Koos Dijksterhuis

Bijna iedere dag krijg ik lezersvragen. Domme vragen krijg ik nooit, vragen stellen is per definitie slim. Maar een heel enkele vraag is wel eens wat… ehm… enfin, oordeelt u zelf: ‘Ik woon in de binnenstad van Amsterdam, maar laatst was ik op het platteland. Daar hoorde ik een vogel. Welke vogel was dat?’

Weet u het?

Deze week kreeg ik twee grappige vragen. Eerst kwam deze: ‘Ik zie elke dag duizenden blaadjes uit de bomen dwarrelen, maar heb nooit een blaadje zien losraken. Jij wel?’ …

Lees Meer Lees Meer

Op een zonnige novembermiddag loop ik met een vriendin één van mijn vaste ommetjes, rond Noorddijk, ten oosten van de stad Groningen. Eén stap buiten de bebouwde kom zien we een roofvogel naderen. Ik zie wel vaker roofvogels naderen, maar dit is een andere dan die er meestal naderen. Hij lijkt groot en ziet er zo steviggebouwd uit, dat ik even aan een gier denk. Maar als hij niet eens zo hoog overvliegt, schuin boven ons, kan ik door de verrekijker zijn massieve snavel zien, een echte arendsnavel. Met de puntstaart erbij kan het niet missen: zeearend. …

Lees Meer Lees Meer

De appelboom in mijn tuin geeft lekkere handappels. We eten ze zoals we ze van de boom plukken. Dat doen er meer. Zolang er appels aan de boom hangen, komen er spreeuwen, gaaien, kraaien en merels op af. Vooral merels.

Merels houden van rotte appels. Er liggen er genoeg in de tuin. Als merels op de grond appels eten, eten ze liever rotte dan niet-rotte appels. Maar zolang er appels aan de boom hangen, eten ze die. Dan pikken ze balancerend op een wiebelende twijg gaten door de schil. Soms zijn er drie, vier merels tegelijk bezig. Daar gaan onze appels, maar ik gun het de vogels en vind het een leuk gezicht. Ik houd van vogels in mijn tuin. Ik typ deze stukjes met zicht op de tuin en zijn vele vogels. …

Lees Meer Lees Meer

In een bosmeertje zag ik mandarijneenden. Mandarijneenden zijn verwilderde siervogels. Ze stammen af van Chinese voorouders, net als de vruchten uit hun naam.
Het mandarijnenseizoen is begonnen. In Nederland eten we vrijwel uitsluitend Clementines uit Spanje en Marokko. De vele andere mandarijnen kennen we niet. …

Lees Meer Lees Meer

Naast mijn huis is een piepklein rotondje waar maar liefst vijf platanen zich verdringen. Platanen zijn verdraagzaam, ze vormen met hun takken gewoon één reusachtige kruin. Een pleintje met platanen maakt een Franse indruk. Nederlanders krijgen graag Franse indrukken. Die geven een vakantiestemming. Tegenwoordig worden er op platanenpleintjes soms zelfs petanque-baantjes aangelegd. …

Lees Meer Lees Meer

Abraham werd 175 jaar, maar we associëren de oud-testamentische held met 50. Die associatie wordt weer geassocieerd met een nieuw- testamentische uitspraak van Jezus in het evangelie van Johannes. Hij vraagt een wijsneus of die met nog geen vijftig Abraham al heeft gezien. Abraham staat bekend als laatbloeier en daarom weten wij waar hij de mosterd haalt. Mosterd is ook een laatbloeier. …

Lees Meer Lees Meer

Een paar windstoten en menige boom verliest zijn blad. Tot november ging het er met het vallende blad gemoedelijk aan toe. Toen het maandag waaide, zag ik voor het eerst deze herfst gele sneeuw. Dwarrelende iepenblaadjes, subtiel begeleid door helicopterende esdoornwiekjes of bruut doorkruist door plataanblad.

De appelboom verloor zijn laatste blaadjes en appels toen het maandag waaide. De treurwilg laat ondanks de rukwinden nog geen blad los of zelfs zweem van geel zien, hij blijft opgewekt in blad staan. …

Lees Meer Lees Meer

Zondag was de zoveelste laatste zomerdag van het jaar. De zon straalde en toen dochter en ik een eind wandelden, kregen we het warm. Het werd twintig graden.
In de berm zagen we een ontluikende melkdistel en een in volle bloei staand fluitekruid, alsof het mei was. Nou ja: we…, ik keek naar bloemen, dochter niet. Langs de paadjes stonden de gebruikelijke laatbloeiers: paardebloem, leeuwentand, witte en rode klaver. Madeliefjes bloeiden ook, die bloeien altijd. Ik miste de dovenetels en koekoeksbloemen, maar je kunt niet overal alle soorten vinden. …

Lees Meer Lees Meer

In Nederland zijn zo’n vier miljoen katten. Hoeveel muizen vangen die? Volgens de Zoogdierwerkgroep Vlaanderen waren er in 2008 tweemiljoen katten in België, die tien miljoen muizen per jaar vingen. Dat is vijf muizen per kat per jaar. Het lijkt me een voorzichtige schatting.

Ik ken veel mensen met katten. Als ik hun vraag wat er zo leuk aan is, blijkt het kattige gedrag aan te spreken. Honden zijn volgzame sullen, katten zijn zelfstandige invidualisten. Zou hun karakter een beetje op de baasjes afstralen? Maar katten hebben helemaal geen baasjes, ze hebben alleen personeel. Ik las eens dat hondenhouders dominant en eigenzinnig zijn, en kattenhouders volgzaam en onderdanig. …

Lees Meer Lees Meer