De gruttotijd is begonnen. Ik neem een kijkje bij Hoeksmeer. Zouden ze er weer zijn? Hoeksmeer is een meertje met rietkragen en een molen. Toen jaar geleden stonden er een paar oude boerderijen omheen. Nu nog steeds, maar ze zijn aan het zicht onttrokken door agrarische bedrijventerreinen. Op het platteland is geen welzijnscommissie en worden golfplaat, beton en staal de norm. …
In februari en maart kreeg ik maar liefst drie enthousiaste meldingen van “de eerste gele kwikstaart van het jaar!” Dat is vroeg voor een gele kwik. Ik vroeg dan of de vogel bij het water zat, en dat was inderdaad het geval. Eén zat dagelijks een tijdje bij een plas op een plat schuurdak, een ander werd bij een beek in de Zuid-Limburgse heuvels gezien. Het waren alle drie gegarandeerd grote gele kwikstaarten. …
Terwijl de pinksterbloemen opkomen, maar hun bloemen nog in de knop houden, staan hun kleine neefjes al weken te bloeien. Kleine veldkers heeft op pinksterbloemen lijkende blaadjes, maar witte, geen lila bloemen. En vooral zijn de planten veel kleiner, zowel hun blaadjes als hun bloemetjes. …
In mijn tuintje zag ik de eerste regenwormen kruipen. Mijn tuin zit vol regenwormen en ander bodemleven. Daar doe ik niets voor. Een gezonde, humusrijke bodem leeft van het gedierte. Helaas is gezonde, humusrijke bodem zeldzaam geworden. Het bodemleven sterft. Regenwormen zijn niet zo spannend om te tellen, maar als het eens gebeurt, blijken er minder van te zijn dan de vorige keer. Terwijl regenwormen voor het leven op aard belangrijker zijn dan zeg reuzenpanda’s. …
De gaaien zijn al een tijdje druk in de weer met elkaar versieren en beminnen en samen een nest bouwen. De eieren zullen begin april gelegd worden. In mijn tuin zitten ze vaak met hun tweeën in de kers, waarna ze afdalen naar de appelboom. Vanuit de appelboom springen ze om beurten op de grond om tussen de rottende bladeren van vorig en de opkomende spruiten van dit jaar te wroeten, of om in het gras te pikken. …
Ze waren er vroeg bij, dit jaar: in februari al stonden ooievaars op hun nesten te klepperen. De ooievaars doen het goed! In de jaren zeventig trok ik met mijn vader het land door om één van de laatste twee of drie bewoonde nesten te zien, voordat ze helemaal uitstierven.
Dat bewoonde nest stond ergens langs de IJssel. In die tijd plaatsten mensen tegen beter weten in ook al wel eens nesten, in de hoop ooievaars te paaien, maar nestgebrek was niet de belangrijkste oorzaak van hun verdwijning, dat was het verdwijnen van prooidieren. Ooievaars zijn tenslotte weidevogels. …
Waarom de azuurmees mij altijd nóg meer tot de verbeelding sprak dan de rouwmees of de bruinkopmees? Het zijn alle drie prachtige mezen uit het oosten; geen van drieën komt in Nederland voor. Ik denk vanwege zijn schitterende, blauw-met-witte verenkleed. Ik had nog nooit een azuurmees gezien. Maar nu wel! …
Het aantal stippen op de rug van een lieveheersbeestje heeft niets te maken met de leeftijd van het kevertje. Het aantal stippen hangt af van de soort. Een vierentwintigstippelig lieveheersbeestje heeft vierentwintig stippen, een zevenstippelig zeven. Eén van die zeven wordt doorsneden door de naad tussen de dekschildjes. De stippen van lieveheersbeestjes staan welbeschouwd namelijk niet op hun rug, maar op hun schildjes. …
Van een afstand zie ik een beestje door de kamer lopen. Ik schat het een halve centimeter lang en bijna even breed. Een snuitkever? Ik hurk erbij met de camera en zie dat het geen kever is. Het lijkt me een wantsje. Hoewel, van opzij gezien lijkt ie een cicade, met op zijn rug gevouwen vleugeltjes. …
Toen het in februari twintig graden werd, begon het gras in mijn grasveld te groeien. Eerder dan ooit verhieven zich frisgroene pollen en plukken uit het omringende mos. Ik wil de grasmat in mijn tuin verschralen, door in de nazomer te maaien en het gras af te voeren, en uiteraard nooit te bemesten. Daarmee hoop ik een bloemenweidje te bewerkstelligen. …