Dood tijdens de daad

Dood tijdens de daad

Parende langpootmuggen, vrouw boven Foto Koos Dijksterhuis
Parende langpootmuggen, vrouw boven Foto Koos Dijksterhuis

Lang geleden zag ik een humoristisch bedoelde scene in een film. Tijdens een vrijage krijgt de man zowel een orgasme als een hartaanval. Dood. Ik kan me verder niets van die film herinneren. Je kunt zo’n orgastische dood als een straf Gods zien, of als een zalig uiteinde.

Zo’n dood komt voor, maar niet vaak, lees ik in allerlei top-zoveels van doodsoorzaken. Die verschillen onderling. Zo lees ik dat ongeveer 1 procent van de sterftegevallen dood door seks betreft. Dat zijn dan meer dan 1700 doden. Volgens het Uitvaart-platform echter gaat het om slechts 0,6 procent, een stuk of duizend vrijdoden. Dat zijn er toch nog anderhalf keer zoveel als verkeersdoden en acht keer meer dan slachtoffers van moord en doodslag.

In de dierenwereld komt het ook voor, maar statistieken zijn daar niet van. Misschien dat uitbaters van fokstieren ermee te maken krijgen. Ik ken het vooral van insecten. Het betreft dan een vroegtijdig einde tijdens, niet per se door de daad. Laatst zag ik parende langpootmuggen. Ze hingen aan drie van hun twaalf poten te genieten (foto), tot een kat ze greep. Ik heb ook eens gezien dat een in de vlucht copulerend vlinderpaar door een auto werd doodgereden. Ooit bivakkeerde ik in een kampeerboerderij. Ik zag in de keuken twee vliegen op elkaar plaatsnemen en paren. Iemand sloeg ze met een krant te pletter. Twee vliegen in één klap, nog afgezien van het in de knop gebroken nageslacht.

Het is september en dus spinnentijd. De kruisspinnen weven hun webben voor de vensters en worden dik van de insecten die erin tuinen. Ik zie een spin bezig met een paringswiel van twee in elkaar verdiepte waterjuffers. Gevangen en gedood tijdens hun bruidsvlucht.

Vaag begint me iets te dagen over die film. De dodelijke vrijage was geloof ik een overspelige en de overlevende verzweeg een en ander, zodat een hartaanval als doodsoorzaak genoteerd werd. Zolang seks ondanks alle reclames een taboe is, vermoed ik dat de nabestaanden niet met seksuele doodsoorzaken te koop lopen, en dat het werkelijke aandeel hoger zal zijn dan 0,6 tot 1 procent.

(Natuurdagboek Trouw, vrijdag 26 september ’25)

 

DELEN
Reacties zijn gesloten.