Koos Dijksterhuis

De Allersmaborg is een geliefde fietsbestemming uit Groningen. Het stenen landhuis ligt aan het Reitdiep, in een kronkel van de bochtige rivier, aan het einde van het Allersmaweggetje. De borg is verstopt in een essenbosje. Het is het enige bosje in het weidse Grunneger laand. De wind ritselt door de kruinen, waarin nestelende reigers en roeken krijsen en krassen. Over donkere paadjes lopen we om het huis heen. Dat is alleen op afspraak te bezoeken. In het bosje ligt een oude, verwilderde boomgaard waar de appels volgens een voorlichtingsbord schutter-reinetten heten. Het gras onder de appelbomen staat kniehoog. Valerianen en smeerwortels bloeien er bovenuit: lila en paars. We zitten even op een bankje. Een specht tjikt, een boomklever roept. Daar vliegt ie, hij snort vlak langs ons en ploft in een appelboom, waar hij aan de stam kleeft. De specht vliegt langs en daar, een tweede boomklever! …

Lees Meer Lees Meer

In Noordoost-Spanje lopen we een strandje op, tussen met naaldbomen begroeide rotsen. Wat een branding, wat een blauw, wat een geel, wat een groen! Geen wonder dat de Costa Brava zo populair werd.

Hoewel de Middellandse Zee weinig tijverschil kent, reiken de golven steeds verder het strand over. De volgende dag slaan de golven niet brullend over het strand. Ze hebben een vloedlijn achtergelaten van paarsblauwe wezens. Het blijken bezaantjes te zijn. …

Lees Meer Lees Meer

In de sloot zag ik een V-vormige rimpeling, veroorzaakt door een harige, stompe snuit met twee hazetandjes. Het dier duikt onder, duikt weer op en krabbelt de oever op. Wat een koddig wezen!

Al voordat ze in de Biesbosch waren uitgezet, vertelden mensen mij soms geestdriftig dat ze een bever hadden gezien. Nooit zag iemand eens een muskusrat, hoewel die knaagdieren eruit zien als kleine bevers en hoewel ze met vele zijn.

Maar een muskusrat, daar maak je geen indruk mee. Terwijl muskusratten toch zo leuk zijn. Dat ze ‘rat’ heten, is slecht voor hun reputatie. Het Vlaamse ‘waterkonijn’ klinkt vriendelijker. …

Lees Meer Lees Meer

Schiermonnikoog heeft een rondweg gepland, tegen de files in het dorp… In de raad van ’s lands kleinste gemeente zit 1 procent van de 930 inwoners. Vijf van hen zijn voor, vier tegen een weg, die het dorp ontlasten moet van autoverkeer.

Autoverkeer? Schiermonnikoog is toch autovrij? Ja, op de bussen en taxi’s na, die zich door het dorp wurmen. Die zullen blijven, de passagiers willen naar het dorp. Naast toeristenvervoer is er vooral bouwverkeer. Aannemer en installateur zitten in het dorp en willen wel verhuizen naar het bedrijventerrein aan de zuidoostkant van het dorp. Het had beter bij de veerdam kunnen liggen, waar een tweede bedrijventerreintje is ontstaan. …

Lees Meer Lees Meer

Uit Groningen kunnen auto’s over een weg met twee rijstroken naar het noorden rijden. Daar ligt Winsum, 14 duizend inwoners. Dokkum is net zo’n metropool, maar dan in Friesland. Friesland offert het oude coulissenlandschap van de Friese Wouden op aan een snelweg naar Dokkum. In Groningen zou Winsum ook een nieuwe autoweg krijgen, dwars door het beschermde natuurgebied Koningslaagte, waar nog weidevogels broeden. Dat ging niet door, maar wegen zijn nauwelijks te stuiten. Er wordt gebroed op een ander tracé. Dat moet om Koningslaagte heen en zal dan per definitie één van de de oudste cultuurlandschappen van de provincie doorsnijden. Nu ligt daar de Wolddijk. Waarschijnlijk verwijst ‘wold’ naar het moerasbos dat op dit lage land zal hebben gegroeid, voordat het ontwaterd werd. Mijn overgrootvader heeft in deze streek geboerd. Dat was geen succes. De man was aan de drank en zocht zijn heil in aardappels, die in het zompige land verrotten. De landbouwcrisis gaf de nekslag, overgrootvader verdween in de daklozenopvang. Maar de boerderij is er nog, de Antonidahoeve. Komt daar straks een autoweg over het erf? Vijhonderd meter oostelijk ligt de Eemshavenweg al, die op een plattegrond langs een lineaal is gepland en volgens dat plan aangelegd. Een streep van stad naar wad. Er rijdt weinig. …

Lees Meer Lees Meer

Een algemeen vlindertje als het koevinkje komt op Schiermonnikoog niet voor. Zo’n vlinder moet de Waddenzee oversteken en koevinkjes houden niet van winderige vlakten. Het koevinkje staat dus niet in De Vlinders van Schiermonnikoog (€5,50), het laatste natuurgidsje van eilander natuurvriend Thijs de Boer. Deze maakte hij samen met voormalig jachtopziener Kees van der Wal. …

Lees Meer Lees Meer

Zwijnen tellen op de Veluwe. De jachtopzichter wijst naar donkere vlekken onder de bomen. Door de kijker worden het luierende zwijnen, tussen de biggen in streepjespak.

Verderop liggen veertien edelhertenbokken met enorme geweien. ‘Tank, Kandelaartje, Wodan, Vredeshert’, somt de opzichter hun namen op. We zien een ree en zes hazen op de akker. Die akker is er voor het wild. Hij is ingezaaid met een granenmengsel. ‘In de winter leeft het hier van de zangvogels’, zegt de opzichter. Nu van de zwijnen. Uit de bosrand betreedt de ene familie na de andere het veld. ‘Een rotte’, heet zo’n familie in jagerslatijn: zeugen met biggen en overlopers; eenjarigen die nog achter de matriarch aansjouwen. …

Lees Meer Lees Meer

116 groengeklede mannen en vijf vrouwen verzamelen zich voor een zwijnentelling op de Veluwe. Bijna allemaal jagers. Laatst schreef ik over reeën-tellingen. In Drenthe hadden jagers de aantallen overdreven, om meer te kunnen schieten. Ik kreeg boze reacties. Ik generaliseerde, want jagers waren natuurliefhebbers en gedroegen zich volgens de wet, fraude met tellingen was onzin. Toch gaven Drenthse jagers die fraude toe. Volgens voorlichtster Marlies Kolthof van de jagersvereniging KNJV brengen zulke fraudeurs de jacht in discrediet. Net als de illegale fazantenuitzetters en andere stropers. ‘Een jager kijkt wel uit met te hoog afschot’, zegt ze, ‘je roeit je eigen wild toch niet uit? Je zorgt liever voor een goede wildstand.’ …

Lees Meer Lees Meer

Elk jaar in juni kom ik ze plotseling weer tegen. Op één plek langs een akker, weiland, sloot of bos zie ik onverwacht de zwart met vuurrode beestjes. Prachtig, dat zwart met vuurrood, een kleurencombinatie die vaker voorkomt onder insecten. Vaak begint de naam van die zwart-roden met ‘vuur’. Zo niet de bloedcicade. …

Lees Meer Lees Meer