Op http://nestkastlive.nl zijn spreeuwen in de kast te zien. Dit droge, koude voorjaar is een mager broedseizoen voor spreeuwen. Maar deze deden het uitstekend! De eerste leg van maar liefst zes kuikens is intussen uitgevlogen. …
Zwanenbloemen zijn één van mooiste bloemen die op het platteland te zien zijn. Nou zijn er niet veel bloemen meer op het platteland, maar zwanenbloemen kunnen aardig wat meststoffen verdragen, ze gedijen er zelfs goed op. Hun opvallend, lila-met-paarse bloemen vromen een kleurig ensemble met gele lissen, die ook van voedselrijk water houden. …
Net als vorig jaar ging ik mee uit Enkhuizen op vogelkijk-vaartocht van Fogol naar vogeleilandje De Kreupel, voor de kust van Andijk. Op de honderd jaar oude tjalk Schuttevaer zeilden en pruttelden wij over het spiegelgladde IJsselmeer. Het was een excursie voor natuurliefhebbers, vrijgezelle natuurliefhebbers nog wel. …
Aan de oostkant van de stad Groningen ligt Kardinge, een klein natuur- en recreatiegebied, in beheer van Natuurmonumenten. Ooit lagen er weilanden met veel weidevogels. Eerst werd daar de Ringweg doorheen gelegd, toen kwamen de twee grote woonwijken Beijum en Lewenborg. Dat was in de jaren ’70, toen nog bijna niemand doorhad dat de grutto over zijn top was en de watersnip en kemphaan achterna zou duikelen. …
In de Hollandse duinen bloeien veel salomonszegels, vooral daar waar eiken- en/of beukenbomen staan. Ook in bossen op de zandgronden bloeien ze, en in landgoederen. Bovendien bloeien ze in alle tuinen van de huizen waarin ik woonde, behalve in mijn huidige tuin.
Als jongen haalde ik salomonszegels uit het bos bij Amersfoort, en zette ze in de tuin van mijn ouderlijk huis. De zegels breidden zich uit, en tien jaar later nam ik een polletje mee naar mijn stadstuintje. Daarvandaan verhuisde een deel van de planten twee keer mee. Ik mis ze wel. …
Boven kaal zand zoemen vaak kleine bijtjes. Ze kruipen in of uit holletjes. Soms zit er één (of meer) tussen met een achterlijf dat rood is of voor een deel rood. Dat is dan een bloedbij.
In een afgeplagde duinvallei zoemt een grote bloedbij laag over de grond. Niet alleen is ze groter dan andere bloedbijen, haar soortnaam is ook grote bloedbij. Ze is hyperactief op zoek naar iets. Niet naar stuifmeel of ander voedsel voor haar kroost, want dat voedt ze niet zelf op. Zoals veel soorten bijen doen bloedbijen aan broedparasitisme, ze dumpen hun eieren in andervrouws nest. Grote bloedbijen parasiteren op grote zandbijen. De rondzoemende bloedbij zoekt een zandbijennest en scheert zo fanatiek heen en weer over de zandvlakte, dat ze wanhopig overkomt. …
In een kale duinpan is het goed luieren, mits uit de wind. Ik tuur naar de zilvermeeuwen hoog boven me. Een buizerd zeilt over. Iets fladderigs in de struiken op het duin trekt mijn aandacht. Ik pak mijn verrekijker.
Er scharrelen fitissen met snavels vol insecten. Zijn ze onderweg naar hun nest? Nee, hun jongen zijn al uitgevlogen en hippen met hun ouders door de takken van een vogelkers. De ouders verdwijnen soms even in de meidoorn ernaast. Voor de jongen, die het kruip-door-sluip-door van fitissen nog moeten leren, is de kers een gemakkelijker oefenruimte dan de meidoorn. De vogeltjes zeggen steeds “wiet”, ze houden geen moment hun snavel. …
De lente zoeft voorbij. Zó zie je de jonge scheuten van gele lissen heldergroen (met een zweempje turkoois) uit het water prikken, een moment later staan ze overal in bloei. Gele zomerfeestjes aan het water!
Gele lissen vormen stevige zaden, in rijen in een soort peulen. Ik heb ze geplant achter ons huisje op Schiermonnikoog, in de greppel aan de bosrand. Daar komt de grasmaaier niet. Er groeit sindsdien een lis, maar die blijft vooral groen (met een zweempje turkoois). Het is er te droog voor bloemen, vrees ik. …
Eén van ’s lands mooiste vogels is de gekraagde roodstaart. Gekraagde roodstaarten broeden in holen, en jagen op rupsen. Ze houden van een afwisselend landschap, met open terrein, struiken en wat dennenbos in de buurt. Een landschap dat in de duinen voorkomt. Ik zie niet vaak een gekraagde roodstaart. Vorig jaar zag ik een roodstaart op Schiermonnikoog, vandaag in de Kennemerduinen. …
Zowel bij ons huisje op Schiermonnikoog als in mijn tuin in Groningen scharrelt ’s avonds soms een egel. Ik heb me vaak afgevraagd waar een egel zich overdag verstopt. Ik dacht: die ligt te dutten onder takken en bladeren. Ik had gelijk.
Naast mijn tuin is een mini-wildernisje met een stuk of tien bomen. Op de grens van tuin en wildernisje heb ik een wal van takkenbossen gedeponeerd. Daarin hoorde ik geritsel. Ik boog en keek en zag de egel. Ik gooi er sindsdien weleens iets lekkers neer. Slakken en wormen zijn er zat. …