik vermoed dat een voorpootje met twee tenen op een rij enigszins overlapt met een achterpootje dat er drie heeft toegevoegd. Er zal één zijteen (pink of duim) van de voor- en één van de achterpoot zichtbaar zijn, terwijl beide andere door de kussentjes van de andere poot zijn platgetrapt.

In dat geval, dus twee pootafdrukken deels over elkaar, zou één pootafdruk wat kleiner dan drie centimeter kunnen zijn. Ik blader door de boeken en blijf haken bij zowel de eekhoorn als de (bruine cq zwarte) rat. Een bruine rat heb ik ook eens gezien, en dood gevonden, op een kilometer afstand, terwijl ik dichterbij holen van vermoedelijk ratten vond. Een eekhoorn heb ik weleens vlakbij de plek van de afdruk gezien. Die past met 2,5 centimeter breedte nog wel binnen de marges van het pootje.

Ik stuur de foto naar de auteurs van het fraaie Prentenboek: René Nauta en Aaldrik Pot, en die denken beiden aan een vos, vanwege onder meer de harige kussentjes waarvan de afdrukken duidelijk te zien zijn. In het aangrenzende bosje heb ik een keer een vos gezien en in de sneeuw ook eens duidelijke vossensporen. Die zijn met 3,5 centimeter niet veel breder dan de ruim drie die ik schatte.

Laat ik het dus op een vos houden. Een keurig gemanicuurde vos met scherpe nagels op een rij.

(Natuurdagboek Trouw, vrijdag 18 juli ’25)