Deze zomer kreeg ik regelmatig huisbezoek van nachtvlinders. Vier keer was dat een witte nachtvlinder met zwarte vlekken of randen. Eén van hen was een nieuwkomer in Nederland, die zich binnen enkele jaren een enorme bekendheid heeft verworven: een buxusmot. In mijn tuin staat geen buxus, in mijn huis evenmin. De andere waren een bonte bessenvlinder, een gerande spanner en eentje waarvan ik aanvankelijk ook dacht dat het een gerande spanner was. …
Van een vriend kreeg ik voor mijn verjaardag een toegangsbewijs voor de zomerjazzfietstoer door het Reitdiepdal ten Noordwesten van de stad Groningen. In oeroude kerkjes, kloosters, boerderijen, in buurtschappen, op terpen en zelfs in het hypermoderne Sciencepark van Paddepoel traden solo’s, duo’s, trio’s en andere combo’s op. Je komt nog eens ergens en je hoort nog eens wat. …
Een grootvader stuurde mij foto’s van een door hem en zijn kleinkind vervaardigd insectenhotel. Zijn vraag was waarom er geen bij in broedde. Het zag er prachtig uit, als er bijen met woningnood waren, zouden ze er vast wel intrekken. In een omgeving zonder bloemen is woningnood niet de beperkende factor. Misschien was het hotel ook niet diep genoeg. De stengels en boorgaten die bijen behagen, moeten minstens een decimeter diep zijn. …
Als Zomergast wou schrijver Pieter Waterdrinker zoveel vertellen dat hij steeds zijwegen insloeg en van de hak op de tak sprong. Janine Abbring probeerde hem aan de lijn te houden.
Eén van ’s mans zijwegen leidde naar het neergestorte vliegtuig MH17. Op de achtergrond van een sprekende verslaggever lag een vleugel in een Oekraïense akker. Op de achtergrond van het gepraat hoorde ik ineens duidelijk de pittige drieklank ‘tip, te dip’, ook wel ‘flik me dit’ genoemd, van een kwartel. …
Ik probeer mijn grasveldje te veranderen in een voedselarm bloemenweidje. Je denkt algauw dat bloemen mest op prijs stellen, maar als er veel mest is, worden ze weggeconcurreerd door grassen. Grassen zijn mooi, ik heb een stuk of tien soorten. Maar bloemen zijn ook mooi, en een voedselbron voor bijen, vlinders en zweefvliegen en voor die laatste twee nog een kraamkamer ook. …
Sapkevers worden ze wel genoemd, de torretjes van het geslacht Glischrochilus. Ze leven van hars en andere sappen uit bomen. Maar hun smaak is veel gevarieerder, vooral kevertjes van de soort Glischrochilus quadrisignatus hebben een brede smaak. Die neigen naar een voorkeur voor zeldzaam lekkere sappen als limonade en bier. In het Engels worden ze daarom beer beetles genoemd, bierkevers, en in het Nederlands picknickkevers. …
Doodgravers zijn aaskevers, die de grond onder dode dieren weggraven, zodat die kadavers in de aarde belanden. Na de begrafenis leggen ze hun eitjes in het dode dier. Dan moeten er wel twee individuen aanwezig zijn, een vrouwtje en een mannetje. Indien er meer mannetjes op een kreng afkomen, gaan ze erom vechten. …
Op het strand van Schiermonnikoog liggen veel dode dieren. Ik vind vooral meeuwen, zeehonden en allerlei kleine zeedieren: krabben, heremietkreeften, schelpdieren, zeepokken en zeesterren. Verder liggen er insecten: hommels, heersbeestjes, vlinders… De zee neemt.
Dode vissen liggen er niet veel. Ik heb weleens een geep gevonden, een spiering en een paar keer een platvis, maar die worden doorgaans snel en gretig door meeuwen verorberd. …
Afgelopen zomer overnachtte ik in een oude hotelkamer in Zuid-Europa, onder een plafond op houten balken, met houten kasten en een venster met houten luiken. Die stonden wagenwijd open en ik zag vanaf het holle, houten bed een zwart insect met hangende pootjes naar binnen zoemen. Het had gele strepen, een wespentaille en een lang uitsteeksel aan het achterwerk. …
Al krijgt u waarschijnlijk gauw genoeg van regen, er is nog lang niet genoeg gevallen om de natuur uit de droogte te doen wederopstaan. Veel gras is geel, sommige bomen en struiken laten hun blad hangen en veel planten verschrompelden al, voordat ze bloeiden. Insecten en andere beestjes zijn er minder, al zijn er sinds de paar buien weer wat meer muggen en dazen. …