Sinds vijf jaar kom ik regelmatig in Haarlem en omstreken. Vandaar dat ik blij verrast was met het boek Vrije Vogels, over de vogels van Zuid-Kennemerland en Haarlemmermeer. Vrije Vogels heet het, en is samengesteld door de Vogelwerkgroep Zuid-Kennemerland. …
Vorig jaar werd ik op het strand van Schiermonnikoog gestoken door een wesp. De wesp vloog verder, ik zag haar niet goed, maar het was geen limonadewesp. Het leek me een einzelgängende graafwesp. Maar wel één die pijnlijk stak.
Nu ben ik met zoon op hetzelfde strand, sterker nog: bij dezelfde strandpaal: paal 5. Daar vinden we bij de waterlijn een spartelend kluwentje. Er blijkt een strijd op leven en dood te worden gevoerd tussen een wesp en een daas. Regendazen kunnen het ons lastig maken, want ze proberen ons bloed te drinken, en nemen daartoe een pijnlijke hap uit ons vel. Dat doet hen roofzuchtig lijken, maar tegen een wesp kunnen ze niet op. …
In congrescentrum De Biotoop te Haren bij Groningen worden het laatste weekend van augustus tientallen lezingen en workshops over natuur gehouden. Er is een informatiemarkt en er zijn natuurexcursies op het terrein en in de aangrenzende hortus botanicus. Van vrijdagavond tot zondagnamiddag is het voormalige Biologisch Centrum gewijd aan congres This Side of Paradise, over de natuur in Nederland en daarbuiten. …
Er is een expeditie gaande rond Edgeøya in Zuidoost-Spitsbergen. Bioloog Maarten Loonen heeft de trip georganiseerd. Loonen doet al jaren elke zomer onderzoek op Spitsbergen naar de ecologie van onder meer ganzen en Noordse sterns.
Op het ijsbestendige schip Ortelius zijn tientallen onderzoekers aangemonsterd, die op Edgeøya allerlei aspecten van natuur, milieu, landschap en klimaat in kaart brengen. Volgende week keren ze terug en dan los ik hen af. …
Eind juli was het koud, nat en winderig. Ik was op Schiermonnikoog met vier kinderen. Zoon en vriendje hadden een bunker verkend en die wilden ze me laten zien. Wij erheen. Het bleek te gaan om de dependance van het kleine oorlogsmuseum, een pas heropende bunker. …
In een klein, maar oud en donker beukenbos staat een dode stronk met prachtige zwammen. De stronk staat naast het wandelpad. De zwammen zijn niet vernield en ook niet geplukt. Terwijl het zeer smaakvolle paddestoelen zijn, waarvoor menigeen bij de kruidenier de portemonnee trekt. …
Zoon en ik overnachten op het strand van Schiermonnikoog. Zonder tent, want kamperen mag alleen op kampeerterreinen. Eerst vergapen we ons aan het strand in strijklicht. Een haas hupt voort met zijn meterslange schaduw. Vervolgens vergapen wij ons aan de zonsondergang en een avondhemel waarbij alle kitsch in het niet valt. …
Tijdens warme dagen kan de zee lichten. Ik herinner me een zomeravond op Schiermonnikoog, waarop ik als kind in het donker meemocht naar het strand. Gapend sjokte ik het brede strand over. Het mulle zand voelde koel aan.
Het was laag water. Waar de zee net was weggeëbd lieten we voetafdrukken achter in het vochtige zand. Ze waren zichtbaarder dan overdag, want ze lichtten kort maar helder op. Het was een groenig licht. “Fluorescerend”, zei mijn vader, en ik vond het magisch. Het kwam door piepkleine beestjes. In een binnenzee begroef een lichtgevende strandkrab zich snel in de bodem. Een scholletje lag te woelen. Helaas gingen we niet zwemmen. Hadden we dat wel gedaan, dan waren we verlicht geweest. …
Zeshonderd meter mistnet staat er langs de rietvelden en moerasbossen achter het veldstation van de Vrije Universiteit op Schiermonnikoog. Er worden zangvogels gevangen en geringd, gemeten en gewogen, voor onderzoek naar vogeltrek. De vogelringers lopen van voor zonsopgang tot na zonsondergang langs de netten, om vogels te bevrijden. …
In de bosjes om ons huisje op Schiermonnikoog hangen diverse nestkasten. De grootste is bedoeld voor spechten. Er hebben nog nooit spechten in gebroed. Vorig jaar broedden er spreeuwen in. Dit jaar was er geen spreeuw te bekennen. …