Behalve de gevreesde hoornaars komen ook Franse veldwespen uit het zuiden en oosten aangefladderd. Franse veldwespen zien er tamelijk angstaanjagend uit, ik denk omdat ze eerder zwart met gele strepen zijn dan het ons vertrouwde geel met zwarte strepen. Behalve hun kleur is ook hun vlieggedrag een beetje griezelig, met hangende poten. Ze vliegen langzamer dan limonadewespen. …
Sinds onze rentmeesters vorig jaar het natuurbeheer afschaften, zoeken natuurbeheerders andere inkomsten. Mij lijkt het een inkopper: entree heffen bij natuurgebieden. Maar toen ik dat opschreef, kreeg ik veel afkeurende reacties: entree heffen maakt natuur elitair, alleen voor rijken. Dat is niet zo. De entree hoeft niet hoger zijn dan de prijs van een bioscoopkaartje, krat bier of pretpark. Ik hoor nooit iemand beweren dat bioscoop, bier of pretpark elitair zijn. Daarbij: door lid te worden van de eigenaar, verschaf je jezelf voor de prijs van één Eftelingkaartje een jaar lang toegang in diens terreinen. …
Schrijver A.J. Snijders stuurt zijn abonnees een zeer kort verhaal over twaalf dennen die hij onverwacht cadeau krijgt. ‘Ze liggen’, schrijft hij, ‘met kluit, in de achterbak van een auto met een Pools nummerbord. Nu moeten we natuurlijk opletten, Polen worden besproken in ons land.’ De dennen lagen met kluit en al elfhonderd kilometer in de auto. Daar ging een geschiedenis aan vooraf over bureaucratische intriges van de dienst bosbeheer, maar wat Snijders meer raakt, is dat de bomen van 1500 meter hoogte komen. ‘Dat de dennen nu verder moeten in het winderige laagland’, schrijft hij, ‘brengt mij ertoe ze dicht bij elkaar te planten, zodat ze steun hebben en zacht in het Pools met elkaar kunnen fluisteren. Maar mijn vrouw zegt dat ze elkaar op zo’n manier zullen verstikken, en de buurvrouw valt haar bij.’ …
In Spanje was ik eens op een strandje, waar menigeen in zee de hitte ontvluchtte. Het was druk in het water. Op één stukje zee na. Een meter of vijf was leeg. Er stonden wel veel mensen aan het strand. Sommigen wezen. Ik dacht: daar is ruimte en iets te zien. Er bleek een reusachtige kwal te drijven. Een zeepaddestoel, ook wel bloemkoolkwal genoemd. Het was een lichtblauwe kwal, in zee leek hij wit. Ik zwom eromheen, zeepaddestoelen hebben geen lange tentakels en steken niet. Ze zijn voor een kwal stevig gebouwd. Meestal zijn kwallen toch nauwelijks meer dan een drijvende zak in water opgeloste gelatine. …
Als ik uit de auto stap, sta ik oog in oog met een hoornaar. De reuzenwesp blijft vlak voor mijn gezicht hangen. Ik krijg, en velen met mij, van wespen de neiging tot paniekerig vluchten of het insect wegslaan. Tegelijk weet ik dat paniek de wesp juist agressief maakt en dat ik beter rustig kan blijven en de wesp negeren, zelfs al kruipt hij over mijn vingers. Mijn ouders gaven jarenlang het voorbeeld, door stoïcijns appels te schillen, terwijl hun handen krioelden van de wespen. …
Gisteren was de equinox: midden op de dag stond de zon loodrecht boven de evenaar. Vanaf vandaag staat de zon boven het zuidelijk halfrond, vanaf nu is de zon langer onder dan op. Dankzij de schemer duurt de dag nog iets langer dan de nacht, maar dat is snel voorbij, want de dagen krimpen nu met twee minuten per dag. Ik merk het bij het opstaan en na het eten. En dan regent en waait het er ook nog bij. Herfst. …
Vrrroem, daar jaagt een libel. Een paardenbijter, een mannetje. Die heeft een brede blauwe band op zijn bovenrug, met daarboven een lichtgele kopspijker. Even hangt de paardenbijter stil in de lucht, met snorrende vleugels, dan schiet hij weer verder naar een volgende plaats om te bidden. Bidden, zo heet dat vliegen op de plaats rust. Het is een inspannende bezigheid. De Rode Koningin legt Alice in Wonderland uit, dat je je moet inspannen om op je plaats te blijven, stilstand is achteruitgang. Zweefvliegen bidden ook, klapeksters, ijsvogels, buizerds, torenvalken. Ze bidden voor het eten. Het eten van paardenbijters bestaat uit insecten. Vliegen bijvoorbeeld. …
Sint-Jansvlinder, Sint-Jacobskruiskruid, Judaspenning, paapje, kardinaalsmuts, rode kardinaal, red bishop (grenadierwever), frater, doopvontschelp, lieve-vrouwenbedstro, Christusdoorn, Jezus-hagedis, monniksgier, nonnetje… veel planten en dieren zijn naar christelijke zaken vernoemd. Meestal zijn het katholieke verwijzingen. Had de beflijster nou domineelijster geheten…Maar nee, protestanten zijn bijna zo terughoudend met vernoemingen als moslims. Verwijzingen naar de islam zijn er niet in de natuur. Jammer, want ik zou graag over de heetgebakerde moslims schrijven, die met gebalde vuisten Jihad! brullen en vlaggen vertrappen, verscheuren en verbranden. Ze laten zich wel heel gemakkelijk op de kast jagen. Frustamentalisten. Dat Franse tijdschrift maakte handig gebruik van de religieuze razernij, door spottende cartoons aan te kondigen. …
Hoewel deze nachtuil meestal in augustus zijn hoogtijdagen viert, wordt de gamma-uil dit jaar opvallend veel in september gezien. Dat mag dan opvallend zijn, de vlinder zelf is dat niet. Het is één van de vele bruine nachtvlinders. Maar dan wel met een wit tekentje op elke voorvleugel. Sommigen zien er een pistool in, anderen een scheve wichelroede, maar niemand ontkent dat het lijt op een Griekse y oftewel gamma. Vandaar de naam van de vlinder. Er zijn ook jota-uilen. Deltavliegers bestaan ook, maar zijn geen insecten. …
Er bloeien nog veel zomerbloemen, al is hun hoofdmoot nu wel uitgebloeid. In de duinen houdt walstro het nochtans dapper vol. Geel of wit of beide tegelijk fleuren ze de bermen van fietspaden op. Geel walstro heet echt walstro. Andere soorten zijn wit, zoals glad walstro. Ze schijnen soms te kruisen, ze zullen wel sterk verwant zijn. Welke kleur een kruising tussen wit en geel heeft, weet ik niet. Misschien geel en wit door elkaar, of lichtgeel. …