Koos Dijksterhuis

We moeten op de Veluwe zijn en overnachten vlakbij Otterlo. ’s Morgens wekken ons merels, vinken, een ekster en een spreeuw. Spreeuwen worden schaars in het bos, een zingende spreeuw is een meevaller. De ekster is dat eveneens, eksters worden ook schaars in het bos. Er hobbelt een eekhoorn langs het raam. Eekhoorns halen zeker zo gewiekst vogelnestjes uit als eksters, maar eekhoorns wordt dat niet kwalijk genomen. Eekhoorns vinden we lief, eksters niet. De natuur is wreed en de mens meet met vele maten. …

Lees Meer Lees Meer

Wie per auto of trein Haarlem nadert of verlaat, kan uit het raam een lepelaarkolonie zien. Schuin achter de bezinepomp van Total aan de Amsterdamsevaart zijn de grote, witte vogels te zien. Ze staan op hun nesten in de bomen. Daar zijn ze veilig voor vossen, hoewel die soms verrassend handig boompje klimmen. Katten ook, maar zoveel katten zijn daar niet en ze schrikken bovendien terug voor de bramen en de nattigheid op de grond. Het lepelaarbosje groeit aan de over van de Liede. …

Lees Meer Lees Meer

Een merel zingt op zijn vaste stek in de kersenboom. Hij zingt typisch merelig, op drie fluittonen na: ‘tjuu, tjuu, tjuu.’ Ze lijken op de zang van een goudvink. Ik hoor andere merels nooit ‘tjuu, tjuu, tjuu’ zingen. Ik heb nog nooit gehoord van merels die goudvinken nadoen. Ik heb hier jaren geleden goudvinken gezien, maar sindsdien niet meer. …

Lees Meer Lees Meer

Bij Ecomare, het bezoekerscentrum op Texel, zwemmen zeehonden in bassins. Niet dat Ecormare alleen zielige zeehonden opvangt. Er zijn duizenden zeehonden, waarvan een deel zielig is. Hoe meer zeehonden, des te meer zielige. Ecomare zou zwembaden van olympische afmetingen moeten bouwen voor al die zielige zeehonden. …

Lees Meer Lees Meer

Wat in Nederland nooit gebeurt, gebeurde bij Renkum. Een bedrijventerreintje is opgedoekt voor natuur. Het versperde de doorgang van het Renkumse beekdal op de Veluwe naar de uiterwaarden van de Rijn. De bedrijven zijn weg, maar de natuur is nog niet terug. De grond is zo vervuild, dat de schoonmaak nog wel even duurt. …

Lees Meer Lees Meer

Nu Drenthe zijn Veenkoloniën wil volzetten met windturbines, laait het protest op. Protest tegen windmolens? Windenergie en protest zijn toch allebei hobby’s van linkse kerk en groene mafia?

Om windmolens hangt een groen sfeertje uit de tijd dat woongroepen een molen in hun moestuin plaatsten. Er waren bouwpakketten op de alternatieve markt van mens- en milieuvriendelijke ondernemingen. Tegenwoordig zijn windturbines industrieel gemaakte, kostbare joekels. In Zuidoost-Drenthe heb je uitzicht op windmolens in Duitsland, waar ze die goudmijntjes al jaren laten klapwieken. …

Lees Meer Lees Meer

Driebergen en Zeist hebben geen gebrek aan villa’s en landhuizen. De landgoederen daar zijn statig en mooi, maar ook omgeven door drukke wegen. Het landgoed waarop het Louis Bolk Instituut ligt, aan de Zeisterzijde van Driebergen, zit klem tussen de A12 en de Hoofdstraat. Als je je oren focust op de zingende zwartkopjes en je ogen op dichtbij, kun je het razende verkeer negeren, evenals de graafmachines die de drukke snelweg verbreden. De hoogbejaarde beukenlanen die door het asfalt afgesneden zijn, doorkruisen als zuilengalerijen een ondergroei van wit daslook, look-zonder-look, gele dovenetel, lila pinksterbloem, blauwe boshyacint en roze winterpostelein. Die laatste bloeit met grotere en kleurrijker bloemen dan de gewone winterpostelein. Maar de meeste kleur komt van de donkerblauwe boshyacinten. …

Lees Meer Lees Meer

Henk Huizing zal ons het Renkumse beekdal laten zien, maar eerst troont hij ons mee in zijn tuin. We passeren het bordje ‘tuinreservaat’ en belanden in een botanisch paradijs. Henk woont in het bos aan zuidwestrand van de Veluwe, bij Ede. Je zou zijn tuin de Hof van Ede kunnen noemen, maar die bestaat al. Het autogeraas van de weg ten oosten van Ede zorgt voor enige onrust in Henks paradijs, waar winterkoninkjes, zwartkopjes en een bonte vliegenvanger bovenuit zingen. In de tuin woont bovendien een bosuil. ‘Een vrouwtje’, zegt Henk, ‘helaas zonder man.’ …

Lees Meer Lees Meer

Ik ken mensen zonder auto. Ze reizen per trein en fiets. Ze sparen daarmee zo’n 500 euro per maand uit. En ze vervuilen de lucht minder. Toch? Hmmm. Van het uitgespaarde geld gaan ze drie keer per jaar op vliegvakantie. Vliegen is vervuilender dan autorijden, al hangt dat ervan af. Het vliegtuig vliegt ook zonder hen, de ene auto is de andere niet en het maakt uit hoeveel je erin rijdt. Het vergelijk tussen twee vervoermiddelen is al zo lastig, dat het neigt naar appels met peren vergelijken.

…

Lees Meer Lees Meer

Een vijand is onschadelijk te maken door hem dronken te voeren. Dat is het geheime wapen van fruitvliegen tegen sluipwespen, ontdekte evolutiebioloog Todd Schlenke van Emory University in Atlanta. Hij publiceerde er kort geleden over in het vakblad Current Biology.

Fruitvliegen zwermen rond overrijp en rottend fruit. Daarin leggen ze eitjes. De fruitvlieglarven, kleine maden ofwel maadjes, komen in een bad van alcohol tot leven. Dat lijkt gevaarlijk, want alcohol is voor de meeste wezens vergif. Maar fruitvliegen zijn veel beter bestand tegen alcohol dan de sluipwespjes die hun eitjes in fruitvliegeneitjes boren. Ruim de helft van de sluipwespen krijgt het niet voor elkaar een ei te leggen. Soms zijn ze er simpelweg te dronken voor – wankelend op hun pootjes lukt het niet de legboor in een vliegenei te mikken. Van de eitjes die toch op de gewenste plek terechtkomen, gaat bijna tweederde alsnog dood. …

Lees Meer Lees Meer