Hongerende bijeneters

Nu bijeneters de klimaatverandering hebben ontdekt, broeden ze bijna jaarlijks in Nederland. Dat broeden wordt niet vaak een succes. Voedsel lijkt de bottleneck.
…
Nu bijeneters de klimaatverandering hebben ontdekt, broeden ze bijna jaarlijks in Nederland. Dat broeden wordt niet vaak een succes. Voedsel lijkt de bottleneck.
…
Het nieuwe jaar is begonnen, hopelijk brengt het u geluk. In de natuur begon het tien dagen eerder, rond de zonnewende van 21 december. Dat was de kortste dag, de zon stond ver in het zuiden en schuift nu weer steeds dichterbij. Ik vind dat altijd een fijn idee, hoewel de winter dan juist begint. Zo vind ik het eind juni altijd jammer dat de dagen korter zullen worden.
…
Ans Bos stuurde een foto van een paddestoel, die als een dienblad gevuld was met glaasjes – een krans van kleine paddestoelen. Een prachtig gezicht maar wat was hier aan de hand? Paddestoelen kunnen beschimmeld raken, of andere zwammen soldaat maken. Had de deze paddestoel last van parasiterende zwammen? Of vormde de paddestoel klonen, die hij of zij op de hoed liet groeien? …
Eigenwaarde Met tegenzin begint Koos Dijksterhuis aan een training persoonlijk leiderschap. Hij leert er dat hij zelf muren bouwt. Nu er nog overheen.
Zie artikel in de NRC, 3 jan. 2019

Terwijl ik 11 december, een koude maar zonnige dag, op Schiermonnikoog grote bonte spechten bekeek, die opgewonden “tjik!” roepend achter elkaar aan donderjaagden, en hoog in de dennen op dode takken inhakten, hoorde Gineke Sietsma op Texel nota bene een specht roffelen! Ze schreef mij dat, omdat ze juist in mijn Handboek voor Natuurwandelingen had gelezen dat grote bonte spechten op zonnige dagen in december al kunnen roffelen. Waarvan akte. …

Op een beschutte en zonnige plek aan een elzenbosrand zie ik koekoeksbloemen bloeien. Dat is laat! Of zijn ze vroeg? Ik denk laat. Er stonden veel uitgebloeide en afgestorven koekoeksbloemen bij de paar bloeiers; kennelijk de volhouders.
Dagkoekoeksbloemen zijn het, te herkennen aan hun brede, ingekerfde, roze bloemblaadjes. Echte koekoeksbloemen hebben sprietige bloemblaadjes. Avond- en nachtkoekoeksbloemen hebben witte bloemen. …

Twee weken geleden beleefden ze hun aantalspiek, maar tijdens de kortste dag van het jaar zijn ze nog met genoeg, want zolang het zelfs ’s nachts niet vriest fladderen ze vrolijk door. Of nee, wintervlinders laten zich tijdens de kortste dag nauwelijks zien, maar tijdens de langste nacht des te meer. …

Wat hebben schattige honden, koeien in een landschap, hangende olifanten en Japanse oorlogspaarden gemeen? Ze zijn door kunstenaars gemaakt en komen uit de krochten van het Groninger Museum. Tot eind maart zijn de museale dieren te bewonderen.
“Grrrom!” heet de expositie, waarin een allegaartje aan kunstwerken is samengebracht met als gemene deler: dieren. De honden en Japanse oorlogsprenten spreken mij minder aan dan de koeien van onder anderen Willem Maris, de aanstootgevende mensaap van Breyten Breytenbach (de Zuid-Afrikaanse schrijver schilderde ook) of de kip uit 1988 van Siert Dallinga. “Huiswaarts” heet dat schilderij en de kip staat op een duintop over zee te turen. Verlangend misschien, wie zal het zeggen. …

Eén van de opvallendste schelpen op onze stranden is de strandgaper. Strandgapers zijn ovale, witte of soms gelige schelpen die groot kunnen worden. Dan liggen ze je op het strand aan te gapen. Maar de naam gaper danken ze aan iets anders.
Omdat ze zo groot en talrijk zijn, zijn ze een geliefd doelwit van verzamelende kinderen. Toen mijn kinderen klein waren, en het oude Badstrand bij paal 3 een keer bedolven lag onder strandgapers, zeulden ze er armenvol van mee. Na onze expeditie streken we neer in de Gribus, het rariteitenkabinet aan de Badweg. Daar doneerden de kinderen elk een strandgaper, die de uitbater heel vriendelijk tentoonstelde, voorzien van datum, vindplaats en vooral naam van de vinder erbij. Ik denk niet dat ze er nog liggen, want de Gribus is onlangs weliswaar weer geopend, maar was jarenlang gesloten. …

In mijn kindertijd verzamelde ik schelpen en nog altijd speur ik stranden en oevers af. Ik doe dat bewust of onbewust. Bewust zoek ik op stranden, onbewust bij zoetwater of te land. Dan merk ik in een ooghoek op schelpen lijkende voorwerpen op. Mijn zoon heeft dat ook en toen we oma bezochten, bogen we ons over het aquarium in het gebouw, waarin we behalve visjes en garnaaltjes schelpdieren bespeurden. …