Wie een voorbeeld wil noemen van schattige vogels die elkaar beminnen, zal niet gauw aan zwarte kraaien denken. Zwarte kraaien hebben nog altijd een verdacht, misschien duivels en zeker deksels imago. Ze zijn groot, sluw, gemeen, eng, ze stelen, doden en krassen.

Zwarte kraaien zijn inderdaad groot, al zijn ze kleiner dan raven, die ooit in Nederland uitgeroeid waren, geherintroduceerd zijn en redelijk poot aan de grond hebben gekregen. Zwarte kraaien werden en worden nog steeds bestreden, maar zijn er desondanks veel. Dat danken ze wellicht aan hun slimheid, desgewenst sluwheid genoemd. Kraaiachtigen zijn een van de slimste vogelfamilies. Zwarte kraaien worden daarin wellicht overtroffen door roeken en kauwtjes. Althans wat betreft sociale slimheid: elkaar helpen of dwarszitten. Dat kunnen roeken als groepsdieren uitstekend en daarin herkennen wij mensen ons, want wij zijn ook groepsdieren. Roeken zijn bijna even groot als kraaien, maar lopen rechter op, hebben een recht voorhoofd en rond hun snavel een lichtgrijze snoet. Kauwtjes zijn kleiner, hebben donkergrijze wangen en zijn verder zwart. Zwarte kraaien zijn helemaal zwart, inclusief snavel en poten. Ze hebben een schuin voorhoofd.

Zwarte kraaien zijn niet gemeen, althans niet gemener dan zeg uw kat, of dan een ekster – ze eten nou eenmaal graag dierlijke kost. Eng zijn ze ook al niet, althans in de zin van gevaarlijk. Dat sommige mensen bang zijn voor kraaien of andere vogels, dat ligt aan die mensen, niet aan de vogels.

Wie eksters verafschuwt, omdat die jonge merels opeten, mag blij zijn met kraaien, die eksternesten inpikken. Ze pakken ook rustig eten af van kraaiachtigen als eksters, kauwen en gaaien. Ze kapen soms complete vetbollen weg, maar daar houdt hun neiging tot stelen ook wel op. Ik heb althans nooit bewijs gezien dat kraaien er met sieraden of huisraad vandoor gaan.

Ze doden natuurlijk wel, voor de kost, maar lang niet zoveel als mensen, die bovendien ook voor hun plezier doden: kraaien bijvoorbeeld.

En dan het krassen. Dat doen kraaien, maar ze kunnen ook lieftallig koeren. En daar kroelen ze teder bij.

(Natuurdagboek Trouw, vrijdag 30 mei ‘25)