Koos Dijksterhuis

Met een paar oude vrienden ga ik vogels kijken. Dit keer valt de kop van Noord-Holland in de prijzen. Ik stel een dagje soortenjagen voor: op internet kijken waar zeldzaamheden gezien zijn en proberen ze te vinden.

We spreken af in Medemblik, bij de Amerikaanse oeverloper. Dat is de Amerikaanse neef van onze eigen oeverloper. Oeverlopers lopen met wippende staartjes langs de oever. De Amerikaan heeft geen witte, maar een gevlekte buik. We zien hem niet, maar dat geeft niks, want dankzij de ongeziene zeldzaamheid ontdekken we een mooi gebied langs het IJsselmeer. …

Lees Meer Lees Meer

De rouwmantel is een prachtige vlinder die tot vijftig jaar geleden in Nederland voorkwam. Soms zwerven rouwmantels nog vanuit Zuid-, Noord- of Oost-Europa ons land in. In 1995 en in 2006 kwamen er zelfs zoveel rouwmantels, dat er van een invasie gesproken werd. De vlinders kunnen in holle bomen of andere beschutte ruimtes overwinteren en vliegen dan in april en begin mei weer rond. …

Lees Meer Lees Meer

Metgezel en ik wandelen om het Twiske, een in de weilanden ingericht recreatiegebied bij Oostzaan. Rondlopend blijven we op het dijkje, en hebben we een aardig uitzicht. Het is een zonnige vrijdag, er zijn wandelaars, fietsers en hondenuitlaters. De eerste bootjes pruttelen voorbij.

Metgezel zou wel eens een blauwborst of een ijsvogel willen zien, en de kans op deze kobaltblauwe schoonheden is groot. Maar als je rekent op vogels waarop de kans groot is, zie je ze vaak niet. …

Lees Meer Lees Meer

Het wemelt van de rietzangers in de rietkragen langs de veenweiden bij Den Ilp, Waterland. Vlak boven Amsterdam is het oude, Hollandse cultuurlandschap nog aardig intact. Zo intact, dat je er vanuit het bezoekerscentrum alleen per bootje inkunt, op een korte wandeling na, deels over een houten brug, heen en weer naar een vogelkijkhut. …

Lees Meer Lees Meer

In het loofbosje waar ik wandel zijn de boomklevers in de weer met elkaar versieren, verjagen, met territoria en boomholten. Ik zie ze soms achterelkaar aan vliegen door de kale kruinen van enorme beuken. Ik zie er af en toe een langs een stam omhoog kleven. Blauwgrijze rug, oranje buik, zware zwarte snavel. Een boomklever heeft wel wat van een ijsvogel. Maar een ijsvogel zal nooit tegen een boomstam opklimmen. Een boomklever wel. …

Lees Meer Lees Meer

Canadese ganzen kwamen begin jaren ’50 in Nederland en zagen dat het goed was. Ze kwamen over de Noordzee aangevlogen uit Scandinavie en Engeland, waar ze uitgezet waren of ontsnapt uit parken. Toch moesten ze nog 25 jaar wachten voor ze zich ongebreideld konden voortplanten, want eerst werden ze bejaagd.

In 1987 werd de ganzenjacht gestaakt. Tien jaar later broedden er in Nederland een paar honderd koppels. Nu zijn dat er een paar duizend. Waren ze vijftien jaar geleden een bezienswaardigheid, nu zijn ze overal. …

Lees Meer Lees Meer

Na een zonnige lentedag wandelen metgezel en ik ’s avonds van zee de duinen in. We stoppen bij een ondiepe plas in een duinvallei. Er staan twee kieviten in vol ornaat aan de waterlijn. Ze poetsen hun volle ornaat. Vier mini-kievitjes dribbelen achter hen langs. Door de kijker zien we dat het bontbekplevieren zijn.

De zon is al onder als we langs een ijskoud duinmeer lopen. Metgezel mag graag vroeger in het jaar dan anderen te water gaan. Eenmaal aan de oever is zij niet te houden en kan ik niet achterblijven. Nou ja, ik kan wel achterblijven, maar dan… enfin, wij erin. …

Lees Meer Lees Meer

Ik was in Harlingen, waar een vriend van me woont. Hij zwaait de scepter over het plaatselijke museum Het Hannemahuis, dat niet alleen een mooie collectie uit Harlingens roemruchte verleden bezit, maar ook een grote, rustieke binnentuin.

Regelmatig organiseert vriend een tijdelijke expositie. Nu heeft hij een particuliere verzameling zilver uit de zeventiende en achttiende eeuw tentoongesteld. Het zijn schitterende, zeldzame topstukken. Vriend wil het me graag laten zien. Hij weet van elk voorwerp het verhaal. Zo is er een omgekeerde beker, waarop vanuit de bodem een miniatuurmolen oprijst. De wieken kunnen echt draaien. Sterker nog: daar was het om begonnen. De wieken kregen een zwengel door voor het drinken door een buisje te blazen. Als ze uitgedraaid waren, moest de beker leeg zijn. Zo’n beker heette een drinkuit. Je kon hem trouwens niet rechtop neerzetten met die molen eronder. …

Lees Meer Lees Meer

“Tweederde van de mannetjes is er”, zegt Christiaan Both over bonte vliegenvangers. Dat was eergisteren, intussen zijn er al meer. De wind hoeft maar zuidwaarts te draaien, of de rest waait binnen. “De vrouwtjes komen wat later, ik schat dat tien, twintig procent is gearriveerd.”

Hoogleraar dierecologie Both doet sinds 2007 onderzoek naar bonte vliegenvangers. In Drenthe hangen honderden nestkasten, waarin de vogels broeden. Ze keren nu terug uit Afrika en Both en collega’s liggen op de loer om oude bekenden te verwelkomen. Die zijn herkenbaar aan hun variabele, zwart-witte veren en aan een pootringetje. “Elk jaar ringen we er zo’n 1500”, vertelt de bioloog, “en daar zien we er veel van terug.” …

Lees Meer Lees Meer

Nu de pinksterbloemen bloeien, vliegen ook de oranjetipjes rond. Oranjetipjes zetten hun eitjes af op pinksterbloemen en op look-zonder-look, dat ook bijna in bloei staat. De vlinders zetten hun eitjes niet uitsluitend op die twee planten af, ik zag ze eens rondvliegen bij bosveldkers, en andere kruisbloemigen komen vast ook wel in aanmerking, maar pinksterbloem en look-zonder-look zijn zonder meer favoriet. …

Lees Meer Lees Meer