Koos Dijksterhuis

Zaterdag toog ik twee keer met deelnemers aan de cursus Natuur voor beginners de Onlanden in, een jong moerasgebied bij Groningen.

Het was zonnig maar het waaide hard uit het oosten. Zo hard, dat de zangvogels die zich twee dagen eerder nog massaal lieten zien, nu onzichtbaar in het riet zaten te zingen. Die wind maakte wel de kans groter op zeldzame trekvogels, die westwaarts uit de koers geblazen werden. En aangezien eind april midden in de trektijd valt van visarenden, hoopte ik heimelijk op zo’n fraaie reus. …

Lees Meer Lees Meer

Na mijn bericht over pinksterbloemen kreeg ik reacties van lezers die al pinksterbloemen hadden zien bloeien en oranjetipjes vliegen. Intussen is ook de permafrost van Groningen door het lila der bloemen en het oranje der tipjes bereikt.

Voorts werd mij medegedeeld dat pinksterbloemen in de Alblasserwaard paasbloemen worden genoemd. Dat is een kloppender naam omdat pinksterbloemen meestal met Pasen bloeien en met Pinksteren uitgebloeid zijn. Ik had in het Natuurdagboek die anachronistische bloeigewoonte opgemerkt en dat kwam me op twee alternatieve naamsduidingen te staan. De pinksterbloem zou niet naar Pinksteren verwijzen. …

Lees Meer Lees Meer

Het leuke van april is dat in de natuur het leven losbarst, zeker met dit zonnige weer, al ligt verdroging op de loer. Allerlei vlinders, bijen, zweefvliegen en libellen verschijnen, allerlei planten schieten op, bladeren botten uit en vogels arriveren uit Afrika.

Visdiefjes, rietzangers, braamsluipers komen binnen, de eerste karekieten, grasmussen en tuinfluiters dienen zich aan. Al een week of drie worden er blauwborstjes gezien. Net ver van mijn huis is een plek waar je er, als je er geduldig blijft staan, meestal wel twee te zien krijgt. Twee mannetjes die zich in vol ornaat vertonen en laten horen. Ze zingen een veelzijdig en chaotisch repertoire, en combineren dat graag met een baltsvluchtje. Dan fladderen ze op en laten ze zich weer naar de aarde zweven met een opgewekt staartje. Er zijn meer zangvogels die dat doen, grasmussen en rietzangers bijvoorbeeld. …

Lees Meer Lees Meer

Als kind zocht ik schelpen op Schiermonnikoog. Zelfs toen ik op mijn zestiende met mijn eerste vriendinnetje een winters weekend op Schier doorbracht, ging ik het liefste strandwaarts. Vogels kijken, schelpen zoeken. Er zijn zestienjarigen met andere hobby’s. Mijn vriendinnetje vond strandwandelen ook best leuk, dus dat trof. We sliepen in de als kampeerboerderij ingerichte stal van de Kooiplaats, van Teun Talsma. Er waren meer logés, onder wie een stel dat een paar jaar ouder was dan wij en dat al op kamers woonde. …

Lees Meer Lees Meer

Hoewel Pasen zijn status van vruchtbaarheidsfeest (hazen, eieren) eer aandeed met een losbarstende lente, bleven de pinksterbloemen in mijn tuin voor de zekerheid nog in de knop. Meestal bloeien pinksterbloemen allang met Pasen en zijn ze voor Pinksteren al uitgebloeid. Niet dat Pasen dit jaar zo vroeg viel, maar kennelijk vonden de pinksterbloemen het te koud.

De hele winter zag ik hun kleine ronde blaadjes in het gras. In april daar zijn daar zoals elk jaar stengels uit omhoog geschoten, die zich vertakken tot meerdere steeltjes met een knop. Sommige knoppen schijnen al paars door. Ze zien eruit of ze elk moment open kunnen barsten. Maar zo blijven ze er rustig een week lang uitzien. …

Lees Meer Lees Meer

April is de feestmaand voor wie het terugzien van oude bekenden feestelijk vindt. Al ken ik de individuen niet persoonlijk, de vogelsoorten die zich aandienen na terugkeer uit het verre zuiden, zijn een feest van herkenning.

Zondagochtend 10 april – het is koud, het waait hard en hoewel de zon fel door de schoon gespoelde dampkring flonkert, drijven er donkergrijze wolken over waaruit regen striemt. Slecht weer voor vogels kijken, maar hé, het is april. Daarbij scheelt slecht weer in de mensenmassa die op de been komt. Een ommetje dus maar. …

Lees Meer Lees Meer

De gele dovenetels komen tot bloei, ook die in mijn tuin. Dat zijn afstammelingen van de gele dovenetels die ik op mijn elfde uit het hondenpoepbosje Klein Zwitserland bij Amersfoort haalde. Ik liep veel door het bos, liet er honden uit, bouwde hutten en verzamelde tamme kastanjes. En dovenetels. Mijn vader had eens een pol bosanemonen meegenomen voor in de tuin, en hij bracht mij op ideeën.

Gele dovenetels zijn, net als witte en paarse dovenetels, heel algemeen. Hun bladeren lijken op brandnetelbladeren maar ze hebben geen netelharen en laten bij aanraking geen brandblaartjes achter. Een dier dat of een plant die niet prikt noemt men blind of doof, geen idee waarom. Blinde bij, dovenetel. …

Lees Meer Lees Meer