ndb van 2015 tm. 2019
Vaak zag ik in Bloemendaal een pad waar een bordje wijst naar het ‘landje van de boer’. Op woensdag- en vrijdagmorgen is een groep vrijwilligers aan het werk in deze ecologische bloemen- en moestuin, en op zondagmiddag wordt er thee en sap van eigen appels geschonken. Al een paar keer wilde ik er gaan kijken maar dan was het bijvoorbeeld zaterdag, dus toen ik er laatst op een vrijdagmorgen aan dacht, toog ik erheen. …
Voor de derde keer in mijn leven bezoek ik Thijsses Hof in Bloemendaal. Ooit was ik er hartje zomer, later een keer in het vroege voorjaar, nu ben ik er als de lente glorieert, en er allerlei lentebloemen bloeien, terwijl er nog een late pinksterbloem aan het verleppen is en de vroegste klaprozen al uitgebloeid zijn terwijl de meeste zich openvouwen. …
Op het zandigste strand leven kevers, tot in de waterlijn aan toe. Toch zijn de meeste kevers die aan de kust worden gevonden daar waarschijnlijk niet uit vrije wil. Ze worden erheen geblazen. Soms krioelt de vloedlijn van lieveheersbeestjes. Ook coloradokevers en rozenkevers belanden soms massaal aan zee. …
In mijn tuin zingt van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat een zanglijster. Hij is begin mei begonnen. In maart zong er ook een zanglijster. Ik zag hem soms maar nooit met een vrouwtje, hij was altijd alleen. Toen hij zweeg vreesde ik dat hij het broedseizoen had opgegeven. Vorig jaar was zijn vrouwtje van het nest geplukt door een kat, dus ik vond het al dapper dat ie het hier nog eens probeerde. …
Ieder jaar op 21 december maakt het besef dat de dagen weer gaan lengen me blij. Niet dat ik een hekel heb aan duisternis, integendeel, maar het lengen der dagen heeft iets hoopvols. De vogels hebben dat ook door en rond die tijd heffen vaak de eerste merel en eerste koolmees een eerste lied aan. De eerste kokmeeuwen verkleuren in de richting van hun zomerkleed, de sneeuwklokjes en uit de grond komen de eerste speenkruidblaadjes. …
Met een groep Trouw-lezers wandel en fiets ik een paar dagen over Schiermonnikoog. Eén van de plekken die we bezoeken is een vochtige duinvallei waar dezer dagen het ronde zonnedauw verschijnt en waar bijzondere bloemen bloeien, zoals diverse soorten orchideeën, moeraskartelblad en Spaanse ruiter. …
Regelmatig kom ik mensen tegen die evolutie als gevolg van natuurlijke selectie een kille of karige verklaring van de verscheidenheid in levensvormen vinden. Ik vind het juist een wonderbaarlijk mooie verklaring, waarvan de essentie voor iedereen te begrijpen is. Generaties wetenschappers probeerden de evolutietheorie vergeefs te weerleggen. …
In de kwelder van Schiermonnikoog bloeit het Engels gras. In Engeland heb ik me eens laten wijsmaken dat het plantje daar Dutch grass heette. Het komt in beide landen algemeen voor maar een gras is het niet.
Engels gras is lid van de strandkruidfamilie. Het heeft dunne stengeltjes die er grazig uitzien, vandaar de naam gras. De bloemen zijn roze of lila, soms wit en zelden rood, en ze voelen aan alsof ze van crêpepapier zijn gemaakt. Ze knisperen een beetje. Wat één bloem lijkt, bestaat uit een verzameling kabouterbloempjes, met in hun hart vijf gelige meeldraadjes. …
Boven het pad door de bosjes bij het Markizaatsmeer snorren grote libellen, langs het pad dwarrelen juffers. Juffers zijn de kleine libellen, die als ze neerstrijken hun vleugels boven hun rug samenvouwen. Grote libellen houden ze zijwaarts gestrekt. De meeste juffers die ik zie zijn blauw. Eén zo’n blauwe vliegt samen op met een groenige soortgenoot: een vrouwtje. Het zijn lantaarntjes, met een opvallend, lichtblauw eindsegment. Lantaarntjes zijn een van de talrijkste libellen van Nederland. …
Op een warme dag lopen we een rondje bij het Markiezaatsmeer. Dat is het afgesneden binnenste van de Oosterschelde, bij Bergen op Zoom. Dit deel van de vroegere zeearm is nu een zoetwaterplas zonder getijden. Vanuit de Brabantse heuvels lopen we zo de vroegere kwelders op, waar nu orchideeën bloeien en nachtegalen zingen in het struikgewas. …