ndb 2010 – 2014

ndb van 2010 tm. 2014

Duivengekoer

Duivengekoer

Houtduif. Foto Koos Dijksterhuis
Houtduif. Foto Koos Dijksterhuis

Bij duivengekoer kan ik zo lekker wegdoezelen. Bij voorkeur dromerig in de zon, maar ook ‘s morgens in bed. Sommige mensen ergeren zich aan duivengekoer. Het houdt hen wakker, of doet hen denken aan poep op de was, geklapwiek op het balcon of ander ongemak. Stadsduiven worden vaak vliegende ratten genoemd. Vogelaars vinden duiven niet zo bijzonder, omdat ze gewoon zijn.

Ik doelde met dat duivengekoer trouwens niet op stadsduiven, maar op houtduiven en Turkse tortels. Wie bij deze vogels aan zon en zomer denkt, heeft geluk, want ze broeden en koeren bijna het hele jaar door. Zodat je in december kunt ontwaken, terwijl er gekoer van buiten doordringt. Vroege lentebode!

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Het doodgewone landschap

Het doodgewone landschap

Bloemrijk grasland met meidoornhaag. Foto Koos Dijksterhuis
Bloemrijk grasland met meidoornhaag. Foto Koos Dijksterhuis

In een proefschrift uit 1933 over spreeuwen beschrijft de auteur H.N. Kluijver zijn onderzoeksterrein tussen Wageningen en Ede. Het bestaat grotendeels uit grasland en wat akkerland. Verder zijn er meidoornhagen, houtwallen en eikenkreupelhout. “Dit verdwijnt allengs en wordt vervangen door grasland”, schrijft Kluijver. Maar wat voor grasland!

Lees Meer Lees Meer

DELEN
De neushoorn van Sichterman

De neushoorn van Sichterman

Neushoorn Clara, geschilderd door Johann Dietrich Findorff
Neushoorn Clara, geschilderd door Johann Dietrich Findorff

In het Groninger Museum is tot maart de collectie van Jan Albert Sichterman te zien. Sichterman was VOC-directeur van Bengalen in de eerste helft achttiende eeuw. Hij vergaarde een fortuin en kocht Chinees en Japans keramiek, meubels en honderden schilderijen. Aan de Ossenmarkt te Groningen liet hij een herenhuis bouwen. Hij reed rond in een koets met zes paarden en zes bedienden.
Conservator Egge Knol vertelt dat deze ongekroonde Koning van Groningen niet zozeer beroemd werd vanwege zijn buitenissige leefstijl, maar vooral vanwege zijn huisdier.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Gele bloemen stijf, maar soepel

Gele bloemen stijf, maar soepel

Stijf Havikskruid. Foto Koos Dijksterhuis
Stijf Havikskruid. Foto Koos Dijksterhuis

Tussen de stenen van mijn terras bloeit al weken een gele composiet. Weinig planten zijn zo lastig uit elkaar te houden als gele composieten. Er zijn paardebloemen, melkdistels, tandzaden, heelblaadjes, havikskruiden, kruiskruiden en nog een hele zwik gele composieten. Composiet betekent samenstelling. Composieten hebben samengestelde bloemen. Wat één bloem lijkt, is een compositie van tientallen kabouterbloempjes.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Overstekende marter

Overstekende marter

Steenmarter. Foto C. Schout
Steenmarter. Foto C. Schout

Tegen half 12 ’s avonds fiets ik over een fietspad vlakbij mijn huis. Tien meter voor me schiet een beest over het pad. Ik zie meteen wat het is: een marter. Twee dagen ervoor had ik marterpoep in mijn tuin gevonden. Onze konijnen zijn door een marter onthoofd, de autokabels zijn doorgeknaagd, van de winter vond ik martersporen in de sneeuw en ik heb soms nachtelijke geluiden gehoord, die de griezelzenuwen tartten. Drie jaar geleden zat er een bij de buren op zolder. De marter klom in een boom en drong via de dakgoot binnen. Toen ze wat takken hadden afgezaagd, bleef hij weg. Bij andere buren hing een marter in de kruipruimte rond.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Hoopvolle tuin

Hoopvolle tuin

Zwemmende mol. Foto Martin Hinke
Zwemmende mol. Foto Martin Hinke

Er woont een mol in onze tuin. Iedere ochtend is er een nieuwe molshoop. De mol zoekt misschien het gezelschap van de cavia, want vaak torent de molshoop pal voor het hok op, waarin de cavia de nacht doorbrengt.

Misschien vindt de mol ons onbespoten, verwilderde tuintje zonder slakkenkorrels of mollenklemmen wel prettig. Het ongemaaide, door de cavia begraasde grasveld frequenteert hij ook, al is het deels een mosveldje. Soms deint de bodem onder het mostapijt. Daar heeft de mol een gang gegraven. In het mos verschijnt geen molshoop, misschien vindt de mol het mos te taai. In de border verrijzen wel molshopen, vooral vlak langs het tuinpad. Border is trouwens een overstatement voor het plukje groen rond de appelboom.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Wachten op de bever

Wachten op de bever

Bevervraatspoor Drentse A. Foto Koos Dijksterhuis
Bevervraatspoor Drentse A. Foto Koos Dijksterhuis

We struinen langs de diepjes in het stroomdal van de Drentsche A. Van tijd tot tijd gaan een vriend en ik daarheen. We lopen een rondje, we praten bij, we kijken naar vogels en ik maak foto’s van hem en de natuur.

Als de zon onder is, stellen we ons roerloos en verdekt op in de buitenbocht van een beek, waar stroomopwaarts een bever woont. We vinden pootafdrukken en vooral knaagsporen, en hopen op een uitzwemmende bever. Vriend woont in de buurt, hij heeft hem al twee keer gezien. Ik zie de bever nooit, maar ik hoef het doel van een reis ook niet te bereiken. Het is een leuk idee, zo’n bever, maar als hij zich niet laat zien, laten zich wel andere wezens zien. Steekmuggen bijvoorbeeld, die in het roerloos wachten enige beroering brengen. Het valt vanavond mee met die muggen.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Asfaltpizza’s

Asfaltpizza’s

Doodgereden meerkoeten. Foto Koos Dijksterhuis
Doodgereden meerkoeten. Foto Koos Dijksterhuis

Auto’s en dieren gaan niet goed samen. Alleen al in de provincie Overijssel worden per jaar honderd tot tweehonderd doodgereden reeën gemeld. En lang niet iedere aangereden ree wordt gemeld. Ik rijd niet zoveel, maar als ik rijd, zie ik altijd veel doodgereden dieren. Egels, buizerds, kraaien, van alles. Onlangs zag ik een verse steen- of boommarter liggen. Ik had hem willen meenemen, maar hij lag op de middenberm en ik kon niet stoppen.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Laatbloeiers

Laatbloeiers

Brave hendrik en wilde bertram. Foto’s Koos Dijksterhuis
Brave hendrik en wilde bertram. Foto’s Koos Dijksterhuis

In de tuin en de natuur is het groei- en bloeiseizoen duidelijk voorbij. Bloemen zijn zaden, pluizen of bessen geworden, stengels verkleuren, bladeren vallen. Toch blijft er nog van alles bloeien. Paardebloemen neigen in de nazomer tot een tweede bloeitijd en kunnen die tijdens zachte winters eindeloos volhouden. Watermunt, knoopkruid, leeuwentand en akkerdistel bloeien dapper door, tussen uitgebloeide en afstervende bossen koninginnekruiden en wilgenroosjes. Ook koekoeksbloemen, dovenetels en brunel bloeien nog. Maar veel van die bloemen bloeien niet van harte. Het zijn de laatste volhouders, hun soortgenoten zijn er al mee opgehouden. Slechts enkele zijn echte laatbloeiers.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
De buitenlanders komen

De buitenlanders komen

Koolmees. Foto Koos Dijksterhuis
Koolmees. Foto Koos Dijksterhuis

Mijn tuin wordt overspoeld door koolmezen. Zijn het de mezen die afgelopen lente in de nestkast broedden en met hun nageslacht de wijde wereld introkken? Maar ik heb ze maanden niet gezien. En nu, na een week met een straffe noordoostenwind, ineens al die mezen… Ik denk dat ze met de wind in de rug uit Zweden zijn komen vliegen. Er zijn ook twee pimpelmezen bij. En in de bossen en bosjes klinkt overal het zachte ‘wiet’ van tjiftjaffen en ‘oewiet’ van fitissen. Of was het nou andersom? Hun roepjes zijn net als hun groenige verenkleden nauwelijks uit elkaar te houden. Sommige zullen hier gebroed hebben, maar ik denk dat de meeste uit Zweden zijn gekomen. Of uit Noorwegen, Finland, Denemarken, Rusland, Polen.

Lees Meer Lees Meer

DELEN