Koos Dijksterhuis

Op landgoed Ekenstein bloeien tapijten van speenkruid. Op een speenkruidbloem zit een lieveheersbeestje, robijnrood op eigeel. De boshyacintjes zijn uitgebloeid, de dwerghyacintjes bloeien nog, het daslook schiet uit de grond maar bloeit nog niet. Er hangen tientallen vetbollen en pindanetten rond het terras, waar tientallen mezen, mussen, vinken, duiven en eenden rondfladderen, -scharrelen en –snabbelen.

Een pauw zit op de rugleuning van een terrasstoel. Heel soms zegt hij peeeuw. Kan een pauw niet beter pauw zeggen? De pauw wipt van de rugleuning op de zitting en op de grond. Hij moet zijn staart voor deze manoeuvre in de lucht steken, zo hoog, dat hij bijna voorover kukelt. Hij strekt een vleugel en een poot, zegt nog eens peeeuw en stapt dan statig weg. …

Lees Meer Lees Meer

Op Texel werd een boek gepresenteerd, waaraan ik had meegewerkt. Een glanzende uitgave over de Waddenzee als werelderfgoed. Er staan prachtige foto’s in en verhalen over waddennatuur en -cultuur. Dertig euro, uitgeverij Matrijs.

Het boek is een initiatief van het Ministerie van Economische Zaken. In bezoekerscentrum Ecomare reikte staatssecretaris Henk Bleker de eerste exemplaren uit aan directeur Anton Hurkens van Ecomare, aan visserij-onderzoeker Martin Scholten van Imares en aan burgemeester Francine Giskes van Texel. Iedereen was het erover eens dat de Waddenzee een waardevol gebied was. Zo waardevol dat het vermarkt moest worden, vond de visserij-onderzoeker. …

Lees Meer Lees Meer

De kikkers paaien. Bruine kikkers welteverstaan. Bruine kikkers komen bijna overal voor, behalve op stadspleinen en op het moderne boerenland. De kikkers die door de tuin, het park, het bos hippen, soms op behoorlijke afstand van water, zijn bruine kikkers. Bruine kikkers hangen minder bij water rond dan groene kikkers. Maar hun eitjes moeten ze wel in water leggen. De vrouwtjes dan. De mannetjes klemmen zich vast op heur gladde ruggen en laten zich meerijden. De rit duurt tot ze hun zaad over de eitjes laten vloeien. De eitjes zwellen in het water op tot dril, ook wel rit genoemd. …

Lees Meer Lees Meer

De ene lentebode na de andere dient zich aan. Veldleeuweriken en geelgorzen zingen al weken, speenkruid en klein hoefblad bloeien. Ik kreeg meldingen van bloeiende dotterbloem, van het eerste (bruine) kikkerdril, van witte kwikstaarten en zwarte roodstaarten. Grutto’s verzamelen zich langs wateren en verspreiden zich over de steeds schaarsere broedgebieden. …

Lees Meer Lees Meer

Venus en Jupiter zijn’s avonds duidelijk zichtbaar. Mars ook, maar lang niet zo helder als die twee. In de loop van de avond zakken ze achter de westelijke horizon, twee felle sterren. De felste is Venus. Venus wordt ook de avondster genoemd. Venus is vaak te zien, Jupiter minder vaak. …

Lees Meer Lees Meer

Otterschelpen zijn groot, ovaal en plat. Groot wil zeggen zo’n tien bij vijf centimeter. Ze lijken een beetje op de zeer algemene strandgapers, maar zijn platter, dunner en veel breekbaarder. Op Schiermonnikoog vond ik als kind meestal blauwe kleppen. Dat blauwe kregen ze toen ze als losse klep in ijzerhoudende grond zaten, duizenden jaren lang. Een enkele keer spoelde er een verse klep aan: gebroken wit, met een afbladderend, beige vlies op het kalk. Meestal was het gebroken wit gebroken, want zo’n grote, tere schelp houd je niet lang heel. Dat viel mij althans niet mee, als ik een schelp meenam. …

Lees Meer Lees Meer

‘Klagen loont echt absoluut niet’, vond Peter Smith toen hij zich weer eens dood ergerde aan de onvoorstelbare hoeveelheden afval die overal rondslingeren. Al dat plastic! Vooral plastic tassen en frisdrankflesjes. Veel ervan belandt in sloten en vijvers. Soms is het eerst met berm en al in kleine stukjes gemaaid. Via sloten, kanalen en rivieren belandt het in de zee, die in een giftige plastic soep verandert. We hebben die plastic soep in vijftig jaar bereid, en voegen elk uur onbekommerd 1,2 miljoen kilo toe. De soep is nauwelijks meer op te ruimen, maar zouden we dat doen, dan heeft Peter berekend dat vijfduizend trawlers vijfhonderd jaar heen en weer moeten varen. …

Lees Meer Lees Meer

Klimopereprijs is een kleine ereprijs die niet zozeer klimt, maar blaadjes heeft in de vorm van klimopblad. Zelfs de latijnse naam van deze Veronica hederifolia verwijst daarnaar. Hedera is klimop, folia is blad.

Klimopereprijs bloeit al vroeg in de lente, en bloeit tot eind mei. Daarna schrompelt de plant weg. Uit de oliehoudende zaadjes kunnen het jaar erop nieuwe klimopereprijsjes ontkiemen. …

Lees Meer Lees Meer

Een wulp meet van staart tot snavelpunt zowat zestig centimeter. Een kwart daarvan is de snavel. Met die terneergeslagen reuzensnavel plukken wulpen insecten uit het gras of gewas, peuren ze krabben uit het wad en wormen uit de bodem.

Wulpen zijn bruin en daarmee de minst fleurige weidevogel. Maar ze zijn ook de grootste weidevogel en ze zingen en baltsen prachtig. Dat baltsen en zingen is begonnen. Als weidevogel zijn ze helaas zo goed als verdwenen. …

Lees Meer Lees Meer

Op de drie koude weken na, gingen hommels afgelopen winter nauwelijks in winterslaap. Een hommelkoningin kan bij een paar graden al vliegen. Hommels kunnen beter tegen kou dan bijen. Ze zijn groter en koelen daardoor minder snel af. En ze hebben een vacht van wat heb ik jou daar. Ze kunnen zich bovendien zo nodig warm klapperen met hun borstspieren. …

Lees Meer Lees Meer