Op de zuidhelling van een vroegere Zuiderzeedijk stond het koolzaad al uitbundig te bloeien. Van onder staken de gele bloemen prachtig af tegen het wolkenloze blauw. Aardhommels en koolwitjes zoemden en fladderden tevreden rond. En er zweefde een zweefvlieg in korte, snelle sprintjes van bloem naar bloem. Zo’n zweefvlieg had ik eerder gezien, en een naam borrelde op, maar die wilde ik eerst in de nieuwe veldgids opzoeken. …
Op een stralende morgen fietste ik naar het moerasje bij de Noordermolen tussen Noorddijk en Thesinge. Daar zie ik elke lente blauwborstjes. Ik nam een omweg want de gebruikelijke fietsroute bleek te zijn versperd door stalen hekwerken. De moderne natuur is vaak een bouwput, maar hier wordt nou eens niet een spontaan landschap tot een bedacht landschap omgebouwd, hier ligt een buis klaar om ingegraven te worden, een leiding voor het een of ander. Goed argument voor natuurbescherming: ruimte voor leidingen. Blauwborstjes protesteren niet. …
De rietzanger die ik hoorde zong een ingetogen, aarzelend “karrekarriekietkiet”, zodat ik dacht met een kleine karekiet van doen te hebben. Maar een vogelaar wees me erop dat dat wel heel vroeg zou zijn, karekieten komen pas eind april. Rietzangers imiteren andere vogels en omdat ze het riet delen met karekieten doen ze die vaak na. Dan wisselen ze “karrekarriekietkiet” weliswaar af met andere klanken, maar deze was nog aan het oefenen. Subzang, noemen vogelaars dat. …
Eén zwaluw brengt nog geen zomer. Gelukkig zag ik er twee! Mijn eerste boerenzwaluwen van het jaar zag ik vliegen op 5 april. Ze brachten zoals altijd weliswaar geen zomer – de mensen formuleren vaak slordig als het over vogels gaat – maar het was een stralende, zij het frisse lentedag. …
Al is de wind guur en de lucht fris, de zon is warm en het voorjaar in volle gang. Wilgen en berken botten uit, prunussen bloesemen, judaspenningen, pinksterbloemen en ossentongen bloeien al, fitissen zingen, futen baltsen, zwaluwen arriveren en zwanen zitten op hun nesten. Lente! …
Janet Westerhof is uit haar tuin gezet. Vanaf heden mag zij er niet meer komen. Zij huurde de tuin van Amateurtuindersvereniging de Meerweg in Alkmaar. De tuin was een permacultuur: vol wilde, eetbare planten. Precies wat Westerhof wilde, al was de tuin verwaarloosd en vol weliswaar eetbare, maar ongewenste woekeraars als zevenblad en brandnetel. Na drie jaar had ze die grotendeels onder controle. …
Na de eerste tjiftjaf kijk en hoor ik uit naar de eerste fitis. Die dient zich meestal eind maart aan. De eerste zwartkop volgt rond 1 april. Dit jaar wisselen ze stuivertje, althans in mijn waarneming. Woensdag 28 maart hoorde ik de eerste zwartkop, in mijn tuin in Groningen. Een fitis heb ik nog niet gehoord. …
Nadat een bekende volksmenner liet horen dat ie zijn klassiekers kent, bogen alle media zich over die uil van Minerva. Volksmenner citeerde Hegel, wiens dialectiek ook al omarmd werd door Marx. Het fanatisme en het communisme hoeven niet onbereikbaar ver uit elkaar te liggen. Zo heb ik marxistische colleges gevolgd bij Pim Fortuyn. Zouden zelfingenomen types elke stroming omarmen die in de mode is, en waarmee ze het gemakkelijkst menigten achter zich aankrijgen? Je weet het soms niet. …
Achter de glazen vitrinekast met schelpen fladderde een piepklein motje. Meteen dacht ik: ik moet hem buiten zetten, maar eerst determineren voor het natuurdagboek. Mijn plichtsbesef is van calvinistisch staal. De gestaalde kaders van het communisme zijn weggeroest, die van het calvinisme zijn roestvrij. Hopelijk rot het fascisme ook nog ’ns weg. Hemel, wat schrijf ik nou? Fascisme is een verboden woord volgens de nieuwe politieke correctheid! Snel naar het neutrale terrein van de mot. …
Zeven jaar geleden heb ik een vingerhelmbloem in mijn tuin gezet. In mijn dagdromen zou deze helmbloem ieder vroege voorjaar voor een paars bloementapijt zorgen. Een jaar eerder had ik al een bosanemoon in mijn tuin gezet, die in mijn dagdromen voor een wit bloementapijt zou zorgen. Vingerhelmbloem kan trouwens ook wit bloeien, maar ik heb een paarse ingekwartierd. …