In de natuur wordt veel gelift. We wandelden net een eindje langs wat huizen, toen een klein, glanzend, opvallend zwart-wit insect tegen een broekspijp opklom. Meeliftende insecten streven vaak naar hogere regionen. Het beestje was tamelijk rond, maar met vijf millimeter breedte en zeven millimeter lengte toch ovaal. Was het een kevertje? Nee, het was een wants. Hij of zij bleek zo tam, dat ik ‘m wel uit de hand had willen voeren, maar wat eet zo’n dier? …
In onze buurlanden gaat het bergafwaarts met de bijen op het platteland. Bijen hebben nectar nodig en vooral stuifmeel: voedsel voor hun jongen. Stuifmeel halen ze uit bloemen. En voor bloemen is op het moderne platteland geen plaats. Onze buurlanden zijn dan nog bloemrijk vergeleken bij Nederland. Nederland heeft de meest intensieve landbouw ter wereld. Ook nu, tijdens de viruscrisis, wordt ons platteland met enorme machines, met drijf- en kunstmest en pesticiden bewerkt. We vinden de export van melkpoeder kennelijk belangrijker dan een levendige leefomgeving. …
Toen mijn geliefde en ik onszelf vast lieten lopen in een drassige punt tussen brede sloten, hadden wij de keus: honderden meters teruglopen tot het dammetje, waar we een sloot over konden (1), springen en de overkant misschien wel maar waarschijnlijk niet halen (2), waden (3) of over een omgevallen, dode boom klimmen (4). …
Wij wandelen door wat plasdrassige gebiedjes, aan de oever van de Mooie Nel bij Haarlem. De zon schijnt warm, de lucht is fris, de hemel is blauw van het type dat door schrijvers kobalt genoemd wordt, hoewel er weinig schrijvers zijn die weten wat kobalt is.
Tjiftjaffen zingen zich schor, zwartkopjes schallen erdoorheen, winterkoninkjes ratelen, zanglijsters overtreffen ze allemaal in volume – de fitissen komen er nauwelijks tussen. De rietzanger geeft het na wat gesputter op. Maar de blauwborst houdt vol. Zingend fladdert hij uit, en terug in het riet. …
Vorige week kreeg ik de eerste melding, en prompt volgden er meer. Intussen zijn ze ons land aan het herbevolken, na een winter in tropisch Afrika. Gekraagde roodstaarten vind ik een van de mooiste vogels van ons land, vooral de mannetjes met hun zilvergrijze bovenrug, kruin en nek, hun witte voorhoofd boven een gitzwarte keel en vooral hun oranjerode buik en staart. Adri Groenendal wist er een mooi op de foto te krijgen bij Kropswolde. …
De bonte vliegenvangers vallen ons land binnen. Eerst kwamen de mannetjes, om een zangpost in te nemen en eventueel zelfs al een nestholte te bezetten. Nu komen de vrouwtjes, die opgewacht worden door mannetjes met romantische bedoelingen.
Sommige bonte vliegenvangers vliegen door naar Scandinavië. Die zijn vaak zwart-witter dan onze broedvogels. Onze bonte vliegenvangers zijn ook zwart-wit, maar minder contrastrijk, wat grijzer. De reden van dat verschil weet ik niet. Er is nog veel te onderzoeken aan bonte vliegenvangers, wat Groninger biologen dan ook doen. …
De krentenboompjes bloeien volop, met hun fladderige, witte bloemen. Krentenbloesem heeft vijf langwerpige bloemblaadjes, die een slanke ster vormen.
Volgens de overlevering horen krentenboompjes in Nederland van nature niet thuis. Het zijn exoten die in de zeventiende eeuw uit Amerika zijn gehaald vanwege hun vruchten. Na de bloei vormen krentenboompjes donkerpaarse bessen, die gedroogd tot rimpelige krenten, aardig wat opleverden. Tegenwoordig stoppen we gedroogde druifjes in onze krentenmik en planten we krentenboompjes voor de sier. En ze zijn ook prachtig. En die bessen smaken in de pap bijna net zo lekker als bosbessen. Vogels zijn er gek op. En straks hullen de krenten zich in een oranjebruin herfstkleurtje. …
Corona komt uit China. Chinese keukens en markten voldoen niet altijd aan de hoogste hygiënische normen, de mensen leven er op elkaars lip, de kwispedoor wordt er op prijs gesteld. En men eet er zowat alle dieren, uitgezonderd de reuzenpanda.
Drie jaar woonde en reisde ik in Azië. Van Pakistan tot Maleisië kon ik, als ik genoeg kreeg van gesmoorde ingewanden of kleefrijst met pepers, terecht in Chinese restaurants. Altijd heerlijk, maar ik wilde precies weten wat men serveerde. Al glipten er wel eens dubieuze ingrediënten door. …
Het weekje nachtvorst heeft de opmars van de lente wat vertraagd. Sommige dagkoekoeksbloemen gaven het na een hele winter doorbloeien weliswaar op, maar judaspenningen bloeiden door en wisten hun bloeiseizoen tot een heel jaar te rekken. …
‘Kie kie kie,’ klinkt het soms schel door het bos. Een kleine bonte specht. Die snelle, luide roep verraadt de aanwezigheid van dit onopvallend levende spechtje. Het geluid is te horen in maart en april: de paar- en broedtijd, en in de nazomer, als de jonge spechten zijn uitgevlogen en de vogels een tijdje rondzwerven. In de zomer en winter zwijgen ze liever en hoewel ze niet heel zeldzaam zijn, zijn ze dan lastig te vinden. …