Koos Dijksterhuis

Tegen half 12 ’s avonds fiets ik over een fietspad vlakbij mijn huis. Tien meter voor me schiet een beest over het pad. Ik zie meteen wat het is: een marter. Twee dagen ervoor had ik marterpoep in mijn tuin gevonden. Onze konijnen zijn door een marter onthoofd, de autokabels zijn doorgeknaagd, van de winter vond ik martersporen in de sneeuw en ik heb soms nachtelijke geluiden gehoord, die de griezelzenuwen tartten. Drie jaar geleden zat er een bij de buren op zolder. De marter klom in een boom en drong via de dakgoot binnen. Toen ze wat takken hadden afgezaagd, bleef hij weg. Bij andere buren hing een marter in de kruipruimte rond. …

Lees Meer Lees Meer

Er woont een mol in onze tuin. Iedere ochtend is er een nieuwe molshoop. De mol zoekt misschien het gezelschap van de cavia, want vaak torent de molshoop pal voor het hok op, waarin de cavia de nacht doorbrengt.

Misschien vindt de mol ons onbespoten, verwilderde tuintje zonder slakkenkorrels of mollenklemmen wel prettig. Het ongemaaide, door de cavia begraasde grasveld frequenteert hij ook, al is het deels een mosveldje. Soms deint de bodem onder het mostapijt. Daar heeft de mol een gang gegraven. In het mos verschijnt geen molshoop, misschien vindt de mol het mos te taai. In de border verrijzen wel molshopen, vooral vlak langs het tuinpad. Border is trouwens een overstatement voor het plukje groen rond de appelboom. …

Lees Meer Lees Meer

We struinen langs de diepjes in het stroomdal van de Drentsche A. Van tijd tot tijd gaan een vriend en ik daarheen. We lopen een rondje, we praten bij, we kijken naar vogels en ik maak foto’s van hem en de natuur.

Als de zon onder is, stellen we ons roerloos en verdekt op in de buitenbocht van een beek, waar stroomopwaarts een bever woont. We vinden pootafdrukken en vooral knaagsporen, en hopen op een uitzwemmende bever. Vriend woont in de buurt, hij heeft hem al twee keer gezien. Ik zie de bever nooit, maar ik hoef het doel van een reis ook niet te bereiken. Het is een leuk idee, zo’n bever, maar als hij zich niet laat zien, laten zich wel andere wezens zien. Steekmuggen bijvoorbeeld, die in het roerloos wachten enige beroering brengen. Het valt vanavond mee met die muggen. …

Lees Meer Lees Meer

Auto’s en dieren gaan niet goed samen. Alleen al in de provincie Overijssel worden per jaar honderd tot tweehonderd doodgereden reeën gemeld. En lang niet iedere aangereden ree wordt gemeld. Ik rijd niet zoveel, maar als ik rijd, zie ik altijd veel doodgereden dieren. Egels, buizerds, kraaien, van alles. Onlangs zag ik een verse steen- of boommarter liggen. Ik had hem willen meenemen, maar hij lag op de middenberm en ik kon niet stoppen. …

Lees Meer Lees Meer

In de tuin en de natuur is het groei- en bloeiseizoen duidelijk voorbij. Bloemen zijn zaden, pluizen of bessen geworden, stengels verkleuren, bladeren vallen. Toch blijft er nog van alles bloeien. Paardebloemen neigen in de nazomer tot een tweede bloeitijd en kunnen die tijdens zachte winters eindeloos volhouden. Watermunt, knoopkruid, leeuwentand en akkerdistel bloeien dapper door, tussen uitgebloeide en afstervende bossen koninginnekruiden en wilgenroosjes. Ook koekoeksbloemen, dovenetels en brunel bloeien nog. Maar veel van die bloemen bloeien niet van harte. Het zijn de laatste volhouders, hun soortgenoten zijn er al mee opgehouden. Slechts enkele zijn echte laatbloeiers. …

Lees Meer Lees Meer

Mijn tuin wordt overspoeld door koolmezen. Zijn het de mezen die afgelopen lente in de nestkast broedden en met hun nageslacht de wijde wereld introkken? Maar ik heb ze maanden niet gezien. En nu, na een week met een straffe noordoostenwind, ineens al die mezen… Ik denk dat ze met de wind in de rug uit Zweden zijn komen vliegen. Er zijn ook twee pimpelmezen bij. En in de bossen en bosjes klinkt overal het zachte ‘wiet’ van tjiftjaffen en ‘oewiet’ van fitissen. Of was het nou andersom? Hun roepjes zijn net als hun groenige verenkleden nauwelijks uit elkaar te houden. Sommige zullen hier gebroed hebben, maar ik denk dat de meeste uit Zweden zijn gekomen. Of uit Noorwegen, Finland, Denemarken, Rusland, Polen. …

Lees Meer Lees Meer

Als u wel eens Triviant speelt, weet u misschien waarmee oliebedrijf Shell ooit begon. Met kalk. Vandaar het symbool. Als ik mensen uitleg welke schelp ik bedoel, doen pecten of Jakobsmantel geen belletjes rinkelen, terwijl iedereen het Shell-symbool kent. Al weten weinigen hun naam, mantels zijn na slakkenhuizen de populairste schelpen onder het grote publiek. Op het strand waar Donald Duck zwemt, liggen geheid een krab, een slakkenhuis en een mantelschelp. …

Lees Meer Lees Meer

Er belandde een foto van een kever in mijn postbus. Het leek me een soort lieveheersbeestje, daar bestaan langwerpige soorten van. Ook had ie wel wat van de klopkevers in mijn insectenboek, maar deze leek me daar te groot voor. De fotograaf had hem in Oostenrijk gefotografeerd en stuurt wel vaker foto’s. Volgens hem was het de mierenzakkever Clytra laeviuscula. …

Lees Meer Lees Meer

De nieuwste film van Woody Allen is geen topper van de oude meester, maar het blijft een Allen, dus slecht kan Magic in the Moonlight niet zijn. Het verhaal speelt zich honderd jaar geleden af in de Provence. Of het nu ’s morgens, tussen de middag of tegen de avond is, altijd strijkt er een lage avondzon over de zee, de cipressen, de bloemen, de lokken van Emma Stone en de linnen pakken van Colin Firth. Romantiek verzekerd. …

Lees Meer Lees Meer

Een reusachtige naaktslak gleed door de kamer, het gebruikelijke slijmspoor achterlatend. Ik heb niets tegen naaktlopen, maar slakkensporen, brrr. Het was een gele wegslak.

Dit was nieuw, een slak in huis. Slakken kruipen door de tuin, over het terras, over de deurmat en op de ramen, en laten overal hun korstige sporen na van opgedroogd slijm. Maar in mijn huidige huis zie ik ze nooit. Hopelijk was ie door de open schuifdeur geschuifeld, en niet via een ontraceerbaar kiertje of gaatje. Ik kan me geen huis waar ik woonde heugen zonder naaktslakken. Altijd die slijmsporen op de vloerbedekking, op de bank, overal. …

Lees Meer Lees Meer