Koos Dijksterhuis

Afgelopen weken maakte ik een ronde door Gallië. Over enkele plekken hoop ik u dezer dagen wat te vertellen, als voorpoefje van de zomervakantie. Nederland slaat straks weer op de vlucht naar Frankrijk.

Behalve stokbrood en wijn lokken zon en landschap. De glooiingen van het Franse landschap heeft Nederland niet. En als er in Nederland al een glooiing wordt ontdekt, komt er een machine om de zaak te egaliseren.

En zo hebben we in de twintigste eeuw ook de houtwallen en hagen uit Nederland verwijderd, 300.000 kilometer bij elkaar, weg ermee, leve het prikkeldraad. We hebben het landschap zo ingericht, dat als we nu in Nederland een mooi plekje ontdekken, we het ‘net Frankrijk’ vinden. …

Lees Meer Lees Meer

Het afgelopen jaar heeft Nederland meer brandstof verstookt en CO2 uitgestoten dan in jaren. Nederland voert dan ook een actief klimaatbeleid: het openbaar vervoer wordt uitgekleed, het wegennet uitgebreid, de maximum snelheid verhoogd.

Er zijn mensen die menen dat luchtvervuiling niets te maken heeft met de opwarming van de atmosfeer. Maar dat je klimaatverandering ontkent, betekent niet dat je luchtvervuiling moet toejuichen. Hoewel, je zou kunnen zeggen: als het klimaat verandert, laat het dan ook snel veranderen, dan hebben we het maar gehad. Maar dan erken je weer het verband met luchtvervuiling. …

Lees Meer Lees Meer

Hoe treurig kan het een soort vergaan… Van het rozenkransje zijn in Nederland nog maar zes groeiplaatsen over. Ooit groeide deze kleine maar fijne composiet op graslanden, heiden en duinen. Graslanden, heiden en duinen zijn bemest door wind en regen, ze raakten begroeid met lang gras, met woekeraars als braam en met opslag van berken, lijsterbessen, wilgen. De konijnen die de planten afgraasden zijn dood.  Exit rozenkransje. Het is één van de meest bedreigde planten van Nederland. Nog even en het rozenkransjes gaan alleen nog als gebedsketting door het leven. Of het plantje naar de ketting genoemd is, of andersom, weet ik niet. Maar het is een lief plantje met een lief naampje. In het Engels ook; daar heet rozenkransje pussy toe, poezenteen. …

Lees Meer Lees Meer

Huismuizen zien er koddig uit, maar kunnen je het leven zuur maken. Elke avond geritsel en gescharrel, elke morgen keutels in kasten en laden. Aan flarden geknaagde theedoeken, een tunnel in het brood, overal waar heerlijkheden liggen, liggen keutels.

Een kat is geen optie, vanwege diverse redenen. Dood maken mag niet van u, Trouwlezers, u heeft mij vorige jaar massaal bezworen ze levend te vangen en buiten vrij te laten. Daarmee gaan ze een vreselijke dood tegemoet, verdwaald en helemaal alleen verhongeren ze, tenzij ze meteen gegrepen worden door een kat, reiger, kraai, buizerd of andere lekkerbek. …

Lees Meer Lees Meer

Dauw kan er prachtig uitzien en pittoreske effecten geven. Een spinneweb op een zonnige herfstmorgen… Dauw is condens. Druppels uit relatief warme, vochtige lucht condenseren op afgekoelde objecten. Maar de druppels op vrouwenmantel houden lang stand, zelfs in de zon. Zou vrouwenmantel vocht uitscheiden? Zweet? Nee, in de middag zijn ze opgedroogd. Het is echt dauw. Het blad van vrouwenmantel is fijnbehaard. Druppels blijven op de haartjes liggen Mooie planten! Behalve die druppels bloeien ze lang en veel en groengeel. Groengeel is niet zo opdringerig, tussen groene planten zijn groengele bloemen bescheiden. …

Lees Meer Lees Meer

Als je de testikels van een pad afsnijdt, zwelt het orgaan van Bidder op en begint het levensvatbare eicellen te produceren. Daarbij leeft een gedegenereerde eileider op. Man wordt vrouw. Er zijn vissen en weekdieren die van geslacht kunnen veranderen, maar alleen padden hebben het orgaan van Bidder. Bioloog Friedrich Bidder heeft het doorgaans kleine orgaan voor het eerst beschreven. …

Lees Meer Lees Meer

De eiken staan in het blad. Alles staat zo onderhand in het blad. Dat weten de rupsen ook. Onder eiken en andere loofbomen hangen ze aan hun draadjes. Ik fiets met de kinderen naar een zwemplas. Daar verwonder ik me over de flanerende badgasten. Bloot is taboe, het naaktstrand aan deze plas is opgedoekt, maar de badpakken zijn sexier dan ooit. En de mooie, jonge mensen lopen naar de kiosk, en terug, ze lopen heen, ze lopen weer. Ondertussen nadert er iets van boven, uit een berk. …

Lees Meer Lees Meer

In Utrecht zaten de terrassen vol. Vier studenten flaneerden op het water van de Oudegracht. Ze hadden een bootje met buitenboordmotor. Ze voeren langs de terrassen en terug, wilden kennelijk kijken en bekeken worden. Ze dronken uit plastic bekertjes. Als een bekertje op was, gooiden ze het in het water. Omdat ze bekeken werden, denk ik niet dat ze zich daarvoor schaamden. Integendeel, ze vonden dat achteloze wegwerpen wel stoer. Net als de boeren die ze af en toe lieten. …

Lees Meer Lees Meer

U kent ze wel, die prachtige grote eenden, wit met roodbruin en groenzwart, twee aan twee door de modder slobberend met hun vuurrode snavels. Bergeenden, op de Waddeneilanden staan ze ’s morgens vroeg waakzaam bovenop een duin. In een oud konijnenhol piepen de kuikens. Ze komen eruit, ze komen eraan, als die zilvermeeuwen het maar niet zien. Daar marcheert de familie naar zee, door de kwelder, het wad op. Sommige eendjes halen het. Een ander probleem is het verdwijnen van konijnen en hun holen. Toch redden ze zich nog aardig, bergeenden. …

Lees Meer Lees Meer

’s Morgens wankel ik slaperig de trap af. In de gang ligt modder. Ik raap het op en het beweegt. Het is een stevige spin met prooi. Ze laat de prooi vallen: een vlieg. De vlieg beweegt nog even een pootje. Ik zet de spin buiten en werp haar de vlieg toe. Ze holt weg over de stoep en laat haar maaltijd achter. Zonde, denk ik, want dat calvinistische krijg je er nooit meer uit. Zou die spin het redden buiten? …

Lees Meer Lees Meer