Aangeboden in redelijk onderhouden staat (deels onvoltooid): een ecologische hoofdstructuur. Natuuridentiek, kleur overheersend groen, oppervlakte circa 700.000 hectare. Tegen een interessante meerprijs kunnen ook satelliet- en substructuren worden geleverd, zoals omheiningen, rietkragen, parkjes en ecoducten. Vraagprijs is indicatief en exclusief onderhouds- en afbouwkosten. …
Dat het woord ‘natuurlijk’ als waarborg geldt voor goed en onbedorven, wijt filosoof Sebastien Valkenberg aan Jean-Jacques Rousseau (Trouw, 12 februari ). Rousseau was een kleurrijke romanticus die op de linkeroever van de Seine zat te dwepen met edele wilden. Wat eet u liever? Natuurlijk voedsel of onnatuurlijk voedsel? U kiest natuurlijk natuurlijk voedsel. Probeer eens een pasteitje van groene knolamaniet met een salade van monnikskap en vingerhoedskruid. Aan het toetje van kamperfoeliebessen komt u niet meer toe, laat staan dat u tijd heeft om 1-1-2 te bellen. Natuurlijk is niet per se goed maar evenmin slecht. Natuur bevindt zich voorbij goed en kwaad, aldus Valkenberg. …
Mollen horen met hun viltige vachtje, hun blinde, oorloze snuitje, korte staartje en graafhandjes tot ’s lands meest aandoenlijke dieren. Daar denkt u vast anders over. Het was verrassend, schokkend haast om te lezen hoe lezers van het natuurdagboek met plezier tientallen, honderden, duizenden mollen hadden doodgeslagen en -getrapt, verdronken, vergast, vergiftigd en in klemmen gevangen. Natuurliefde houdt op waar de mol begint. De reden: het gazon. Mollen vernielen gazons. …
Natuurbeschermers met voorkeur voor ruige moerassen vol grote beesten roepen vaak dat agrarisch natuurbeheer niets oplevert. Volgens Wouter Helmer en Kees de Ruiter van ARK Natuurontwikkeling heeft ‘agrarisch natuurbeheer honderden miljoenen gekost, zonder noemenswaardig resultaat’ (Trouw, afgelopen maandag). Dat natuurontwikkelaars dat beweren maakt me verdrietig. Er zijn genoeg voorbeelden waar het wel lukt, vooral in akkerland. Kom ik zo op terug. …
Twee weken geleden al verschenen de eerste wilgenkatjes. De ene wilg is de andere niet, al zijn de vele soorten nauw verwant en lastig te onderscheiden. Grauwe wilg, grijze wilg, schietwilg, kraakwilg, kruipwilg, katwilg, treurwilg, laurierwilg, kronkelwilg en dan vergeet ik nog een paar Nederlandse wilgen. In het buitenland zijn er natuurlijk nog meer, vijfhonderd wel. De kronkelwilg is een tuinboompje. …
Religie is een slechte basis voor beleid. In Afghanistan worden verliefde mensen door een joelende bende vlasbaardige lefgozers met stenen doodgegooid. Inquisitie, kruistochten, slavenhandel, kolonisatie – alles had Gods heil en zegen. In Nederland houden we kerk en staat gescheiden, op enkele uitzonderingen na. Je mag vrouwen kiesrecht ontzeggen, als dat moet van je geloof. Je mag homoseksuelen niet discrimineren, tenzij het van je geloof moet. Christelijke ambtenaren weigerden homostellen te huwen, scholen ontsloegen homoseksuele docenten. …
We struinen door Oost-Groningen, op zoek naar patrijzen. Ben Koks van de Werkgroep Grauwe Kiekendief ziet ze vaak. Volgens hem zijn er meer patrijzen dan de vogeltellende instanties beseffen. Patrijzen worden domweg over het hoofd gezien. Uit de auto zien we in de bermen een fazant hier, een fazant daar. ‘Waar fazanten zitten, zie je geen patrijzen’, verklaart Ben. Hij parkeert aan het eind van aan doodlopend landweggetje tussen de akkers. De wintertarwe komt op – een groene sluier over de zeeklei. ‘Op luchtfoto’s zie je dat vijf procent van het land hier is ingericht als brede faunarand of als winterveldje voor vogels’, zegt Ben. …
De vanzelfsprekendheid waarmee natuur en milieu vaak in één adem genoemd worden… Onzin, al heeft zoals alles ook de natuur te lijden onder het milieu. Je kunt uit de rotzooi langs paden afleiden dat paprikachips in populariteit afnemen, ten gunste van cheese ‘n onion. Laatst vond ik in een bos een stapel bierflesjes – waar vind je nog flesjes? …
Groepen kieviten vliegen over. De vogels lijken vastberadener en koersvast. Op naar de broedgebieden! Of kieviten onbekommerd aan broeden beginnen, is nog maar de vraag. De voor de Nederlandse weilanden zo karakteristieke vogel was ooit algemeen, maar daalt nu rap in aantal. Samen met de scholekster gaat deze weidevogel de grutto achterna, die al eerder aan zijn vrije val begon en geen vanzelfsprekendheid meer is. …