Sinds oudejaarsavond is onze hond doodsbang voor knallen. Door haar merk ik hoe vaak er knallen klinken. ’s Nachts wordt er illegaal gejaagd op dieren die dankzij nachtkijkers ook dan geen rust meer krijgen. Overdag zijn er altijd feestvierders die hun vreugde met vuurwerk uiten. De knallen vallen me niet eens op, ik hoor ze niet meer, maar ik merk ze op dankzij de hond. Die krimpt ineen en verdwijnt onder een struik of, thuis, in haar bench. Dan realiseer ik me: oh ja, er was een knal in de verte. …

Lees Meer Lees Meer

Op Schiermonnikoog probeer ik het Oude Wagenpad te vinden. Dat pad kende mijn vader die in de jaren 1920 en ‘30 met zijn ouders op het eiland vakanties vierde. Het eiland, eigendom van graaf Bernstorff, was toen voor de helft verboden gebied. Clandestien volgde mijn vader de Reddingsweg en het Oude Wagenpad door de vroegere kwelders.

Dankzij de klimaatverandering droogt het eiland ’s zomers vaak zo uit, dat de moerassen in de vroegere kwelders droogvallen. Een kans om zo’n vergeten pad eens te zoeken. Hond en ik proberen het van twee kanten maar het oude pad is, behoudens begin en eind, niet meer herkenbaar. Wel zijn er overal paadjes, aangelegd door de koeien die er grazen. Ooit beschermden we de natuur tegen vee, nu vinden we vee natuur. …

Lees Meer Lees Meer

In september raakt de vogeltrek op dreef. Op Schiermonnikoog struin ik nog liever door de kwelder dan anders. De kleuren zijn er prachtig, mede dankzij het herfstrood van zeekraal, maar ook de kans op verrassende trekvogels lokt mij.

De lepelaars en kleine zilverreigers verzamelen zich voor hun uittocht, de bruine kiekendieven maken zich klaar voor vertrek, en uit het noorden arriveren zwarte ruiters, groenpootruiters, bosruiters, witgatjes, oeverlopers, kemphanen en tureluurs. Die strijken graag neer langs de slenken die met elke vloed vol-, en vervolgens weer leegstromen, waarna een nieuwe laag voedselrijk slik beschikbaar komt. …

Lees Meer Lees Meer

Het is 24 jaar geleden dat die vliegtuigen tegen de wolkenkrabbers in New York vlogen. Drieduizend doden. Die torens stonden er toen 28 jaar en hoe lelijk ook, ze hoorden bij het silhouet van de stad.

De aanval was het idee van een baardige man uit het Midden-Oosten, een religieuze dwarsligger die het opnam tegen wereldmacht nr.1. Na het eerste vliegtuig dachten de mensen nog dat het een ongeluk was.

Gek genoeg botst er bijna nooit per ongeluk een vliegtuig tegen een wolkenkrabber, terwijl er nog altijd veel van die enorme bouwwerken bij komen en er ook gestaag meer vliegtuigen in de lucht zijn, alle klimaattoppen ten spijt. …

Lees Meer Lees Meer

Sinds ik mijn tweede verjaardag op Schiermonnikoog vierde, heb ik dat vaker gedaan. Sindsdien is het eiland veranderd. Dat geldt ook voor de Berkenplas, een vroegere zandwinning die als recreatieterrein werd ingericht. Als kind heb ik er veel met water en zand gespeeld. Als vader kon ik dat dankzij mijn kinderen ongegeneerd nog eens doen.

De plas werd omringd door zandstrand, en dat werd ’s winters onderhouden. Nu is er alleen nog een wit zandstrandje voor het paviljoen. Er zijn speeltoestellen bij gekomen, de waterfietsenverhuur is verdwenen, er kwam een schelpenpaadje en ondanks het helofytenfilter kun je er nog steeds zwemmerseczeem oplopen.

De bomen om de plas werden hoger, het strand raakte bedekt met korstmossen en moerasplanten als watermunt. In het water breidden rietkragen zich uit. Tegenwoordig zie je er niet alleen meeuwen, meerkoeten, wilde eenden en ’s winters een kuifeend, maar ook ijsvogels en dodaarzen. Die broeden er zelfs. …

Lees Meer Lees Meer

Eindelijk las ik de verhalen van Raymond Carver. Die verhalen stonden al bijna dertig jaar op mijn lijstje ‘te lezen’. Ik maak overal lijstjes van. Ooit zag ik een vacature voor ‘lijstenmaker’, maar ik houd het bij lijstjes. Ik las Carver en dan meteen al zijn 72 verhalen maar, in het twee jaar geleden in Nederland uitgebrachte Een kleine weldaad (Van Oorschot).

Carver is als schrijver vooral bekend van zijn korte verhalen. Hij schreef ook gedichten maar van romans kwam het niet. Zelf verklaarde hij dat hij het met kinderen en allerlei baantjes veel te druk had voor dat lange-termijn-werk. Zijn alcoholconsumptie zal ook niet geholpen hebben. …

Lees Meer Lees Meer

Op Schiermonnikoog loop ik ’s morgens vroeg over de Balg, de enorme strandvlakte aan de oostpunt van het eiland. Naarmate de vloed opkomt begeven zich steeds meer meeuwen (kok-, storm-, zilver-, kleine en grote mantel-) op het strand om tijdens hoog water uit te rusten. De grote sterns hebben daar minder behoefte aan. Die zijn hier met hun uitgevlogen jongen aan het vissen. Met hun krrrassende roep houden ze voortdurend contact.

Langs de waterlijn dribbelen drieteenstrandlopers. Die laten je, zolang je ze geen aandacht geeft, vlakbij komen. Word je opdringerig, dan vliegen ze groepsgewijs op met een kort, tweetonig piepje. Ze scheren over het water in een boog om je heen, om verderop hun gedribbel langs de golven te hervatten. De meeste zijn net gearriveerd uit Groenland. …

Lees Meer Lees Meer