Koos Dijksterhuis

Eén van de diehards onder de bloeiers, die het bijna tot de winter volhoudt, is harig knopkruid. Harig knopkruid heeft bloemetjes die lijken op kleine madeliefjes: met een geel hart en witte lintbloempjes. Het opvallendste verschil is dat de witte lintbloempjes geen aaneengesloten krans vormen, maar onderling enige afstand bewaren. Bovendien hebben ze drie punten, alsof er drie lintbloemblaadjes met elkaar vergroeid zijn. Het aantal witte lintbloempjes kan lager of hoger uitpakken, maar meestal zijn het er vijf. …

Lees Meer Lees Meer

Aan de rand van een bosperceel met hoge dennenbomen staan verse vliegenzwammen, rood met witte stippen. Blijkbaar deerde de nachtvorst hen niet. Er staan nog veel meer paddestoelen. Op het door bladeren bedekte zandpad staan er twee die lijken op vliegenzwammen, met dat verschil dat ze niet rood, maar grijs met witte stippen zijn. …

Lees Meer Lees Meer

Je zou kunnen zeggen dat ze de koolwitjes aflossen. Koolwantsen zijn er het hele jaar maar vooral in herfst en lente, terwijl koolwitjes er van lente tot herfst zijn, met halverwege een tijdelijke dip. De witjes heten kool-, omdat ze eitjes afzetten op koolsoorten, die door hun rupsen worden gegeten. De rupsen van het groot koolwitje eten vooral de buitenste bladeren, die van het klein koolwitje boren zich naar de binnenste bladeren. …

Lees Meer Lees Meer

Wilde zwijnen enteren ons land. Boeren en jagers trekken ten strijde. Ze claimen schadevergoedingen en willen schieten. Op de Veluwe worden zwijnen doodgeschoten, onder anderen door onze koning en prinsen. Die laten hun doelwitten opjagen door een rij voetvolk, zodat de zwijnen in doodsangst recht op de koninklijke geweerlopen afstormen. Belastinggeld moet rollen! Behalve op de Veluwe mogen zwijnen in twee Limburgse natuurgebieden wroeten. Illegaal trekken ze Brabant binnen. …

Lees Meer Lees Meer

Het is niet zo dat duizendblad vooral in november bloeit. Duizendblad bloeit de hele zomer al en in juli bloeide het nog meer dan nu. Wel is het één van de weinige bloemen die tot ver in november bloei. En niet weinig. Overal zie ik de witte bloemschermen. …

Lees Meer Lees Meer

Over de begraafplaats klapwieken tientallen houtduiven. Er zit één vreemde eend in de bijt. Nee, geen eend. Het is een vogel met een duifachtig lijf, maar met een lange, dunne snavel die vooruitsteekt; een snavel als van een grutto.

Het is een houtsnip. Houtsnippen zijn één van de twee soorten snippen die in ons land broeden. Meer dan om te broeden zijn ze bij ons op bezoek. De houtsnippentrek is in volle gang. Uit de Scandinavische, Finse en Baltische bossen vliegen de vogels naar het zuidwesten. Ook bij ons overwinteren ze. …

Lees Meer Lees Meer

Begraafplaatsen in steden zijn vaak oases van rust. In Nederland althans staan er meestal veel bomen en struiken. In Haarlem is dat zeker het geval. Daar rusten de overledenen onder kleurige souvenirs, waarin hun nabestaanden troost zoeken. De doden vinden plastic molentjes, bloemen en kaarsenhouders misschien ook mooi. En anders kunnen ze toch niet protesteren. De stille graven met sobere opschriften vind ik ontroerender. Maar mijn blik dwaalt altijd gauw af… …

Lees Meer Lees Meer

Een palingvisser vist op paling, een makreelvisser op makreel, maar een vliegvisser vist niet op vliegen, hij vist op zalm of forel, áls hij al vist. De nepvliegen waarmee vissers zalm kunnen verschalken, zijn soms kunstwerkjes waaraan vliegbinders dagenlang prutsen. Zonde om die te water te gooien. Gaaienveertjes zijn goedkoop, maar vliegbinders watertanden bij kleurige veren van tropische vogels. Dat komt doordat hun hobby is bedacht in Victoriaans Engeland, toen vanuit alle exotische uithoeken van het Britse Rijk geconserveerde vogels naar Engeland werden gebracht. …

Lees Meer Lees Meer

Sinds er paarden, koeien en herten in de Oostvaardersplassen zijn uitgezet, is het gebied kaalgegraasd en -vertrapt. Ooit dachten natuurbeheerders dat in een niet nader gedefinieerde “oernatuur” kuddes grote grazers leefden, zoals gnoes in de Serengeti en bizons op de prairie. Ook in Nederland zouden zulke kuddes hebben geleefd. Wanneer dat was, wist niemand. Er is nooit wetenschappelijke onderbouwing voor gevonden. Maar die beesten werden uitgezet en vandaag de dag zitten we met de gevolgen van die vergissing. …

Lees Meer Lees Meer

Reigers, ze zijn prachtig, ze zijn angstaanjagend. Ooit woonde ik in een groene buurt met veel water en daar hoorde ik de bewoners vaak juichen dat ze uit hun raam een reiger hadden gezien. Reigers zijn groot en wild, net als reeën zijn ze niet alledaags maar toch gewoon genoeg om regelmatig te zien te krijgen. Het zijn ideale ambassadeurs van de natuur. …

Lees Meer Lees Meer