Bleker van de Boerenpartij

Bleker van de Boerenpartij

Grauwe ganzen, © Jeanette Essink

Grauwe ganzen vogelvrij

Er gaat geen dag voorbij, geen krant open, of Henk Bleker stampt als één van zijn eigen pony’s door weer een porseleinkast. Hij lapt afspraken aan zijn laars en negeert richtlijnen. Het lijkt hem geen bal te schelen of de staat als een boef voor het gerecht wordt gedaagd. De woede van natuurorganisaties laat hem nog kouder. De Haringvlietsluis kan hij niet dichthouden, maar de aanschaf van natuur stopt abrupt en de Hedwigepolder blijft droog. Nadat Vogelbescherming zich neerlegde bij gecontroleerd afschot van ganzen, zet Bleker de vereniging voor schut door zomaar de ongecontroleerde plezierjacht op ganzen in ere te herstellen. Schieten maar, jongens!

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Wilgenroosjes

Wilgenroosjes

Klein wilgeroosje, © Koos Dijksterhuis

De wilgenroosjes bloeien. Wilgenroosjes zijn hoge planten met lilaroze bloemen, met een sprietige pluim erboven van bloemen in wording. Ze geven kleur aan het landschap, waar dat vochtig en ruig is. Kattenstaarten zijn nog rozer, maar wilgenroosjes nog algemener. Behalve wilgenroosjes zijn er harige wilgenroosjes die zonder die bloempluimen bloeien, maar even roze zijn als wilgenroosjes en vrijwel zo algemeen. Beide zijn snel groeiende, forse planten, die het best gedijen op oevers met verlandend riet. Riet kan pollen vormen en modder vasthouden, waarop weer andere planten kiemen en als de verzamelde flora in de herfst en winter afsterft, komt er een laag humus bij en zo verandert water in land. Riet als inpolderaar. Wilgenroosjes zijn in staat de concurrentie met riet om voedsel, licht en ruimte aan te gaan.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
(Echte) natuur

(Echte) natuur

De hei, populair cultuurlandschap, © Koos Dijksterhuis

Natuur – volgens de een is het wildernis zonder mensen en hun invloed. Ik sprak eens iemand die een ongerept en onbetreden moeras in Brazilië geen echte natuur vond omdat mensen het op plattegronden hadden ingetekend en benoemd. Anderen menen dat de mens en alle menselijke invloed onderdeel is van de natuur, omdat de mens uit de natuur voortkomt en zonder de natuur niet kan leven.

Volgens de eerste visie is door mensen gemaakte natuur geen natuur. ‘Nederland heeft geen natuur’, hoor ik vaak, ‘de hooilanden, heiden, veenplassen, weilanden en akkers zijn allemaal cultuurlandschappen en het bos is aangeplant.’ Daarin klinkt een toon van: wat stelt Nederlandse natuur nou helemaal voor? Voor natuur moet je naar Polen, naar Siberië, of Amerika, of Afrika. Want, zoals Bloem schreef: ‘wat is natuur nog in dit land?’

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Lopende mossels

Lopende mossels

Mossel, © K. Dijksterhuis

Eindelijk weet ik hoe het heet. Op mij achtste begon ik schelpen te verzamelen. Als er met oostenwind gruis op het strand was aangespoeld, graasde ik dat af. De aflandige wind stuwde de zee weg, die over de bodem terugrolde, gruis meevoerend. Overal lagen veldjes met zandkokerwormen, goudkammetjes, verbrijzelde en nog hele schelpen. Er zaten bijzondere slakkenhuisjes tussen en jonge exemplaren van de zeldzaamste soorten. Dus schuifelde ik gehurkt over de gruisplekken, tussendoor van plek naar plek benend.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Adonis

Adonis

Adonisblauwtje, © K. Dijksterhuis

Blauwtjes zijn kleine maar fijne vlinders met poëtische namen. Het bekendst is het zeldzame gentiaanblauwtje, dankzij zijn aparte levenscyclus. De rups wordt door mieren geadoreerd, omdat ie een zoete lekkernij afscheidt die bovendien geurt naar larven van koninginnensnit. De rups wordt meegetroond naar het mierennest  en vertroeteld tot er een vlinder uitkomt. Die vlinder scheidt geen lekkers af en ruikt niet naar koningin en doet in niets denken aan de rups. De vlinder moet maken dat ie het nest uit komt, want anders gaat ie eraan.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Gevlekte gewone orchidee

Gevlekte gewone orchidee

Rietorchis, © K. Dijksterhuis

In Glimmen bij Haren ligt de Natuurtuin, het hoofdkwartier van het gelijknamige hoveniersbedrijf. Er zijn mensen met verstand van planten telen en mensen met verstand van planten doden. Beide kunnen hovenier en kweker zijn. In de Natuurtuin doen ze aan telen. De kwekerij ligt op een terrein waar de prieeltjes, paden, weiden en perken hebzucht opwekken: zo’n tuin wil ik ook! Prachtig is het.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Merelalarm

Merelalarm

Merel m. met jong, © Jeanette Essink

Zaterdagavond verdween de kou uit de lucht, zondagmorgen schijnt de zon vroeg en warm. De vogels zingen met ongekend elan. Het lijkt wel begin mei. Toch is het eind juni, de vogels hebben eieren of jongen. Dan kunnen ze beter geen aandacht trekken, want uit één op de drie huizen komt een kat die nesten leeghaalt en vogels pakt. Ik zag ’s nachts een kat een jong eendje grijpen. Kwaakwaakwaak. Eenden dutten aan wal. De volgende morgen was het hele eendengezin weg, tien kuikens.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Vurige wantsen

Vurige wantsen

Vuurwants, © K. Dijksterhuis

De zwart met knalrood gekleurde vuurwantsen zijn talrijk in Zuid-Europa en worden in Nederland allengs algemener. Ze kunnen met tientallen om een lindeboom krioelen. Dan zuigen ze sappen uit de boom die daar best tegen kan, omdat de wantsen het liefst afgevallen blad en zaden uitzuigen. Vuurwantsen knabbelen ook van dode insecten, het zijn alleseters. Hun felle rood schrikt volgens de gangbare verklaring vijanden af. Rood zou vies zijn.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Wachten voor de das

Wachten voor de das

Dassen, © Maarten Westmaaswww.maartenwestmaas.nl

Dassen. Natuurfotograaf Maarten Westmaas vroeg of ik mee wou naar een burcht. Hij was er vorig jaar geweest en had er dassen gezien. Ik had al vaker een avond bij een bewoonde dassenburcht gepost, maar nog nooit een das gezien. Geeft niet, want je ziet altijd wat: reeën, uilen, een keer een stroper met Jack-Russels: dashondjes. Er zijn altijd lieden die dassen willen doden. Laatst vond een boswachter van Natuurmonumenten een rol prikkeldraad in een dassenburcht gepropt. Toch gaat het de dassen best goed. In Noord-Nederland zijn in de jaren ’80 en ’90 heel wat oude, verlaten dassenburchten opnieuw in gebruik genomen. Tot die tijd gingen dassen met een noodgang de otters achterna, die tot de laatste toe zijn doodgereden. Dassen volgen vaste routes en als ze een nieuwe weg tegen kwamen, staken ze die over: boem. Voor nieuwe wegen werden dassenburchten weggebulldozerd. Auto’s staan op eenzame hoogte in de hiërarchie van de Nederlandse cultuur en gaan voor alles. Jaap Dirkmaat richtte Das & Boom op en zijn medewerkers melding kregen van een doodgereden das met gezwollen tepels, zochten ze naar de burcht. Grotere jongen kwamen uitgehongerd naar buiten, jammerend om hun verdwenen moeder. Ze werden opgevangen en later bij verlaten burchten uitgezet. Zo hebben zich in Drenthe en Zuidoost-Friesland heel wat dassen gevestigd. En werd de das gered.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Vrijheid

Vrijheid

Gelukkig maar dat hij is vrijgesproken
Hij deelt zijn mening uit aan iedereen
Hij raaskalt en hij tiert, klaagt steen en been
De beer is los, het woord is uitgebroken

Gelukkig maar, want voorts kan onbetwist
En ongestraft gezegd: hij is fascist

DELEN