Koos Dijksterhuis

‘Klagen loont echt absoluut niet’, vond Peter Smith toen hij zich weer eens dood ergerde aan de onvoorstelbare hoeveelheden afval die overal rondslingeren. Al dat plastic! Vooral plastic tassen en frisdrankflesjes. Veel ervan belandt in sloten en vijvers. Soms is het eerst met berm en al in kleine stukjes gemaaid. Via sloten, kanalen en rivieren belandt het in de zee, die in een giftige plastic soep verandert. We hebben die plastic soep in vijftig jaar bereid, en voegen elk uur onbekommerd 1,2 miljoen kilo toe. De soep is nauwelijks meer op te ruimen, maar zouden we dat doen, dan heeft Peter berekend dat vijfduizend trawlers vijfhonderd jaar heen en weer moeten varen. …

Lees Meer Lees Meer

Klimopereprijs is een kleine ereprijs die niet zozeer klimt, maar blaadjes heeft in de vorm van klimopblad. Zelfs de latijnse naam van deze Veronica hederifolia verwijst daarnaar. Hedera is klimop, folia is blad.

Klimopereprijs bloeit al vroeg in de lente, en bloeit tot eind mei. Daarna schrompelt de plant weg. Uit de oliehoudende zaadjes kunnen het jaar erop nieuwe klimopereprijsjes ontkiemen. …

Lees Meer Lees Meer

Een wulp meet van staart tot snavelpunt zowat zestig centimeter. Een kwart daarvan is de snavel. Met die terneergeslagen reuzensnavel plukken wulpen insecten uit het gras of gewas, peuren ze krabben uit het wad en wormen uit de bodem.

Wulpen zijn bruin en daarmee de minst fleurige weidevogel. Maar ze zijn ook de grootste weidevogel en ze zingen en baltsen prachtig. Dat baltsen en zingen is begonnen. Als weidevogel zijn ze helaas zo goed als verdwenen. …

Lees Meer Lees Meer

Op de drie koude weken na, gingen hommels afgelopen winter nauwelijks in winterslaap. Een hommelkoningin kan bij een paar graden al vliegen. Hommels kunnen beter tegen kou dan bijen. Ze zijn groter en koelen daardoor minder snel af. En ze hebben een vacht van wat heb ik jou daar. Ze kunnen zich bovendien zo nodig warm klapperen met hun borstspieren. …

Lees Meer Lees Meer

Bij Beilen zag ik uit de trein tien reeën in een veld. Bij Tynaarloo zie ik uit de auto vrijwel altijd reeën. Maar toen ik met vorst een middag struinde door het Drentse Middenveld, zag ik niet één ree, ondanks het landschap van bosranden. Ik zag er trouwens niet één wild zoogdier.

Het Dagblad van het Noorden ontdekte dat Drentse jagers jarenlang hebben gelogen over de reeënstand. Hoe meer reeén, des te meer ze mogen doodschieten. Jagers hebben ondanks hun diervijandige hobby een imago weten te creëren van natuurkenners. Ze zijn daar zo knap in geweest, dat ze als tellers van hun eigen doelwit werden ingeschakeld. Hun afschotquotum wordt bepaald op basis van tellingen door jagers zelf. …

Lees Meer Lees Meer

Eksters hebben een slechte naam. Eén van hun ondeugden is hun legendarische hang naar bling-bling, waarvoor ze zelfs diefstal niet schuwen. Ik heb een ekster nooit zelfs maar een zilverpapiertje zien oppikken, hoewel er geen bloemperk te vinden is zonder zilverpapiertjes. Maar ze zullen best eens iets blinkends meenemen. Dat zullen ze in hun nest verwerken, misschien wel als versiering – kunnen vogels genieten van schoonheid? Eksters zijn zorgzame nestbouwers. Hoewel ze pas over een maand aan de leg gaan, zijn ze nu al druk bezig met de bouw. Ze maken dan ook enorme nesten, nu nog te zien in de kale kruinen als takkenbossen. Vaak maken ze een hol, een nest met een dak van twijgen. De binnenkant wordt bekleed met gras, mos, wol en misschien een onbewaakt theelepeltje. Zo’n nest heeft meestal twee uitgangen. …

Lees Meer Lees Meer

De eerste op het Nederlandse strand aangespoelde stekelhoren aller tijden is gevonden, en wel door Peter Kruse. Peter (33) struint vanuit zijn woonplaats Heemstede het strand af, hij verzamelt krabben en vissen en andere zeedieren, die hij op sterk water bewaart. Ook schelpen neemt hij mee. ‘Laatst vond ik een heleboel slakkenhuisjes bij IJmuiden’, vertelt hij opgetogen door de telefoon. ‘Trapgeveltjes, obliehorens, allemaal met heremietkreeft. Gisteren lag het strand vol helmkrabben. Ook vond ik een schedel van een Jan van Gent.’ …

Lees Meer Lees Meer

Het officiële record ligt op 4 maart 2008, maar buiten de instanties om vindt Norman Deans van Swelm het eerste kievitsei meestal nog eerder. Dit jaar vond hij het op 1 maart.

Kievitseieren zoeken is leuk. Je kunt ze van een afstandje zoeken, je hoeft de eieren niet mee te nemen, je hoeft de vogels niet te verstoren. Hoewel een vinder natuurlijk zekerheid wil en kijkt of er echt een ei ligt. Dat verstoort wel en wijst kraaien, katten, honden, reigers en vossen de weg. …

Lees Meer Lees Meer

De zon prikt door de wolken. Hij schijnt niet zo stralend als de weerman beloofde, maar hij schijnt. Vrijdag 2 maart nemen we de trein naar Zandvoort. Het kopstation ligt vlakbij de boulevard, maar er zijn barrières opgericht die de argeloze bezoeker terneerslaan. Een gigantische flat staat tussen station en strand. De wind spookt eromheen. Als we erlangs zijn geglipt, verspert een volgend monstrum ons de weg. Een hotel. Ernaast is een parkeerterrein, daarnaast een benzinepomp. De “boulevard” blijkt een autoweg langs betonblokken die doen denken aan de proletarische architectuur in Oost-Duitsland van voor de Wende. …

Lees Meer Lees Meer

Spaarndam is klein en schilderachtig. Op de verkeersborden na is alles er oud. De brede heg langs een tuin past goed bij de nostalgische sfeer. Vooral omdat de heg zindert van het getjilp en gefladder. Er zitten wel vijftien huismussen op. Vijftien huismussen! …

Lees Meer Lees Meer