Koos Dijksterhuis

Vorige week heb ik op een frisse, zonnige morgen de nieuwste lading platanenblad weg geharkt. De platanenbladeren zijn afgelopen herfst gevallen, droogden op en zijn blijven liggen als dunne, bruine kartonnetjes. De wind blaast ze tegen mijn haag en de storm duwt ze erdoor. Tot in de zomer vormt zich telkens een nieuwe berg op mijn achterompaadje. Ik overwoog buiten mijn tuin te gaan harken, om de bladerenbron uit te laten drogen, maar alleen al met de stapel van mijn paadje kan ik de groene bak vullen. …

Lees Meer Lees Meer

Donderdagmorgen werd ik wakker en hoorde ik door het open raam een merel zingen. Het was de eerste merel die ik hoorde zingen, sinds augustus. Een half jaar zonder zingende merel… Maar het halve jaar mét staat voor de deur! Beter nog: is al begonnen. …

Lees Meer Lees Meer

Dat de uitroeiing van insecten slecht is voor de natuur, blijkt dusdanig verrassend te zijn, dat alle dagbladen en vele andere media erover berichten. Onderzoekers van de Universiteit van Sydney analyseerden tientallen inventarisaties en concluderen in het tijdschrift Biological Conservation dat het met insecten alarmerend slecht gaat. Alarmerend voor de landbouw, en voor de natuur. …

Lees Meer Lees Meer

Het is februari en ik let even niet op of daar zit de klimop vol paarse trossen. Zojuist waren ze nog groen. Prompt zit er een merel bij; hij pikt de trossen los maar trekt zich weer terug – vermoedelijk zijn de bessen nog net niet rijp genoeg. Ik proef zelf een bes maar afgezien van een subtiel bittertje zit er weinig smaak aan. Van binnen is het besje zacht. Er liggen twee kleine gele zaden in een vochtig bedje. In de kiem gesmoord… …

Lees Meer Lees Meer

Bij mijn geliefde in huis vliegen vliegen.  Geen zwermen, maar enkele. Ik laat er elke dag twee of drie naar buiten, geliefde slaat ze dood. Soms wordt er een gegrepen door de kat. Toch blijven er enkele vliegen vliegen.

Huisvliegen leven niet lang. Met een paar weken is het meestal wel gedaan. Als ze niet door een vogel, wesp, kat, vliegenmepper of stofzuiger worden gedood, neemt een schimmel hen wel te grazen. Dan gaan ze stil zitten en sterven ze. Je zou het een mooie dood kunnen noemen, maar je weet niet wat die schimmels onderhuids aanrichten. Zouden vliegen een vorm van pijn kunnen voelen? …

Lees Meer Lees Meer

Er zijn veel kleine bruine vogeltjes, door vogelaars kbv’s genoemd, die op elkaar lijken en door de bladeren scharrelen. Sommige van die zangertjes zijn overigens groenig of gelig. De meeste zijn alleen ’s zomers in Nederland, maar in de winter zijn twee kbv’s extra zichtbaar: goudhaantjes en vuurgoudhaantjes. Ze zijn de kleinste bruine vogeltjes van Europa, maar zijn meer dan klein en bruin. Ze hebben een gouden kruin. Vuurgoudhaantjes hebben bovendien een witte oogstreep. …

Lees Meer Lees Meer

Bij roofvogels verschillen mannetjes en vrouwtjes vaak in omvang. De vrouwen zijn groter. Vooral bij haviken en sperwers is dat grootteverschil groot. Daar zijn door vogelonderzoekers verklaringen voor bedacht, en een daarvan betreft de jacht. Door hun andere formaat jagen ze op andere prooien en beconcurreren ze elkaar niet in hun gezamenlijke territorium. …

Lees Meer Lees Meer

Afgelopen tijd zag ik regelmatig staartmezen, ook in mijn tuin. Meestal gaat dat zo: er naderen bescheiden piepjes, alleen te horen voor wie buiten loopt, jonge oren heeft of zijn middelbare oren spitst. Ik spits mijn middelbare oren en kijk omhoog. Daar zie ik een donzig bolletje met een lange staart, een vliegende lolly, zoals ik geloof Koos van Zomeren ze als eerste noemde. En dan nog één en nog één en soms wel een dozijn. Even zijn ze overal, maar ze zijn altijd zo weer vertrokken, want ze zijn altijd onderweg. Zelfs met vetbollen zijn ze niet tot een langer verblijf te verleiden. …

Lees Meer Lees Meer

Zoals wel meer feestdagen hebben Europese emigranten Valentijnsdag ooit meegenomen naar Amerika, waar de viering gecommercialiseerd werd en vervolgens weer teruggebracht naar Europa, waar we Valentijn even gretig als Halloween en de Kerstman binnenhaalden.

In mijn kindertijd was Valentijnsdag bekend, maar deed niemand er wat aan. Dat veranderde toen mijn kinderen naar school gingen. Op Valentijnsdag kwam een liefdesbrief, zonder afzender. Valentijnspost was anoniem, wisten mijn kinderen. Op school stormde een klasgenootje op zoon (6) af met de vraag of ie de brief had gekregen. De anonimiteit van de afzender werd daarmee op het spel gezet. Tegenwoordig maak ik op Valentijnsdag kans op hartvormige chocolaadjes van mijn kinderen! …

Lees Meer Lees Meer

In de winkel pak ik een zak vetbollen. Een oudere dame staat te treuzelen bij het schap. Ze kan duidelijk niet kiezen. De vetbollen liggen tussen zo’n gevarieerde uitstalling aan vetbollen, -staven en -ringen, dat je er een hongersnood in de Hoorn van Afrika mee zou kunnen bestrijden. En dan noem ik de pindavariaties en zaadmengsels nog niet. …

Lees Meer Lees Meer